De lol van Instagram

Een paar jaar geleden kwam ik in de Flow een artikel tegen over Instagram. Ik had er wel van gehoord maar ach, al die appjes... Maar Instagram bleek leuk!

Waarschijnlijk heb je al lang een Instagram account. Maar mocht het niet zo zijn; Het is echt leuk hoor!

Je moet er wel een smartphone voor hebben met een camera maar ook dat heeft tegenwoordig haast iedereen. Je downloadt de app en vervolgens kun je foto's maken, bewerken en delen met bekenden en onbekenden, op Instagram, Facebook, Twitter, Flickr en Foursquare.
(De app kun je downloaden in  de App store (Iphone) of Google Play store (Android).)

Hoe werkt het:
1. Maak een foto met de app,

2. Maak een keuze uit 1 van de filters. (Met het steeksleutelsymbooltje kun je extra aanpassingen doen).  Druk op het pijltje als je tevreden bent en de foto wil plaatsen,

3. Voeg een tekst toe. Geef evt. aan waar je de foto verder wil delen, (bv. Facebook). en klik op het vinkje.

4. De foto staat op je Instagrampagina en op de groepspagina waarnaar een eventuele # (hashtag) verwijst.

Onderop staan een aantal symbolen. 

Ik heb een foto geplaatst met de hashtag #kringloopgeluk. Deze komt op een verzamelplak waar allemaal foto's staan met de hashtag #kringloopgeluk.En wat leuk! Het leverde me al snel 2 likes op van mensen die ik helemaal niet ken.

Wat er dus zo leuk is aan Instagram:

- Je gaat wat vaker foto's maken

- Je kunt je foto's eenvoudig een andere uitstraling geven met 1 van de filters

- Je kunt eenvoudig zoeken naar inspirerende foto's van jouw interesse (zie hieronder)

- Je kunt in contact komen met gelijk gestemden

- Het is leuk als iemand je foto 'liked'

- Je kunt elkaar gaan volgen. Die foto's komen dan op je startpagina.

En uiteindelijk kan je er ook nog een schattig fotoboekje van maken. Bij de Hema gaat dat heel eenvoudig. Elke  maand een selfie of foto van je kind (ouder worden gedurende 5 jaar, het duurt even maar leuk om te zien), elke week een foto van je puppie in de groei,  een geluksmomentje, het veranderen van je tuin het jaar door, KATTENLIEFDE...verzin maar.

Het gras bij de buren...

Ik had een bericht willen plaatsen over Instagram maar opeens sloeg de onrust toe. Gister reed ik op de fiets over de dijk naar huis en zag ik een leuk dijkhuisje te koop staan. Niet te groot (hoewel je je daar al snel op verkijkt) vrijstaand en een uítzicht! (Hoor je mijn stem omhoog gaan?)

Toen sloegen de verhuiskriebels toe. Op Funda kon ik het huis niet vinden. Er stonden wel 2 andere huisjes te koop. Niet langs de dijk maar wel vrijstaand. 

Lang geleden kocht ik mijn eerste eigen huisje. Half vrijstaand en uitzicht op een weiland met koeien die af en toe even met hun kop over de heining keken. Na een flinke verbouwing was het mijn paleisje. Het had alleen 1 manco en dat waren vocht optrekkende muren maar ach, dan verfde ik het wat vaker. Ik hield wel van afwisseling.

Een paar jaar later kwam B erbij en na weer een paar jaar besloten we toch de vochtige muren achter ons te laten en naar "de stad" te verhuizen. Een leuk huis.  Alleen jammer dat de achtertuin op het noorden lag. Als ik nog 1 keer zou verhuizen dan zou ik daar meer rekening mee houden.

En toen sloeg het noodlot toe. Een in een slip geraakte automobilist veegde B van zijn motor en een verhuizing naar een gelijkvloerse woning leek ons de beste optie. We besloten te gaan huren en verkochten het huis. En zo kwamen we in Eck en Wiel. 

Hoewel ik eerst iets had van:  Eck en Wiel?!  of all places! Kwam ik weer helemaal thuis. Tussen de boomgaarden, de weilanden en de dijken. Mensen komen hierheen op vakantie en ik woon er in mijn eigen "vakantiehuisje" 

Tot gister. Toen was opeens het gras bij de buren groener. En B, de lieverd, reed nog met me langs de huisjes ook. Maar wat is er eigenlijk mis met het huisje wat we hebben?

Ik woon niet vrijstaand maar wel op een hoek, met een tuin op het westen, als de zon schijnt, schijnt hij ook altijd in de tuin en als ik mijn tuin gezellig maak is er met het uitzicht achter niks mis. 

Voor kijk ik gewoon naar links. Daar staat een schattig huisje waar de was nog regelmatig ouderwets gezellig buiten hangt te drogen. 

Als ik de fiets pak, heb ik met 3 minuten een heerlijk dijkuitzicht en wat betreft het gras... Daarvan kan ik met volle overtuiging zeggen dat het het groenste is van de hele straat.

Dus vandaag geen bericht over Instagram. Ik ben even druk in mijn tuin :)

Bloglovin'

Al je interesses online verzameld!

Ken je Bloglovin' al?

Ja..? Zoek dan even op PriePraat en op RoosjeMijn en klik op Follow. Dat vind ik leuk ;)

Nee...?  Ga dan naar www.bloglovin.com/ of download de app en meld je aan! Dat gaat heel simpel met je Facebookaccount. (en zoek dan even op PriePraat en op RoosjeMijn en klik op Follow. Dat vind ik leuk ;)

Bloglovin' is een hele leuke site (platform) die het mogelijk maakt blogs die je leuk vindt op 1 plek te verzamelen. Zie het als een "blogwinkel" (variant op de boekenwinkel) waar je alle blogs in kunt kijken en de artikelen kunt opslaan die je bewaren wilt. Waardoor je een eigen verzamelpagina krijgt. Vind je een blog leuk dan kun je het volgen. 

Je kan zoeken op verschillende categorieën zoals DIY's en Crafts (voor de hakers, breiers en knutselaars onder ons) over Mode, Eten, Wonen etc.

Als je volger van een blog bent krijg je bericht wanneer er een nieuw bericht geplaatst is. Dat kan via de mail en/of met een extension in je browser.

Ik zou zeggen: Bekijk het en probeer het eens! (en vind je het niks - ik kan het me haast niet voorstellen -  dan kun je je account eenvoudig verwijderen).

Het nieuwe werken...

Vandaag is het werken volgens de nieuwe planning begonnen.

Om te beginnen was dat vroeg opstaan en dus gister op tijd naar bed.
In een training Empowerment werd me ooit verteld dat je bereid moet zijn offers te brengen als je iets wilt bereiken. Op tijd naar bed en op tijd opstaan is voor mij absoluut een offer.

Daar moet dus nog wat in geoefend worden :)

De ochtend is bedoeld om te besteden aan het bijwerken van Social media (Bloglovin', Pinterest, Facebook, Instagram en Twitter) en om een blog te schrijven. Vanmiddag ga ik denken over het blog voor morgen en vanavond ga ik aan de studie. Het wordt tijd dat ik Photoshop eens goed onder de knie ga krijgen. De cursus heb ik al lange tijd in huis en het programma sinds een paar maanden ook via Adobe Creative Cloud. Voor PriePraat heb ik het niet zo hard nodig maar voor mijn 2e blog RoosjeMijn zeer zeker wel.

Om van mijn blog nu eindelijk een succes te maken leid ik mezelf deze week langs de Social media. Er moeten nog wat knoppen aan mijn blog worden toegevoegd, mijn Instagram en Pinterest moeten weer even opgeschud worden en op Facebook en Twitter zal ik het weer gaan melden als ik een blog heb geplaatst.

En omdat tot nu toe allemaal wel van een leien dakje loopt gun ik mezelf vanmiddag een ritje naar de kringloop. Onder welke noemer zal ik het gooien... Vrije tijd of blog voorbereiden :)

Het leed dat bloggen heet

Haha, niet echt een vrolijke titel hè. 

Petje af voor alle volhardende bloggers. Zou het bij hun nou wel van een leien dakje gaan? Schudden ze elke dag een verhaaltje uit hun mouw of kost het ze ook de nodige tijd, stress en doorzettingsvermogen!

Laat ik jullie eens mee nemen in mijn struggle met het bloggen :)

Al jaren ben ik druk bezig met mijn blog en tot nu toe niet met het gewenste resultaat. Waar het nou precies mis ging had ik zelf niet goed door. Ik mopperde wat af over te druk met andere dingen en was ondertussen elk vrije ogenblik bezig met haken, breien, knippen, plakken etc. Tot ik laatst met iemand sprak die me liet inzien wáár het mis gaat...

De planning.

Ze daagde me uit om voor mezelf inzichtelijk te maken waar ik allemaal tijd aan moet besteden en dit te verwerken in een weekplanning.

Stap 1 was al gezet. Een nieuwe look voor mijn blog. 
Stap 2 wordt de planning. 

Vandaag viel de nieuwe Flow weekly door de brievenbus en wat is er nou leuker dan met een gezellige weekplanner de uitdaging aan te gaan...

Ik zeg: Let the planning begin!

Streep eronder!

Nee, niet "Streep eronder en punt uit!"
Maar: "Tot hier en nu verder!"
Beginnend met een nieuwe "Blogkop" :)

Fijn weekend :)

Boekwinkelen

Als ik iets prettig vind, dan is het om in een echte boekwinkel rond te snuffelen. Dat was vroeger wel anders. Als ik met mijn moeder ging winkelen in Utrecht was ze uren (althans, zo voelde het :) zoet op de boekenafdeling van de V&D. Tot ik op een gegeven moment zuchtend vroeg of we weer verder gingen shoppen. Nu is dat dus wel anders. Met grote schrik zie ik het dan ook gebeuren dat door de komst van de webwinkel, boekwinkel na boekwinkel omtuimelt. 

Gelukkig is er nog de Boekenvoordeel. De boeken en hobbyspullenwinkel waar al ik al heel wat boeken heb weggesleept.

Maar de boeken die ik nu zo graag wil hebben, verkopen ze daar niet. Helaas ook niet in de gewone boekwinkel. Althans, niet in Tiel en niet In Oldenzaal (waar we gister -wat was het heerlijk weer!- een dagje winkelend hebben doorgebracht)

Ook in de kringloopwinkel heb ik mijn knutsel en handwerkboekenverzameling aardig weten op te krikken.

Daar verkochten ze, hoe toepasselijk, ook het boek Kringloopgeluk van Ingrid van Willenswaard (nieuw). 

Het boek Kringloopgeluk heb ik dus al. Maar haar 2e boek Vive la Vie staat al een tijdje bovenaan mijn verlanglijstje. Omdat ik het toch echt wil hebben, heb ik het maar online besteld. Maar dan wel bij de winkel die er voor zorgt dat dankzij een doorstart de boekwinkel in Tiel toch blijft bestaan!

RoosjeMijn...

Terwijl ik een beetje peinzend uit het raam zit te staren over hoe ik nou verder wil met mijn blog zie ik iemand voorbij fietsen. Ze kijkt naar binnen en maakt een gebaar naar de katten op de vensterbank. 

Ik zwaai naar haar en ze komt het pad op. "Hoi, ik ben RoosjeMijn, wat een mooie katten heb je!" Als we even staan te kletsen vertelt ze me dat ze een blog heeft en dat ze bij gebrek aan inspiratie maar een rondje is gaan fietsen. "Dat is ook toevallig!" zeg ik. "Met dat zelfde gevoel zat ik een beetje uit het raam te staren..."

Dat is ook wat :) Ze vraagt of ik zin heb om 's avonds bij haar een bakkie thee te komen doen. Dat lijkt me wel leuk dus zo geschiedde.

Met een lekkere mok thee kletsen we uitgebreid over onze blogs en het blijkt dat we dezelfde dingen leuk vinden. Hoe leuk zou het zijn om samen met de blogs verder te gaan!

Voor de gein poseert ze nog even in haar werkkamer zodat ik over haar kan bloggen vandaag. 

Het is de bedoeling dat RoosjeMijn het creatieve deel op zich neemt voor de kinderen en dat ik meer de herinneringen ophaal en klets over het leven van alledag...

We hopen dat je het leuk gaat vinden :)

Writer's block...

En dat is knap lastig als je dagelijks wil bloggen.

1 april begin ik wel weer, nou goed, 1 mei dan...
Ik heb maar even gegoogled wat te doen tegen een writer's block. Diverse adviezen worden er aangedragen, waaronder: Doe even iets heel anders...

Dus ben ik gister naar mijn ouders getogen om me eens uit te sloven in de tuin. Zo'n tuin waar je nooit uitgetuinierd raakt. Sterker nog, je zonder tuinman altijd achter de feiten aan zal rennen maar waar het o zo goed toeven is.

We beginnen bij de vijver. Het ziet er nog niet uit maar als alles weer in bloei staat is het een heerlijk plekje. Zonnetje, bankje, kikkers, vissen, boekje, drankje. Zie je het voor je...?

Poes Mollie komt even dag zeggen. Prrr Prrr Gaat ie lekker???

Moeder gans houdt een oogje in het zeil,

Een nijlpaard probeert zich te verstoppen,

een pad plonst brommend in het water,

een kikker heeft geluk dat ik hem net op tijd zie.

 En ik... ik maak ruzie met de brandnetels :)

En ook vandaag is het heerlijk weer. Dus om mijn writer's block verder te bestrijden ga ik maar eens even iets anders doen. Buiten wel te verstaan...

Niet perfect is ook goed...

Een quote die ik nog weleens langs zie komen.

Flow ansichtkaart

Oei, die is pittig. Als het op mijn blog aankomt is alleen perfect goed genoeg. Nu probeer ik af en toe wel een oogje dicht te knijpen maar filmpjes en werkbeschrijvingen moeten natuurlijk wel perfect zijn. Zo ben ik dus al een paar dagen bezig met een nieuwe haaklesje bestaande uit een te downloaden PDF bestand en een filmpje (dat ik me daar aan zou wagen, haha) 

Het leek perfect (genoeg) op de computer maar als PDF bleek het uiteindelijk niet leesbaar. Overnieuw dus. Alleen nog even een beetje oppoetsen. 

Voor vandaag op de valreep dus nog even een ander blogbericht.

Niet zolang geleden kwam ratje Tut(tebel) in mijn leven. De vrouw waarvan ik haar kocht zei: "Ik heb 2 japannertjes. 1 perfect en 1 met een vlekje."

"Doe mij die met dat vlekje maar." Zei ik. Niet perfect is immers goed genoeg. Maar weet je wat het is bij Tut. Ze heeft niet alleen een vlekje maar er ontbreekt ook een stukje in haar rugstreep. Dat vlekje past daar precies in. Mooi hé. Zeg maar gerust: Perfect!

Fijn Weekend!

Weertje hè?!

Het zonnetje schijnt

De vogeltjes fluiten

Je voelt het meteen

Dan wil je naar buiten

Wat ik dan ook gedaan heb.

Even genieten van het mooie Betuwse land.

Geen vogel te bekennen bij deze vogelverschrikker. Of is dat de bedoeling.

Uitzicht over de Nederrijn op de Utrechtse heuvelrug.

De ganzen zetten het op een lopen. Bangerikken!

Hoewel niet iedereen enthousiast is over windmolens vind ik ze wel erg mooi. Maar ja, ze staan dan ook ver genoeg weg :)

Pluk de dag. Voor je het weet valt er weer een winterse bui!

Een leuke werkplek...

Ja leuk, maar hoe maak je die?

Als ik op Pinterest kijk om inspiratie op te doen voor een gezellige werkplek, zie ik waar het bij mij mis gaat. Te veel! Ik heb veel te veel! Vorige week ben ik dagen bezig geweest om mijn zolder weer te organiseren. Na verloop van tijd wordt het altijd weer chaos. De eerste lichting overtollige spullen is richting de kringloop gegaan. (Mijn enige aanschaf betrof een boek over papier maché en die gaat beneden in de kast)

Ze zwaaiden me nog uit voor vertrek ;)

De poppenhuizen (een plotselinge verzamelwoede) heb ik met steunen aan de muur gehangen

Teken, schilder en knutselspullen staan in de boekenkast links...

De boeken in de kast rechts...

en de overige spullen, gereedschappen en op stapel staande projecten (in de vakken) onder het schuine dak. 

Wat ik zeg: Teveel.

Maar 'elk nadeel heb ze voordeel'

Genoeg over om te bloggen!

Tuintje in de hemel.

Daatje.

Vandaag is de kringloopwinkel bezig het huis van mijn overleden buurvrouw leeg te halen.

Je weet dat het een keer zal gebeuren maar wat mij betreft had Daatje (ons buurmeisje van 94) wel 104 mogen worden. Daatje... ik bewonderde haar! "Zolang ik het zelf kan..." zei ze altijd. En dat maakte ze waar. Week in week uit hetzelfde ritueel. Huis schoonmaken, matten kloppen, was aan de droogmolen, houtje tussen de brievenbus om te luchten. Zelfs het gras maaide ze zelf. Soms kwam ze even langs rennen. Dan had ze iets te vertellen. "Kopje thee Daatje?". "Nee dankjewel, ik ga zo naar mijn glaasje karnemelk met een boterhammetje." En als je dan iets zei dan zei ze: "Ja, heur is hier..." (luister eens).

Haar tuintje was haar trots. Het hele jaar door hield ze hem mooi.  De prachtige hortensia's, potten met violen, een overvloed aan tulpen die later in het jaar weer vervangen werden door ander moois. Ze heeft wat afgesjouwd met gieters water om alles de droge zomerdagen door te helpen! 

De laatste maanden ging haar gezondheid achteruit. Het viel haar niet mee om de regie uit handen te geven. Maar met hulp van haar kinderen wist ze de regelmaat er nog goed in te houden.

Tot de fatale 3 januari. Een onheilspellende harde knal deed ons beiden opschrikken. Een nachtelijk telefoontje naar de zoon bleek een goede beslissing. Ze schijnt zelf nog op de brancard gestapt te zijn. (Zolang ik het zelf kan...). Een paar dagen later is ze overleden. 

Dag Lieve Daatje 

Rust zacht.