Breihelden

Dat zijn voor mij toch wel Arne en Carlos. Al eerder breide ik hun muis, de vogels en een begin van de sprei en al eerder ging dit niet zonder slag of stoot. 

Ook nu ging daar weer 2 weken in zitten. Wat een gedoe met de ogen. Hoeveel heb ik er gehaakt! en toen ze er eenmaal in zaten kon dat toch beter. Dacht ik... Mis ;) De pop uit het boek poppen haken stond al zo lang op mijn to-do list en toen ik haar weer langs zag komen bij de Breimeisjes kreeg ik na al mijn tekenarij zin om weer eens te breien. Na 2 weken 'emmeren' met 5 breinaalden (wat ik overigens wel erg leuk vind om te doen) ben ik wel weer helemaal toe aan tekenen en schilderen. Maar leuk is ze en ondanks de best uitdagende breipatronen blijven Arne en Carlos toch mijn favoriet.

Niet perfect is ook goed

Alles in mij verzet zich daartegen. Heel vervelend en iets waar ik echt iets aan moet doen. Vorige week begon ik enthousiast aan het haken van een grijze roodstaart papegaai. Naast alle gehaakte planten en gebreide vogeltjes stond die nog op mijn to do list. Bijna 2 weken, 2 koppen, 2 lijven, 5 snavels, 4 poten 3 vleugels en 3 staarten later begon het in elkaar zetten. Het weer uit elkaar halen, aanpassen en weer in elkaar zetten en weer uit elkaar halen, aanpassen en weer in elkaar zetten en weer...

... genoeg! niet perfect is ook goed! (net als dit blogbericht) en het is wel een schatje en verdient dus gewoon een plekje op mijn blog :)

Free as a bird

Ik verkeer in de luxe positie dat ik alles mag en niets moet. Nou ja, ik 'moet' natuurlijk wel het een en ander maar dat is vooral wat er komt kijken bij een relatie en de afspraken die je daarin maakt. 

De kunst is nu alleen om mijzelf niets te doen moeten. Met de 40 dagen bloggen challenge is mij dat gelukt :) Bij deze is het officieel: 40 dagen bloggen gaat 'm niet worden. Wat ik daar wel jammer bij vind is dat het me daarmee ook niet gelukt is meer over koetjes en kalfjes cq mezelf te schrijven. Daar moet ik nog even op oefenen.

De afgelopen weken was het een wat onrustige tijd waarin niet alles van een leien dakje ging en dat maakte dat ik vooral zin had om te breien aan een gezellige vogeltak voor op mijn zolder. Ik had al een paar Arne en Carlos vogeltjes liggen en breide er nog 4 bij. O.a. met Rio multi katoen. Dat gaf de vogeltjes gelijk een leuk patroon. Van Fimo klei maakt ik (iets te grote) snaveltjes en ik naaide deze er op.

Toen ik met de auto op pad was stapte ik uit om een achtergebleven tak snoeihout te rapen waar ik de bast vanaf haalde. Ik haakte nog een slinger van blaadjes en wat bloesembloemen om de lente binnen te halen en maakte alles vast aan de tak.

En nu  hangen ze voor het dakraam vrolijk op hun tak en kan ik weer na gaan denken over wat ik nu mag gaan maken. Wat te denken van de quotekaarten die ik beloofd heb en een paasslinger die ik dankzij De Breimeisjes tegen kwam.

40 dagen creatief

40 dagen bloggen op een creatief blog dat is best aanpoten. Nu pak ik het natuurlijk ook niet slim aan. In het wagentje zitten 3 cactussen. Die hadden maar zo 3 berichten kunnen vullen :) 

Voor de cactussen ging ik in de herhaling. Na de hangplanten haakte ik deze cactussen om ook mijn zolderraam te sieren. Ik heb er nu 5, nog 1 te gaan. (Als de ramen gelapt zijn zal ik proberen er een foto van te maken) 

Cactussen zijn een dankbaar blogonderwerp aangezien het een geliefde plant. Je ziet ze dan ook vaker langs komen. Kijk maar eens bij Sophietjes.nl . Toevallig gaat haar bericht over 40 dagen bloggen in 2017 of De Breimeisjes. Die zijn ook zó leuk! Of wat dacht je van deze cactus van karton. Briljant toch?!

Heb jij ook leuke zelfgemaakte cactussen op je blog? Voel je vrij om een link te plaatsen in je reactie. Dan ga ik zeker kijken.

Kopje wol?

Omdat ik zo'n enorme theeleut ben heb ik een heet waterkraan. Dat heeft de theepot werkeloos gemaakt. Voor even dan. De theepot is niet verbannen maar heeft gewoon een andere functie gekregen.

Met een wolmolen maak ik handige bollen voor in de pot. En zonder gerol en gesjor én met een mok lekkere 'Quooker thee' nestel ik mij met mijn breiwerk op de bank :)

Gehaakte plantjes in de de herhaling

Vorig jaar hing ik een heleboel plantjes aan de balken op mijn zolder. Stekjes die mooi zouden gaan groeien zodat ik het voorbeeld van het blog 'Dingen die fijn zijn' kon volgen en ze als geluksplanten (of zwervertjes zoals ik ze wilde noemen) kon verspreiden. Maar dat gebeurde niet. Ze groeiden slecht, kregen te weinig licht, teveel of te weinig water en gingen dood. Eind van het liedje: Ze zagen er nogal troosteloos uit. Dus stortte ik mij nog een keer op de geweldige challenge op het blog Ogenzalf en haakte ik weer 5 hangplanten. 

Wat ziet het er gezellig uit! Stekjes zullen er niet van komen maar verdorren gaan ze in ieder geval ook niet. Wel zo prettig. Als het weer het toestaat zal ik voor nieuwe stekjes wel weer een andere oplossing bedenken. Dan hang ik ze buiten tot ze klaar zijn om de wijde wereld in te trekken. Dat gaat vast beter werken. En anders kan ik ze altijd nog haken :)

Weg met de boze dromen

Als je voor 2 kleinkinderen iets maakt wil je bij het 3e kleinkind natuurlijk niet met lege handen aankomen. Maar kleinzoon wordt al 7 dus moest het wel iets stoers zijn. Toen ik hem voorbeelden liet zien van dromenvangers was hij direct enthousiast. "Ooohhh ja, want ik droom zo eng!" zei hij. Dus haast was geboden.

Ik speurde het www af naar dromenvangers om te zien hoe ze gemaakt worden. Van oorsprong natuurlijk van hout, met een "gevlochten vangnet" en echte veren maar ik koos voor een metalen ring, een met fijn draad gehaakt net én gehaakte veren. 

Erg leuk om te doen en een erg tof resultaat al zeg ik het zelf.
In het hart van de dromenvanger hing ik een zonnetje. De boze dromen zullen immers gevangen worden en met de ochtendzon verdwijnen. Aan de middelste veer reeg ik een uiltje zodat hij wijsheid haalt uit de enge dromen (je moet wat verzinnen om enge dromen goed te praten) en tussen de veren hing ik houten hartjes (omdat ik hem zo lief vind :)

Inmiddels hangt hij een week. Nu maar hopen dat de boze dromen verdwenen zijn.

Fijn weekend zonder boze dromen :)

Eten bij Evy

We gaan niet vaak uit eten. Maar als we gaan dan doen we het goed. 
Sinterklaas heeft bij kleindochter een keuken afgeleverd en sindsdien kan er heerlijk gegeten worden bij "Eten bij Evy". De menukaart is veelbelovend,
de met liefde gemaakte broodjes zijn verrukkelijk en het lieftallige personeel maakt het feest compleet. 

Op de achterkant van de kaarten staat precies hoe de broodjes gemaakt worden. Zo weet je wat je krijgt.

Wat zal ik nemen? Een burgermenu, uitsmijter of tosti...

Of toch liever een broodje gezond, een Italiaans broodje of een broodje kroket. Zoveel lekkers! Ik kan niet kiezen.

Gelukkig hoeft dat niet. Ik ga gewoon vaak dan kan ik alles proeven.

Ik denk dat dit mijn favoriete eetadresje wordt ;)

Fijn weekend Xx

De puntjes op de Prie

Wat mij betreft was de keuken nog niet af zolang er geen bijpassende pannenlappen en pannenbeschermers waren. Dus daar ging ik weer richting het world wide web op zoek naar de perfecte seventies pannenlap. Volgens mij heb ik die wel gevonden. Althans het patroon. 

Bloed, zweet en tranen maar het resultaat mag er zijn. Door de dubbele laag krijgt het een mooie dikte voor een pannenlap. (Op youtube kwam ik achteraf nog een filmpje tegen.)

Ook de rode pannenbeschermers staken lelijk af tegen de mooie kastjes en daarom pakte ik het boek Mandala's haken er weer bij en haakte ik mijn eigen pannenbeschermers. Wederom met een twist omdat ik nooit uitkom met het aantal steken en/of de verhoudingen. Het hobbelt en bobbelt er vrolijk op los.

Ik maakte er 5, ook voor de pan die nog komen gaat.

Geef toe, dit staat toch veel gezelliger...  

Voor nu ben ik wel even "uitgeklust" in huis. Het is weer knutseltijd :)

SpijkerGoed

De 50 voelde als een soort deadline. Raar woord eigenlijk. Zeker als je het ziet in de context waarin ik het bedoel, namelijk een nieuw begin. Onderdeel is de metamorfose van het huis door gezellige zelfmakers. Zo waren er al de kleedjes en zijn er ook de kussens.

Hoe leuk is het als gezellig en praktisch samen kunnen gaan. Vandaar dat ik deze 2 achterzakkenkussens maakte. 1 voor mij voor mijn haakwerkje en 1 voor B voor de afstandsbedieningen ;)

Al eerder maakte ik 2 grote kussens voor de katten waar dagelijks dankbaar gebruik van wordt gemaakt. Geen lekkerder plekje dan voor het raam bij de verwarming. Op de vensterbank houd ik expres een plekje vrij voor uitgestrekte pootjes en het uitzicht.

Omdat ik nog kussens over had maakte ik er nog 2. Dat kleedt de banken nog meer aan. De banken die hoognodig aan vervanging toe zijn en daarom niet op de foto mogen :)

En zelfs de bedjes van de ratjes zijn van spijkergoed. In huize PriePraat zijn we er allemaal blij mee.

Aan de kast hangt dan ook een letterbord met de quote:

You can never own to much denim.

Fijn weekend!

Sjoemelsoftware

Een paar weken geleden gingen de kleinkinderen naar het ziekenhuis. Hun amandelen moesten worden geknipt. Het was niet hun eerste ziekenhuisbezoekje en toch gingen ze erheen alsof ze met schoolreisje gingen. Vrolijk kwebbelend stapten ze in de auto. 

Gelukkig maakt het ziekenhuis er ook min of meer een feestje van. Ze kregen een kamer met zijn drieën en allemaal een eigen televisie!

Omdat ik het toch wel erg stoer van ze vond en ze daar wel iets voor verdienden haakte ik voor elk een auto. (Uit het boekje van Kristel Krukkert)

Een beetje aangepast en wel een beetje gesjoemeld maar dat moet kunnen bij de gehaakte versie. 

Kleur geven aan het leven

Wie denkt dat ik in mijn afwezigheid hier niks heb zitten doen vergist zich. Sterker nog ik was één en al creatief bezig. Kleur aan het geven aan het huiselijk leven.

Naast alle gehaakte hangplantjes en cactussen voor het raam kon het nóg gezelliger en geïnspireerd door het vrolijke retroblik begon ik met het haken van onderzetters. 

Door lusjes en knoopjes kon je ze aan elkaar bevestigen tot een gezellig kleedje.

Maar zoals Floris op de 1e foto laat zien was hij erg content met zo'n zacht kleedje wat het succes ervan ondermijnde. Zodoende naaide ik ze maar aan elkaar en werden het kleedjes.

In mijn andere favoriete kleuren haakte ik nog 2 kleedjes.

en uit het boek Mandala's haken van Haafner Linssen volgde er nog één.

Geluk bestaat uit kleine blijmakers en hoe meer hoe beter toch?

En het zijn er dus meer. Wordt vervolgd :)

Voor nu een heel fijn weekend. (Het mijne begint al goed met een bezoekje en een etentje met nicht en vriendin!)

Vrolijke haardos

Het laatste bericht van voor mijn maandenlange verdwijntruc ging over de kopzorgen die ik had om 2 popjes een kapsel te geven wat geschikt is voor 2 kleine meisjes van 3 en 4 jaar. Na de nodige uitprobeersels is dit het geworden.  

Ik haakte een ketting van lossen + 1 voor de lengte van 1 haar. Daarna haakte ik halve vasten terug tot bovenaan. Daar aangekomen haakte ik weer een ketting van lossen de lengte van 'een haar' en ging weer terug met halve vasten. Dit herhaalde ik tot ik een sliert van haren had die ik rond het hoofdje kon vastzetten. 4 of 5 van deze slierten maken een gezellige (rommelige) bos haar. 

Daar bleef het niet bij want de popjes kregen een bedsetje, een jurkje met vestje en schoentjes en een slaapzakje met kussen.

Eigenlijk heb ik ook nog een broekpakje, een truitje en een jas maar omdat ik er nog niet uit ben  hoe ik het ga doen met eventuele sluitingen (Ik gebruik liever geen knoopjes)  zullen ze het hier even mee moeten doen. Wie wat bewaard heeft wat zullen we maar zeggen. 

Nu maar hopen dat de meisjes ze leuk vinden. De popjes hebben er in ieder geval zin in. Ik moet even kijken wanneer ik ze ga brengen en ben reuze benieuwd naar de mooie Syrische(?) namen die ze gaan krijgen :)

Kopzorgen

Van het weekend heb ik 2 popjes gehaakt. De bedoeling is om ze te geven aan 2 Syrische kindjes die hier nieuw zijn komen wonen in de straat. Verder dan een kort gesprekje met de jonge oma en zwaaien is het nog niet gekomen maar ik gok dat het 2 meisjes zijn.

Het haken van het popje is geen probleem maar zodra de haren erop moeten schiet het ernstig in de vertraging. Zo ben ik al twee dagen bezig met het resultaat nul.

Het moet een kindproof kapsel worden maar geen losse haardraden (of staartjes) en meer dan alleen een bruin kapje...  Ik worstel nog even voort

Met een nieuw(e) blik

Buiten fladderen de vlinders om de bloemen en binnen blog ik over mijn nieuwe blik. Is ie niet prachtig!? Echte Flower Power. Oké, niet iedereen zal er even lyrisch over zijn maar toen ik hem zag was ie (en ik) verkocht en werd ie 'mijn'. 

Hij staat voor mijn neus op tafel en ik stop er kleine haakprojectjes in. Zoals bijvoorbeeld deze vlinders. Ik kwam ze tegen op het blog van Story of a Sister en vond ze helemaal leuk om voor de kleindochters te haken.

Die zijn inmiddels af. Nu zit er al weer andere katoen in. Voor 'seventies' onderzetters. Zo haak, brei, knutsel, koop en tover ik mijn huisje helemaal terug naar de jaren 70.

Vrolijk, kleurrijk en niet meer onderhevig aan de zo snel veranderende 'mode'.

Nu maar hopen dat het geen modeverschijnsel is ;)

Poppenboekentip

Terwijl RoosjeMijn druk was met haar tuintje was ik dat met poppetjes. 
Die maakte ik uit een wel heel erg leuk poppenboek dus die boekentip wil ik toch even geven. Of je nou goed bent in breien, naaien of allebei, er is altijd wel iets uit te maken. De weergave van mijzelf links in de header komt ook uit dit boek.

De breipatronen in het boek laten je eenvoudige lapjes breien.

Door ze dicht te naaien ontstaan er al vrolijke poppetjes...

En door ze gezichtjes te geven en de lijfjes met draad te vormen worden ze super leuk!

Ik heb mij voor de verandering eens keurig aan het patroon gehouden en de lapjes gebreid maar mijn voorkeur gaat toch uit naar rondbreien omdat het er dan netter uit gaat zien.

Het boek heet Steek voor steen knuffelzachte poppen. Ik kocht het bij boekenvoordeel. De voorbeelden die je hier ziet zijn gebreid en genaaid en de poppetjes linksonder zijn van vilt.  Ja, een echte aanrader.

Maagdelijke bollen

Katoen mét wikkel. Welke haakster houdt daar niet van. Ik wel in ieder geval. 

Maar dat is altijd van korte duur. In no time is de wikkel eraf en heb ik geen idee meer welk kleurnummer het is.

RoosjeMijn vroeg of ik iets voor haar wilde maken en omdat ik haar niet uit een onoverzichtelijke berg wilde laten kiezen maakte ik draadjes vast aan een kartonnetje. Als ik daar nou eens de kleurnr's bij zet. Handig als een kleur op is en ik nieuwe wil kopen.

Als je wilt weten wat ik voor RoosjeMijn gemaakt heb neem dan vooral een kijkje op haar blog. 

Niet omdat het moet maar omdat het mag

Twee weken dagelijks bloggen heb ik nu achter de rug. Ik weet niet of het een blijvertje is. Sterker nog, ik had me stellig voorgenomen deze derde week weer terug te gaan naar 2x in de week of misschien zelfs alleen de vrijdag. 

Maar nu is die stelligheid weer aan het wankelen geslagen. Aan de ene kant ben ik niet zo goed in 'praatje pot' maar als ik de afgelopen week mijn berichten terugkijk is het me toch niet slecht afgegaan. Hoewel je praatje pot voor mijn gevoel zo uit je mouw moet kunnen schudden en dat was niet het geval.

Dus nu neem ik mij voor week 3 te gebruiken om daar flink op te oefenen. Mezelf de ruimte te geven de blablabla boven aan mijn blog echt in de praktijk te brengen. Niet alleen in tekst maar ook in gevoel. 

Een kleine aanmoediging kan ik daar wel bij gebruiken ;) 

Ondertussen haak ik geduldig verder aan de sprei. 10% van de basisrondjes zijn al af. Dat klinkt beter dan nog 500 rondjes te gaan!

Fijne week  en tot morgen?

Zwaan kleef aan

Ja hoor, daar is hij weer. Mijn Zwaan kleef aan. Floris de onverbeterlijke. Maar ik klaag niet hoor. Dit is toch precies waar je katten voor hebt...

En nog een keer: Ja hoor, daar zijn ze weer. Arne en Carlos. Maar in dit geval ben ik de Zwaan kleef aan. Wat ben ik blij met hun boeken! (Nee ik word niet gesponsord ;)

Door de jaren heen heb ik een enorme mand met acrylgaren verzameld. Dat was het garen wat ik gebruikte totdat ik katoen ontdekte. Sindsdien staat de mand maar te staan. Maar nu niet meer. Ik heb hem naar beneden gesleept en ben begonnen aan die prachtige sprei uit het boek Arne en Carlos breien de bloemetjes buiten.

Het boek zegt dat het een leuk project is voor iemand met veel geduld en tijd dus dat komt wel goed (haha). Ik heb zowaar eens geen haast om het af te krijgen en het haakt lekker weg tijdens een autorit of als je even niet echt na wil denken. Het duurt even maar dan heb je ook wat want wat is hij mooi!