Wat mijn ogen zien en mijn handen maken

Nu het mij gelukt is om 3 weken te bloggen, is het hoog tijd voor de volgende uitdaging. Het veranderen van de 'smoel' van mijn blog. Weg met de BLABLABLA. Wat eigenlijk alleen diende als excuus voor het bloggen, ook als het nergens over ging. Zinloos want geholpen heeft dat niet. Sterker nog, misschien werkte het zelfs wel averechts. 

Nee dan is deze toch leuker. Eén die mij aanzet óm te bloggen. En dat ga ik volgende week dan ook weer doen :) De 'plakboeken' give away die ik laatst voorstelde op mijn blog had welgeteld 2 liefhebbers. Tja daar kan ik niet tussen kiezen. Alet van Toilylu (heb je voor mij je adres?) en Ageeth van Ogenzalf, ik ga voor jullie aan de slag.

Fijn weekend en tot volgende week! Xx

De Meituin van mijn ouders

Vandaag ging ik naar de prachtige tuin van mijn ouders. De tuin waarin ik ben opgegroeid. De tuin waar altijd iets te doen is maar ook de tuin waar je heerlijk tot rust kunt komen. Met mijn vader had ik het nog even over "voor" en "achter" wat zich beiden achter bevindt.
Voor is de siertuin waar het hard werken is om het sier te houden en achter is de oase van rust. Een vijver, bomen, een prieel, een mooi bouwwerk. Het aardse paradijs :)

Nog voor ik begonnen was werd mijn aandacht getrokken door een hoop getjilp. Natuurlijk had ik mijn camera bij de hand en werd ik tot mijn plezier getrakteerd op bovenstaand tafereel. De pimpelmees kwam de kinders eten brengen.

Maar ik kwam om te werken dus hup... Op de vraag welk klusje er bovenaan het lijstje stond kreeg ik de kruidentuin om mij op uit te leven. Op de foto is het niet zo goed te zien maar het ronde hart en de paadjes waren niet meer zichtbaar. Die heb ik weer zichtbaar gemaakt. De na foto ben ik vergeten te maken.

Het thee met huisgebakken cake moment hadden we op het plaatsje  bij de kas (met uitzicht op het paradijs) waar ook een broedhuisje hangt en waar ook een hoop geluid uit kwam. Het was een komen en gaan van de koolmees ouders. Rupsen, kevers en stukjes kaas gingen naar binnen. Wat is het leven toch mooi hier!

Als het weer het toelaat is volgende week dit perkje aan de beurt. Dan ga ik de strijd aan met het tuinmansverdriet. De echte naam is zevenblad maar de manier waarop het door de tuin heen kan woekeren drijft menig tuinman tot 'wanhoop'. 

Na een middag van hard werken ging ik niet met lege handen naar huis. Een tak van de borage voor in mijn herbarium en een prachtige paars met witte Akelei die een mooi plekje gaat krijgen in mijn eigen tuin. Oh ja en een halve eierschaal van de ?. Het was en heerlijke tuindag waar ik er zeker weten meer van ga beleven!

Eendjes kijken

Sinds 2 weken zijn de eenden weer in onze straat neergestreken. Elke keer dat ze op ons grasveldje komen liggen geniet ik daar enorm van.
Ik vind eenden mooi en lief (denk ik, ik heb nog geen aanvaring met een eend gehad).

Toen we gisteren op pad gingen nam ik mijn fotocamera mee om foto's te maken van de 'be-eende' nesten die ik vorige week had gezien. Ja, alsof dat zo blijft. De dagen tellen door en de eieren komen uit.

Moeder met haar 2 kinders zag ik in de verte van mij wegzwemmen en met versnelde pas ging ik ze achterna voor een lieve foto.

Gelukt! Ondertussen zag ik ook 2 andere mij nog niet bekende eenden zwemmen. Even zoeken op internet maakte duidelijk dat het om kuifeenden ging. Geen idee of het voorbijgangers of blijvers zijn maar mooi vind ik ze wel.

Toen ik weer terug keek naar moedereend was ze nergens meer te bekennen. Huh? Kennelijk was ze niet blij met mijn aandacht en verstopte ze zich met haar kroost tussen het groen. Om moeders op haar gemak te stellen liet ik haar verder maar met rust.

Eind van de dag kwamen de tuineenden weer grazen voor het raam. Smul maar lekker jongen dacht ik. 

Tot hij onder het raam uit het zicht verdween en ik mij  realiseerde dat hij aan de viooltjes was begonnen. Toen klopte ik toch zachtjes op het raam. Er zijn grenzen. Ik geniet graag van de eenden én van de viooltjes voor het huis.

Dinsdag met RoosjeMijn

Daar ging ik bijna weer de mist in. Geen blablabla praatje maar aan de slag voor een creatief bericht. Wel heel leuk natuurlijk maar niet haalbaar om dat 5 dagen in de week te doen. Bedenken, maken, fotograferen en erover schrijven. Dat is echt  teveel van het goede. 'Gelukkig' bleek ik de juiste materialen niet in huis te hebben. 

Dan maar met RoosjeMijn de tuin in voor een leuke blablabla foto. Op dinsdag poppendag is het wel leuk om haar voor de foto te laten poseren. De gezelligste foto's zijn die met mooie planten erop dus ging RoosjeMijn op zoek in de tuin. Daar vond ze dit leuke paarse plantje. Het kruipende zenegroen. Een hele leuke bodembedekker die zich in het grint geworteld heeft en daar nu vrolijk om zich heen grijpt.

Ook de Akelei is weer in bloei aan het raken. Eenmaal hebben is houden want als je deze plant neerzet kun je er zeker van zijn dat er jaar na jaar meer en meer bij komen.

Dat geldt trouwens ook voor de kaardebol. Ook die plopt overal uit het grint. Dikke pret voor de puttertjes weer na de bloei. Maar voor de foto ging het eigenlijk om de papaver. Wat wordt het weer gezellig in de tuin.

Dat vond RoosjeMijn dus ook. Eenmaal bewust van al die gezelligheid wilde ze opeens ook een tuin. Of ik een leuk plekje voor haar kon regelen... Was ik alsnog uren druk met zoeken, aangeven en meehelpen voor De tuin van RoosjeMijn.

Niet omdat het moet maar omdat het mag

Twee weken dagelijks bloggen heb ik nu achter de rug. Ik weet niet of het een blijvertje is. Sterker nog, ik had me stellig voorgenomen deze derde week weer terug te gaan naar 2x in de week of misschien zelfs alleen de vrijdag. 

Maar nu is die stelligheid weer aan het wankelen geslagen. Aan de ene kant ben ik niet zo goed in 'praatje pot' maar als ik de afgelopen week mijn berichten terugkijk is het me toch niet slecht afgegaan. Hoewel je praatje pot voor mijn gevoel zo uit je mouw moet kunnen schudden en dat was niet het geval.

Dus nu neem ik mij voor week 3 te gebruiken om daar flink op te oefenen. Mezelf de ruimte te geven de blablabla boven aan mijn blog echt in de praktijk te brengen. Niet alleen in tekst maar ook in gevoel. 

Een kleine aanmoediging kan ik daar wel bij gebruiken ;) 

Ondertussen haak ik geduldig verder aan de sprei. 10% van de basisrondjes zijn al af. Dat klinkt beter dan nog 500 rondjes te gaan!

Fijne week  en tot morgen?

5 mei

De dag dat we de vrijheid vieren. Wat een groot goed is het om die vrijheid te mogen ervaren. Nog mooier zou het zijn dit te mogen vieren in wereldwijde vrede. Deze spontane voorbijganger wreef het er nog eens extra in.

Hoe mooi is 'wit' en hoe mooi is 'zwart' en hoe mooi zou het zijn als die kleuren zich in vrede zouden vermengen...

Het wrange toeval wil dat ik de zwart/wit mix alleen in een wintertafereel in mijn fotocollectie heb zitten. Ik hoop dat ik de zonnige variant ook ooit mag zien.

Want vrede en vrijheid, dat gun je toch iedereen. 

Mocht je het vieren: Geniet met volle teugen. 

Fijn weekend en tot volgende week. Xx

Lentesneeuw

Een straat verderop ligt de weg zo bezaaid met bloesem dat het lijkt alsof het sneeuwt. Lentesneeuw die nog wel een tijdje blijft liggen.

Ondertussen groeien de planten zelfs door de heg heen. Onderzoek op Google wijst uit dat het de overblijvende Ossentong is. 

Ik kon het niet laten er een stukje vanaf te halen voor mijn herbarium. 

Elke dag het papier verversen zou ervoor zorgen dat het bloemetje zijn kleur goed behoudt. Iets wat me bij mijn vorige plukronde (door laksheid) niet is gelukt. Zo ben ik meer tips tegengekomen op www.herbariumfrisicum.nl  

Tips die ik voortaan braaf ga volgen. 

Zwaan kleef aan

Ja hoor, daar is hij weer. Mijn Zwaan kleef aan. Floris de onverbeterlijke. Maar ik klaag niet hoor. Dit is toch precies waar je katten voor hebt...

En nog een keer: Ja hoor, daar zijn ze weer. Arne en Carlos. Maar in dit geval ben ik de Zwaan kleef aan. Wat ben ik blij met hun boeken! (Nee ik word niet gesponsord ;)

Door de jaren heen heb ik een enorme mand met acrylgaren verzameld. Dat was het garen wat ik gebruikte totdat ik katoen ontdekte. Sindsdien staat de mand maar te staan. Maar nu niet meer. Ik heb hem naar beneden gesleept en ben begonnen aan die prachtige sprei uit het boek Arne en Carlos breien de bloemetjes buiten.

Het boek zegt dat het een leuk project is voor iemand met veel geduld en tijd dus dat komt wel goed (haha). Ik heb zowaar eens geen haast om het af te krijgen en het haakt lekker weg tijdens een autorit of als je even niet echt na wil denken. Het duurt even maar dan heb je ook wat want wat is hij mooi!

Goedmaak bloemen

Vanmorgen ging ik al vroeg op pad om een bos bloemen te kopen voor RoosjeMijn. We waren gaan slapen zonder elkaar welterusten te wensen en dat zat me toch niet lekker. Ik heb RoosjeMijn nog nooit zo boos gezien (klik). Gelukkig was ze vanmorgen al minder boos en met de mooie bos bloemen smolt het laatste restje boosheid als sneeuw voor de zon.

We gingen allebei ons eigen ding doen en toen ik later de kamer inliep zag ik onderstaand tafereel. Haha hier waren geen woorden bij nodig. De hint was overduidelijk.

RoosjeMijn wilde er geen gras over laten groeien dus daar gingen we richting de brievenbus. 

"Zo daar gaat hij." Zei ik tegen RoosjeMijn. Dit kan niet meer misgaan.

Nu maar hopen dat de postbode hem netjes bezorgt en hem niet ook kwijt maakt ;)

flexibiliteit

Kijk hem nou toch liggen op zijn troon. Hij zou maar zo een echte troonrede kunnen gaan afsteken. Maar aan zijn snoet te zien is hij dat niet van plan dus neem ik maar weer het woord. Dan maar dienen als fotovulling van mijn bericht want een plaatje is het zeker.

De nieuwe blogweek is weer in gegaan en hoewel ik hem in gedachten al bestempeld had als bloemen en plantenweek  zal ik toch even flexibel moeten zijn en voor vandaag en morgen afwijken van dat plan. Ik heb namelijk een flinke uitbrander gekregen van RoosjeMijn. En terecht. Ik moet dus echt even alles in het werk stellen om dat weer goed te maken. 

Tot morgen dan maar ;)

Boekenfeestje

Sneller dan verwacht kan ik hier al 2 zelfgemaakte (plak)boeken laten zien. Het was wel even doorbijten. Het klusje zelf is niet elk moment even leuk maar het resultaat des te meer en er vervolgens in gaan plakken nog meer.

Arne en Carlos maken de boeken op A5 formaat. Een dubbelgevouwen A4. Maar ik wilde de mooie afbeeldingen niet allemaal dubbelvouwen dus koos ik ervoor de pagina's die ik gebruikte elkaar 1,5 cm te laten overlappen.  Om en om links over rechts, rechts over links. Ik plakte ze aan elkaar met een klein tipje plakstift boven en onder. Zo maakte ik eerst stapeltjes van 5 (dubbelgevouwen 10) vellen. Die stapeltjes gingen vervolgens door de naaimachine waarna ik ze dubbel vouwde. En toen kwam Floris mijn werk weer vertragen. 

Daarna werden de katernen aan elkaar genaaid en dat was dat minder leuke momentje. Maar het is me gelukt, net als de kaft eromheen. Ze zijn erg leuk geworden. Veel pagina's zijn te leuk om te beplakken dus die blijven zoals ze zijn :)

Ik heb nog genoeg papier om nog een paar plakboeken te maken en overweeg er 1 te maken als give away maar dan hoor ik van jullie graag of jullie er 1 zouden willen hebben. Pas dan ga ik ermee aan de slag. (Hoewel het knap verslavend is.)

Voor mij kan het echte knippen en plakken nu beginnen. Dit weekend houd ik mijn eigen plakboeken feestje. Hapje, drankje en plakken maar :)

Fijn weekend allemaal!

(P.s. Mijn hele week bloggen is gelukt en tot zover bevalt het. Zou een hele maand ook lukken...? Jullie gaan het zien ;)

Blog aan de koning

Oranje boven. Of eigenlijk oranje onder in dit geval. Hoe toepasselijk mijn oer Hollandse theepot gevuld met oer Hollandse veldbloemen speciaal voor u onze Hollandse koning. Of mag ik jij zeggen. Op de valreep haakte ik er nog een oer Hollands slingertje bij. Die hang ik zo voor het raam.

Op je gezondheid koninklijke hoogheid. Maak er een gezellige dag van. Om het te vieren eten wij een oranjesoes (en vanavond nog een want er zitten er 4 in een doos ;)

En ook aan onze landgenoten: Gezellige dag allemaal!

Geduld

is een schone zaak. Maar is het gebrek aan geduld of een gevoel van gebrek aan tijd. Voor de foto's bij dit bericht was geen geduld nodig. Dat was puur mazzel. Op de juiste plek, op het juiste moment. Mijn uitzicht vanaf mijn werkplek.

Het heeft wel even geduurd voordat ze kwamen. Een kwestie van geduld en de weigering de uitgebloeide kaardebol te verwijderen.

Maar terwijl ik bezig ben met het maken van het boek word ik ongeduldig en kan ik niet wachten tot het af is. Gulzig naar de volgende creatieve bezigheid. Zal ik dan gaan breien, haken, weven, macrameeën, handletteren, figuurzagen, ramen lappen... 

Als ik er zo over nadenk heb ik aan geduld denk ik geen gebrek. Bij mijn vroegere baan werd ik geroemd om mijn geduld bij het overbrengen van kennis. Misschien wil ik gewoon teveel. Nee beter, ik wil gewoon veel. Tja en daar is tijd voor nodig (en geduld.) En aangezien ik van plan ben 100 te worden heb ik tijd zat!

Omdat het vandaag prima binnenzit weer is ga ik verder aan mijn (plak)boek. Voor het resultaat het boek en mijn  volgende maaksels zullen jullie nog even geduld moeten hebben ;)

Van afval tot boek

Gisteren ging ik naar mijn zolder. Atelier of werkplek is het even niet te noemen vanwege de rommel die zich daar weer opgebouwd heeft. Om van de zolder weer een werkplek te maken besloot ik dus iets aan die rommel te gaan doen. Makkelijker gezegd dan gedaan als weggooien niet je sterkste kant is dus al gauw kwam ik weer naar beneden met een stapel verzamelde pagina's uit kranten en tijdschriften.

Na lang doorbladeren besloot ik dat er geen beginnen aan was en ging de stapel richting de papiercontainer. Op naar boven voor de volgende stapel.

Dat werd de stapel van de Flow. Oei, nog lastiger. Daar zaten best veel pareltjes tussen en ik appte een blogvriendin die prachtige snailmail maakt of het misschien nog wat voor haar zou kunnen zijn. Dat zou het opruimen iets verzachten. Zo ontstond er een mand met afval en een stapel 2e leven. Maar dat was gisteravond.

Vanmorgen had ik spijt. De inhoud van de mand krijgt een 2e kans en Arne en Carlos gaan me daarbij helpen. Oei, die bovenste foto met de omslag van de kampioen  en dat mantelpakje... Moet ik nou toch weer ondersteboven in de papiercontainer? 

En zo gaat het hier dus met alles. Zo ben ik elke dag wel druk met iets. En weet je wat nu zo leuk is. Door er nu over te bloggen is het toch niet voor niets. Weg frustratie. Best lekker! 

Ik zeg tot morgen en wens jullie weer een fijne dag. Xx

Knuffelvrienden

Poehpoeh, Boef is af. De 1, 2, 3x  =  scheepsrecht kat. Gisteren is hij verhuisd naar de kleinkinders in Nieuwegein. 

Magnus de rat zat al een tijdje te wachten op zijn grote vriend. Het klikt goed tussen die 2. En mocht je denken dat de kat op de rat jaagt...

De rat is prima in staat zichzelf te verdedigen. Allemaal voor de lol natuurlijk.

Net als de vogel en de hommel trouwens. In de haak/breiwereld is iedereen vrienden.

De maaksels blij met elkaar en de kinders blij met de maaksels en ik blij met de kinders. 

Maar of dit spulletjes zouden worden in mijn eventuele webwinkeltje... Dat durf ik niet te garanderen :)

Niet omdat het kan maar omdat het moet

Een Facebookvriendin doet een opleiding tot wandelcoach en had vrijwilligers nodig om op te oefenen tussen de lessen door. Ik bood mezelf aan maar wel met de woorden dat ik niet te coachen ben. Niet omdat er niets is om aan te werken maar meer omdat ik in de loop der jaren mijn strategie wel heb bepaald.

Maar wellicht ken je de uitdrukking: Als je doet wat je altijd deed zul je krijgen wat je altijd kreeg. En de vraag is dan: Is dat wat je écht wilt...?

Als ik eerlijk ben naar mezelf weet ik dat dat niet zo is maar de kunst is te ontdekken wat ik dan wel wil. In dit geval beperk ik mij tot de vraag: Wil ik bloggen, wil ik een webshopje, wil ik RoosjeMijn, wil ik ze allemaal of wil ik ze geen van allen en terug naar de tijd van voor het World Wide Web.

Binnenkort krijg ik huiswerk maar het huiswerk wat ik mijzelf nu geef is om volgende week elke dag te bloggen. Niet makkelijk maar het moet om de weg vrij te maken naar wat ik echt wil. 

En ondertussen groeit mijn verzameling planten. Allemaal planten die zich makkelijk laten stekken dus binnenkort ga ik de kraamkamer in gereedheid brengen. 

Heel fijn weekend en wat mij betreft tot volgende week :)