Hiep hiep...

Vandaag is de dag waar ik hier al over schreef. De dag waarvoor ik appeltaart zou bakken. De appeltaart uit het Atag elektrokookboek. Ik haalde de ingrediënten in huis en bakte...

De witte bloem verving ik door volkorenbloem, krenten werden extra rozijnen en de appels waren elstars. Ik maakte een mooi deeg en een lekkere appelvulling en maakte hiervan de taart.

Over zijn uiterlijk was ik dik tevreden maar zou de smaak ook zijn zoals ik het mij herinnerde?

Nou dat was het zeker! De bordjes gingen schoon leeg, de taart is tot de laatste kruimel op en hij werd als 'best uit de test' beoordeeld. Deze gaat in de herhaling en daar ga ik niet weer 20 jaar mee wachten.

(Hiep hiep) Hoeraaaaa het was vandaag :)

Wens ik iedereen weer een Fijn weekend! (Ik heb nog 2 feestjes te vieren:)

Hogere wiskunde

Een tijdje geleden schreef ik al dat ik eigenlijk wel achter de naaimachine wilde kruipen maar last had van drempelvrees. Die vrees werd bevestigd toen ik eindelijk een poging waagde. Vraag me niet wat er mis ging maar het ging mis en draaide dus uit op niks. 

Toen besloot ik maar eens naar een echte naaimachinewinkel te gaan. Mij eens echt voor te laten lichten en voor een 'echte' naaimachine te gaan. Dit is hem geworden. Een klein maar fijn handzaam machientje waar ik inmiddels helemaal voor gevallen ben. 

De kleertjes voor RoosjeMijn kunnen in het vervolg ook genaaid worden i.p.v. gebreid. Dat gaat een stuk sneller. (Haha dat kun je denken.) Ik maakte 2 patroontjes. 1 broek en 1 jas...

knipte dit uit de stofjes en haalde er een draadje door om goed te kunnen zien wat er aan elkaar genaaid moest worden.

En daarna begon het echte werk. Er rolden de nodige 'prototypes' van de band. Hogere wiskunde bleek  het te zijn. Wat naai je als eerste aan elkaar, wat als laatste en hoe zorg je ervoor dat alle naden dezelfde kant opgaan. 

Dat viel nog niet mee. Helemaal niet bij dit miniatuurwerk. Maar het is me gelukt. Het was even afzien voor RoosjeMijn,  al die tijd in haar nakie maar haar afzien werd beloond. Ze is zo blij met haar nieuwe jas en broek. 

Hier wil ik beter in worden. Volgend jaar ga ik op naailes :)

Het bos in gestuurd

Vorige week ging ik vol enthousiasme het park in Oldenzaal weer in. Oktober is paddenstoelen! Toch?? Kwam ik even bedrogen uit... Daar ging mijn blog. "Misschien heb ik op de verkeerde plek gezocht" dacht ik en omdat het zondag weer verrukkelijk weer was heb ik PriePraat het bos ingestuurd. Het Amerongse bos.

Maar ook daar leek er geen paddenstoel te vinden. Alleen deze bovist. Daar stond het vol mee. Zou hij de andere paddenstoelen opgegeten hebben? "Burp" zegt ie, zie je dat ;)

Na een tijdje kwam ik deze aangevreten eenlingen tegen en een braam en een bosmestkever.

En toen was ik zo om me heen aan het zoeken dat ik niet god voor me keek. Helluúúúp! Haha nu kan ik erom lachen maar toen niet hoor.

Hè hè, het zoeken werd beloond en gelijk door een heleboel bij elkaar.

En toen ook nog een zwam...

en nog meer zwammen

en ik denk nog een eekhoorntjesbrood.

Hier nog een mooie tussen wat boomstammen...

en plotseling ook nog één echte kabouterpaddenstoel :)

Zo ging ik toch nog met wat leuke foto's huiswaarts. Was het jullie ook al opgevallen dat er zo weinig paddenstoelen zijn dit jaar. Het schijnt te komen door de lange droogte. Nou er viel hier vanmiddag een aardige jensplens! Wie weet schieten ze de komende tijd dan toch nog als paddenstoelen uit de grond :)

Appeloogst Perenoogst

Na de drukte van de kersen en de pruimenpluk sluiten de appels en peren het fruitplukseizoen  af. Al weken zie je hier de plukkers in de boomgaarden. 'Kistentreintjes' rijden af en aan en voor je het weet zijn de bomen leeggeplukt met hier en daar nog een verdwaalde appel of peer. 

Hoewel het voor mij ook het einde van de zomer aankondigt verheugde ik me al een tijdje op de nieuwe oogst peren want als dagelijkse pereneter worden deze er na een jaar in de koelcel niet lekkerder op. 

Hoewel wij zelf geen bomen hebben oogstte ik toch 2 appels en een peer. Van Das klei maakte ik een paar bakjes in appel en peervorm. Ik verfde ze met de Flexa testers Vibrant red en Retro vibe. Dat blijken ook hele handige hobbypotjes te zijn (met of zonder rollertje te gebruiken en afgedekt met een beetje huishoudfolie ook goed afsluitbaar)

Ook maakte ik stempels en vandaag trok ik Het elektro ovenboek van Atag tevoorschijn om hét lekkerste klassieke appeltaartrecept over te typen voor mijn blog. Eigenlijk had ik dit bericht moeten sluiten met een foto van zo'n versgebakken appeltaart maar ik vind hem zo lekker dat ik niet voor mezelf in sta. Binnenkort ben ik jarig. Dan ga ik hem bakken want bij een feestje hoort taart. Hmmmm ik verheug me nu al.

Fijn weekend en mocht je spontaan trek hebben gekregen in appeltaart en zin hebben om er 1 te bakken... Het recept kun je hier downloaden :)

Spitten in het verleden

Tijdens de battle van de ikken vind ik het prettig om op het internet te spitten naar mijn voorouders. Gewoon 'rechercheren' en blij zijn met elk resultaat wat dat oplevert. Al heel veel familie heb ik weten te vinden. Van mijn moeders kant tot halverwege de 15e eeuw en van mijn vaders kant tot eind 15e eeuw. 

Als kind van deze tijd kan ik me haast niet voorstellen hoe het leven er toen uitgezien moet hebben. Wat ik door de aktes wel weet zijn de beroepen die door ze werden uitgeoefend. Zo was er in 1876 Johannes Cornelis de huisschilder / behanger.

Was mijn opa bakker, besteller bij de PTT (de tijd dat post nog dagelijks en zelfs meerdere malen per dag bezorgd werd) en stond mijn oma in hun eigen sigarenwinkel.

Ook warmoezier, griendwerker en tuinder kwam in de familie voor. 

De oma van mijn moeder was kookvrouw. Zeg maar de catering van vroeger. Koken aan huis op bestelling. (Leuk plankje hè. Heeft mijn opa gemaakt :) 

Wijnkopers(knecht) kwam ook in de familie voor.

De oma van mijn vader kwam als dienstbode bij de opa van mijn vader toen deze als weduwnaar met kinderen hulp nodig had. Niet echt spectaculair maar wel met ver strekkende gevolgen.

Maar leuker vind ik het verhaal van de overgrootvader van mijn oma die als tamboer in het leger van Napoleon dienst deed 

en daar de benen nam met de marketentster. Waarna ze een café hadden in Noord Brabant.

Mijn liefde voor wol komt vast van mijn vaders kant. De eerste Pree kwam als wolkammer naar Leiden :)

Heb jij enig idee wie jouw voorouders waren en welke beroepen ze hadden of wil je het wel weten maar heb je geen tijd of zin om het op te zoeken. Geef me de naam van je opa en of oma en zijn/haar ouders en ik zoek het graag voor je op. Het is leuk om te zien hoe een naam soms verandert en zelfs per gezinslid kan verschillen (waardoor in mijn geval elke du, de, Prie, Pree of Pré familie zou kunnen zijn).

(Woon je in Frankrijk, België of Duitsland? Misschien wil je een zoekpoging voor mij wagen. Na 1420 personen ben ik gestrand)

Rokjedag

PriePraat beloofde me vorige week dat we achter de naaimachine zouden gaan zitten en wie wat belooft...  Tadaaaaa mijn nieuwe rokje van spijkerstof. Het is een omslagrokje geworden en ik heb hem zelf gemaakt!

PriePraat tekende 2 patroontjes. 1 voor een rok en 1 voor een jurk. Ik maakte de rok en zij de jurk... nou ja bijna (misschien meer daarover later ;) 

Maar voor je een rokje aan kan gaat er wel heel wat aan vooraf. Zo knipte ik het patroon uit

en daarna spelde ik het op de spijkerstof.

Vervolgens knipte ik dat uit. Dit deed ik allemaal nog gezellig beneden.

Voor het naaien ging ik naar mijn eigen hobbykamer. Ik spelde de zomen die ik wilde naaien en daarna roetsj roetsj.

Kijk, hier begon het al op een rokje te lijken!

Als laatste naaide ik er nog een drukknoopje op en toen was mijn rokje af.

Dit is hem geworden. Ik heb hem natuurlijk gelijk aangetrokken en ben er zelfs al mee naar de stad geweest.

Binnenkort maar eens naar de lapjesmarkt voor een leuk bloemetjesstofje!

Ik en mijn ikken

Oooh sóms...! en in mijn geval deze week dus. Niet om iets maar gewoon omdat... Vorige week opende ik een Flow en zag toevallig een artikel over Voice Dialoque. Dat ging over de ikken die ieder mens (ja jij ook :) in zich heeft. En gedurende de week ontdekte ik er een paar in mij. 

Het liefst ben ik samen met de genieter. Die loopt graag met haar hoofd in de wolken en ziet alleen de zon en de (kleine) mooie dingen om haar heen.

Gelukkig krijgt die ook wel veel de ruimte maar het leven is natuurlijk niet alleen maar zon en genieten en op zo'n moment komt er een andere ik om het hoekje gluren.

en als ik pech hebt klautert die tot boven om mijn opgewekte humeur om zeep te helpen en dan is het gedaan met de lol. 

Ondanks dat de genieter nog steeds de mooie dingen ziet (zoals een walnoot op het dak) verdwijnt de zon uit de fijne plaatjes en wordt er weinig meer gedeeld.

Gelukkig hebben ze 1 ding met elkaar gemeen. Ze zijn allemaal gek op Tut(tebel). En als ik nu het laatste woord geef aan de genieter: "Wordt het toch nog gezellig" :)

En zelf ga ik even een vriendelijk woordje spreken met ik en mijn ikken want zeg nou zelf: Niks fijner dan met elkaar op 1 lijn te zitten toch? Elkaar niet te beperken maar te versterken.

Fijn weekend :)

Folders en collages

Een dagje later dan verwacht maar toch nog gekomen. Hier mijn dinsdagbericht maar dan op woensdag. Pff PriePraat was niet vooruit te branden. Nou ja, niet dat ze niks deed maar ze deed van alles maar niet wat ik wilde. Ik wilde namelijk weer eens ouderwets knippen en plakken. Mooie collages maken. (Dat heeft PriePraat  hier en hier en hier ook al gedaan) Moet je kijken hoe hoog de stapel kranten en folders al opgestapeld ligt! Ik kan er een handstand tegen maken :)

Eerst zochten we weer naar mooie plaatjes. De folder die er echt uitspringt is die van de bouwmarkt Karwei. Je kan zien dat ze met VT Wonen samen werken. Maar ook Leen Bakker, Xenos, Kwantum en Ikea hebben leuke spullen.

Na het uitzoeken was het knippen, knippen, knippen en nog meer knippen. Floris is zo'n gezelligerd. Die wil er altijd graag bij liggen.

Kijk zo zijn mijn collages geworden. Eerst maakte ik er één met leuke kinderspulletjes en daarna nog één met plaatjes die PriePraat al een tijdje terug had verzameld. Volgens haar is die stijl alweer een beetje voorbij. Nou ik vind het nog steeds mooi hoor.

PriePraat maakte er ook een paar. Als je op de foto's klikt kan je het beter zien en lezen wat ze ervan vindt. Ze schrijft er altijd wat bij omdat dat zo leuk is voor later als deze stijl ook weer uit de tijd is ;) De reuze lego is erg leuk. Die staat ook op mijn collage.

De linker collage is niet echt haar stijl maar maakt haar vrolijk. Komt vast door de oude naaimachine die op de tafel staat. Ze is al weken op marktplaats aan het neuzen. Kijken kijken niet kopen.

Over de naaimachine gesproken. PriePraat heeft me beloofd dat we de komende dagen achter de (moderne) naaimachine gaan zitten om kleren voor mij te maken. Zóóó benieuwd. Ik hoop een leuk onderwerp voor volgende week!