poppenmoeder

Als kind was ik een echt poppenmoedertje. Trots liep ik met mijn blauwe poppenwagen over straat. Keuvelend tegen mijn pop Annemieke.

Zodra er mensen mij tegemoet kwamen lopen liep ik naar de zijkant van de wagen om te kijken of 'mijn baby' nog wel goed toegedekt lag. Schattig toch hoe je ervan overtuigd kan zijn dat mensen denken dat er een echte baby in je wagentje ligt. Inmiddels weet ik wel beter maar als ik een meisje met haar kinderwagen zie lopen denk ik daar weer aan terug en doe ik mee in het spel.

Mensenmoeder ben ik nooit geworden door te kiezen voor mijn bromsnor maar die bracht wel een zoon en dochter met zich mee.

En die kwamen op den duur met hun ware Jaco(bi) thuis. 

Wat mij in de loop van de jaren maakte tot oma...

Van poppenmoeder naar echte oma. Dat heb ik zo slecht nog niet gedaan :)

Pontje pontje

Gisteravond werd PriePraat door Espiratie uitgedaagd om tijdens een Pontje Pontje wandeling de zon op te zien komen. De zon op zien komen!? Dan moet je toch aardig vroeg je bed uit! Vroeg op, ongetraind... Ik zag de aarzeling. "Kom op" zei ik. "Je hebt het er zo vaak over, dit is je kans." "Goed" zei ze "maar dan moet jij wel mee." Oei, vroeg op, ongetraind... maar ja, nu wilde ik mij natuurlijk niet laten kennen dus toen vanmorgen de wekker om 05.30 uur afliep wreef ik gelijk de slaap uit mijn ogen. Klaar voor de uitdaging! 
13 kilometer daar draai ik mijn hand niet voor om ;)

De wandeling begon bij mijn huis. Vandaar liepen we naar de pont van Eck en Wiel waar Ludka en Elo zich bij ons voegden. Dat had Esther zo bedacht omdat we dan richting de zonsopkomst wandelden. Het was al aardig licht maar nog zonder zon en opeens piepte hij aan de horizon omhoog. Zo mooi. 

Toen ik een gezellig babbeltje wilde maken met Elo bleek hij meer van het lol maken te zijn en met lol maken bedoelde hij inzepen. Gelukkig was daar de hand van Ester die mij van deze inzeepbeurt redde! 

Na een paar kilometer op de dijk kwamen we bij de pont van Ingen naar Elst. Je vaart dan van de provincie Gelderland naar de provincie Utrecht. Wat een imposante scheepsketting ligt daar. Schip ahoi!! 

Aan de overkant liepen we via Elst naar Amerongen. Eerst langs de weg en daarna door een bosachtig gebied. Tot we uiteindelijk bij kasteel Amerongen uitkwamen. Zou daar mijn prins op het witte paard wonen?

Vandaar kwamen we op de veerweg naar het pontje Amerongen Eck en Wiel. We hadden er al zo'n 10 km op zitten toen. Wat een eind hè!? Ik begon het wel te voelen een PriePraat volgens mij ook. Hier namen we weer afscheid van Ludka en Elo. Tijd om even uit te rusten op de boeg. Land in ziiicht!

Ik voelde mijn spieren gelijk opstijven dus hoe het morgen, of erger nog overmorgen gaat zijn... Maar Ludka gaf me de tip om te gaan liggen met de benen omhoog (en een flesje bier voor het spierherstel) dat liggen heb ik gedaan dat biertje heb ik maar overgeslagen en ik geloof echt dat het werkt!

3 uur en 13 kilometer. Het was een heel eind maar wel een heerlijk begin van de dag en zeker voor herhaling vatbaar. 

De tuin in

Opeens was het zomer. Heerlijk! Blauwe lucht, mooie wolken en volop zon. Wat een lekkere dag voor in de tuin.  Daar was ik dan ook te vinden. In een eerder bericht vertelde ik al dat ik meer groen wil in onze bestrate tuin. Ik wil beestjes in de tuin. Vogels, insecten, egels, padden, slakken, ja zelfs slakken (althans dat denk ik nu  :)

In het grind aan de zijkant van het huis stond al een boom en bloeiden er wat viooltjes en akelei. Dit jaar kwam er spontaan een grote karmozijnbes bij en zelf verplante ik een paar springbalsemienen. Toen ik dat zo zag bloeien en de hommels en merels er zo van zag genieten nam ik mij al voor daar volgend jaar nog een schepje bovenop te doen.  

Maar waarom wachten tot volgend jaar en waarom beperken tot het grind...? Dus vandaag verdween er (eindelijk) een rij tegels, werden er een paar zakken potgrond gehaald bij het tuincentrum in het dorp en werd er een nieuwe tuinstrook gemaakt.

Daarna kwamen de inmiddels verzamelde zaden tevoorschijn. Wat er in welk potje zit? Geen idee. Wat het gaat worden ook geen idee maar als het gaat zoals ik hoop dat het gaat komt er stokroos, springbalsemien, akelei, klaproos, ooievaarsbek, juffertje in het groen, siererwt en stinkertjes en en... en dat allemaal in dat strookje. 

Nu laat ik de natuur en de tijd even zijn werk doen. Spannend wel. Hopelijk volgend jaar een voor en na. Ik ben benieuwd! Op naar de volgende tuinklus.

Natuurverzamelaar

Vandaag liepen we voor de weekboodschappen naar de lokale supermarkt in het dorp. Bij mooi weer heeft dat altijd de voorkeur boven de auto. (Het voordeel van een man op een scootmobiel is dat die helemaal afgeladen kan worden met volle tassen en dat je zelf dus niets hoeft te dragen ;)  Tijdens zulke loopjes ligt mijn aandacht vooral bij wat me voor de voeten komt. Dan ben ik een soort straatjutter.

Meestal blijft het beperkt tot veren. Daarvan maakte ik al een heel verenboek. Dit jaar raap ik ze niet meer massaal op en wat ik opraap stop ik in het bijenhotelletje wat ik kocht bij Tuinderij Ganzert. Elke keer als ik het zie staan bij de achterdeur word ik er blij van. (Bij deze beloof ik de bijen plechtig dat ik het inpikken van hun hotel volgend seizoen dubbel en dwars goed zal maken)

Vandaag vond ik dit blad... ????? Huh, midden op straat en het kan er niet lang gelegen hebben. Deze had ik nog niet in mijn herbarium dus ik heb hem te drogen gelegd tussen een boek. (Er stond ook een vrachtwagen met draaiende motor. Oke, mijn fantasie slaat op hol). 

Al weken loop ik te azen op zaden van stokrozen en toen ik de donkerrode zag staan met zaaiklare zaadbollen kon ik het niet laten. Deze gaan binnenkort de grond in. Ook vond ik een halve schaal van een net uitgekomen eitje. Die gaat in mijn nog te maken "natuurkastje" waar misschien ook het gedroogde kikkertje in gaat maar dat weet ik niet zeker want daar krijg ik toch wel de kriebels van. 

Over natuurkastje gesproken. Wat ook zeker in het natuurkastje komt zijn deze uilenveertjes en deze kleine braakbal die ik van Esther kreeg. Zo tof! En met een beetje geluk kan mijn zus me nog wat schalen en veertjes van de zwaluw bezorgen. 

Ja, ik moet gauw op zoek naar een geschikt (buiten)kastje! In de tussentijd verzamel ik vrolijk verder met wat me nog voor de voeten komt.

Koekenbakker

Een dagje later dan verwacht maar daar heb ik een goede reden voor. Vandaag ging Rick namelijk weer koekjes bakken bij De Proloog en ik mocht meehelpen. Nou dat wilde ik wel! Ik hield de kaart vast waar het recept op staat.

Toen alle ingrediënten in de kom waren gedaan gaf ik aanwijzingen hoe je het koekjesdeeg het beste kunt kneden. Niet dat Rick dat nodig heeft. Die weet prima wat hij doet. Maar het gaf mij een nuttig gevoel en dat is altijd leuk natuurlijk :)

Voor de koekjes is een hele leuke uitsteker in de vorm van een hommeltje. Dat heeft weer te maken met Tuinderij Ganzert waar de hommel een belangrijke betekenis heeft.

Kijk en zo zien ze er uit in de trommel. Het water loopt je in de  mond hè. Dat maakt een kopje Numi thee of een bakje Barista koffie helemaal af.

En natuurlijk moeten ze even voorgeproefd worden. Hmmmmmm lekker.  Ik neem nog een hapje.

En jippie, ik scoorde ook weer een stempel in mijn paspoort. Een fietsstempel. Hoe kan het ook anders in de Proloog.

Workshop Flitstechniek

Gisteren was ik uitgenodigd om een workshop flitstechniek in Amersfoort bij te wonen. In mijn geval was het niet om te leren flitsen maar om er een verslag van te maken wat in de toekomst aan de cursisten meegegeven kan worden. Toevallig heb ik een flitser die door wederzijdse frustratie niet uit het tasje komt dus ik was wel te porren voor een leuk lesje in flitsen. 

En leuk was het zeker! Mede door Johan, die de workshop geeft. Zoveel enthousiasme en persoonlijke aandacht. Fotograferen met een flitser blijkt meer dan flitsen in de woonkamer 's avonds op een verjaardagsfeestje. Een echte aanrader voor mooie binnen én buitenfotografie. 

Aangezien mijn camerakennis nul is (lang leve de automatische stand) was de praktijk voor mij iets te hoog gegrepen dus toen we naar buiten gingen na de theorie lag mijn aandacht alweer snel bij de vierkante meter zonder flitser ;)

Maar natuurlijk ook bij de groep die onder allerlei omstandigheden en met verschillende flitsers de mooiste foto's tevoorschijn toverden. Wat leuk dat je bij daglicht de indruk kan wekken dat het donker is en als het donker is het weer mooi (!) licht kan maken.

Johan was onder de indruk van mijn foto's. Het lukte me de flits op foto vast te leggen. 

En ik heb de klok horen luiden en ga me zeker verdiepen in waar de klepel hangt want wauw wat is het leuk om alles uit je camera te halen wat erin zit. Dit soort plaatjes zijn straks verleden tijd. Weg met de automatische stand. 

De kunst zit hem in de herhaling dus met het schrijven van het verslag kom ik vast al een stukje dichterbij. Dank je Johan (en Tjara) voor deze gezellige leerzame (en smakelijke) dag :)

Boeken vol vriendinnen

De stapel poppenboeken is weer gegroeid. Kijk, ik kan niet eens meer met mijn voeten bij de grond! Ik had PriePraat er al over gehoord. Ze had het over leuke boeken en over dat ze ze niet zou kopen maar dat ze wel hééééél leuk waren. Haha leer mij PriePraat kennen. Ken je die van kop kont of hebbuuuh.

En ik moet zeggen, ze zijn ook erg leuk. Er zitten wel wat vriendinnen voor me tussen. Ik zal het je laten zien...

Wat dacht je van Roodkapje :) Ik ben best stoer al zeg ik het zelf maar ook gek op sprookjes en Roodkapje is ook best een stoere meid. Ze durft toch maar in haar eentje het bos in!

Hé nog een Roodkapje. Zij lijkt wel een heel klein beetje op mij hè? Hetzelfde huidje zeg maar.

Ik zie mezelf ook wel bij deze 2 meiden op de thee. Gezellig met een stukje taart erbij. Ik ben gek op thee met taart.

Of deze 3. Gezellig samen winkelen of poppen breien. Dat is ook heel leuk.

En wat dacht je van haar! Een beetje een punktype net als PriePraat vroeger. Leuk om mee te gaan stappen.  

Goh ik kan niet kiezen. Misschien wil ik ze wel allemaal. Voor elke gelegenheid een andere vriendin en op mijn verjaardag dan met zijn allen. Ik denk dat ik PriePraat eens lief aan ga kijken. Met het paspoort werkte dat ook ;)

Dit zijn de boeken waar ik het over had. De 2 boeken rechts zijn pas gekocht.

Keukenprinses

Sinds deze maand maak ik officieel deel uit van de brigade van De Proloog. Je weet wel, dat leuke wielercafé in Amerongen. (Laat je niet afschrikken door het woord wielercafé want het is voor de fietser, de wandelaar, de toerist, de toevallige voorbijganger en ga zo maar door). Woensdag en donderdag zijn mijn werkdagen maar vandaag was ik er ook. Er wordt al volop koffie met gebak geserveerd. De heerlijkste "baksels" komen er uit de keuken van Tuinderij Ganzert en ook in de keuken van de Proloog zijn mijn collega Rick en ik aan het bakken geslagen. Voor de lekkere trek is er dus al voor elk wat wils. 

Tijd voor een mooie lunchkaart nu.
Over het beleg van de verschillende broodjes werd al nagedacht. Gebaseerd op de verschillende wielerrondes zijn er een Frans, een Spaans, een Italiaans en een Hollands broodje. Maar hoe je het voor je neus krijgt is natuurlijk ook belangrijk. Het oog wil immers ook wat :)

Daarom ging ik vandaag de keuken in voor de opmaak van de broodjes. Ik begon met het broodje brie. Lekker met appel/perenstroop of honing, op een bedje van rucola en gegarneerd met walnoten. De mensen die "op het juiste moment op de juiste plek waren" waren dik tevreden over de smaak.

Daarna waagde ik mij aan het Spaanse broodje. Een combinatie van rucola, rauwe ham, zongedroogde tomaat, manchego  en een beetje tomatentapenade. Je zou er trek van krijgen hè! Ook deze werd met smaak verorberd door het testteam.

Tot slot was het Hollandse broodje aan de beurt. "Gewoon" met kaas en/of ham, komkommer en rucola. Deze hield ik lekker zelf. Wat heb ik gesmuld op weg naar huis! 

En alles is niet zomaar lekker maar nog Biologisch lekker ook. Mocht je in de buurt zijn en trek hebben in een smakelijk broodje... Ik zeg het nog 1 keer:

De Proloog in Amerongen :)

Geluk zit in de kleine dingen

Alweer een tijdje staan er teksten op de labels van de Pickwick thee en aangezien ik nog weleens een bakkie thee drink komt er nog weleens zo'n label voorbij. Vaak heb ik er geen antwoord op maar soms zit er een leuke tussen. Zoals vandaag. Nou ben ik mij meestal wel bewust van de kleine gelukjes maar als het je door een theelabel gevraagd wordt en dat een reden mag zijn om er een kort blogberichtje aan te wijden is het extra leuk.

Als mij gevraagd wordt: Van welke kleine dingen word jij gelukkig?

Dan antwoord ik: Van 2 tortelduiven die een uitgebreide pauze nemen op een hek tegenover mijn huis. Dankjewel duiven voor dit kleine geluksmoment :)

Ik ga op reis en neem mee...

M'n paspoort!
Pas geleden mocht ik het oude paspoort van PriePraat zien en natuurlijk wilde ik er toen zelf ook één. En tadaaa...

Nu kan ik altijd mee op reis. Vandaag gingen we naar Oldenzaal. Dat is heel ver weg. Meer dan een uur rijden met de auto. Dus gordel om, paspoort op schoot en gaan.

Onderweg is er veel moois te zien en tussen Eck en Wiel en Oldenzaal kom je veel verschillende landschappen tegen. Boomgaarden, weilanden, bossen, heide, heuvels en waar ik zo gek op ben ook rivieren.

In Oldenzaal staat een heel mooi houten beeld. Als je op reis gaat maak je natuurlijk ook leuke foto's als herinnering. Dit leek me wel een leuke foto.

Toen ik dit hobbelpaard zag staan kon ik het niet laten er op te klimmen. Hop paardje hop :)

In het centrum staat de hele mooie St. Plechelmusbasiliek. Die was open vandaag. Je kon er zo inlopen als je dat wilde. Daar hadden we geen tijd voor maar voor een foto natuurlijk wel. 

Er is ook een stadstuintje. Die is niet zo groot maar er staan wel heel erg veel verschillende bloemen. Ik zag ook veel zaden zitten. Dat had PriePraat vast ook erg leuk gevonden.

Mijn eerste stempel staat al in mijn paspoort. Leuk hè!?

Vandaag zeg ik: Groeten uit Oldenzaal en op naar de volgende stempel :)

Breek me de bek open

De afgelopen weken wilde het bloggen  niet lukken. Wel willen en ook wel onderwerpen maar op het blog zetten ho maar. Het kwam niet uit mijn handen. Ook vandaag leek het weer niets te worden en ging ik met mijn ziel onder mijn arm de maar tuin in om  zaden van de Akelei te verzamelen. Zaden verzamelen word ik namelijk blij van. Naast de Akelei staat de ooievaarsbek.

'

Nooit eerder heb ik gekeken naar de zaden ervan maar nu er al veel bloemen uitgebloeid werd mijn aandacht getrokken. Deze geranium heeft zijn naam vast te danken aan de lange "ooievaarsbek" die er ontstaat zodra de bloemblaadjes afgevallen zijn.

Terwijl de "bek" groeit ontstaan er zaden in de knop. Vervolgens droogt het uit, wordt het bruin en daarna gebeurt het...

Opeens krult het eerste zaadje omhoog

Gevolgd door het tweede zaadje, daarna nog een derde en misschien nog wel een vierde en...

Ik vond het zo leuk dat ik er spontaan over wilde schrijven. Lang leve de natuur. Dat ze me maar weer veel mag inspireren :)