vrijdag 20 juli 2018

Logeerfeestje

Zondag tot en met woensdag hadden we kleindochter te logeren. Tot mijn grote plezier is ze erg creatief en stortte ze zich vol overgave op de creatieve bezigheden die ik voor haar had bedacht. Wat is er leuker dan zelfgemaakte cadeautjes mee te nemen als je weer naar huis gaat.


Ik had al lang geleden textielstiften en porseleinstiften gekocht die tot dan toe werkeloos op zolder hadden gestaan en maandag gingen we de stad in om twee shirtjes en een snackschaaltje te kopen.  


Alles werd vol overgave versierd. Geweldig hoe ongecompliceerd ze te werk ging en alle ideeën en adviezen van oma in de wind sloeg. Heel verstandig van haar en een lesje loslaten voor oma. 


Tussen het grint gingen we tot slot nog op zoek naar mooie steentjes. Na een grondige wasbeurt werden ze omgetoverd tot kleine kunstwerkjes. 


Hoe heerlijk is het om zo ongedwongen iets te kunnen maken. Gewoon wat er in je opkomt zonder regels en recht uit het hart. Oma kan duidelijk nog wat van haar leren :)

zaterdag 14 juli 2018

Uit de oude doos

Voor het internet tijdperk was mijn creatieve leven toch een stuk makkelijker. Zo'n 25 jaar geleden maakte ik deze 2 waterverfplaten. Geen knappe aquarels maar gewoon lekker ontspannen doen wat ik zo graag deed met een doosje kinderwaterverf en een blok aquarelpapier. Toen had ik nog geen last van perfectionisme, had ik niet het gevoel niet origineel te zijn en voelde ik mij niet geïntimideerd door alles wat veel mooier was dan mijn "kinderkunst". 


Maar wie mij volgt zal waarschijnlijk wel gemerkt hebben dat mijn perfectionisme (faalangst) mij behoorlijk parten speelt nu ik mijn teken en schilder hobby weer opgepakt heb. Het zet een flinke domper op dat wat ik het liefste doe.  En net als bij elke angst; hoe langer je 'm hebt hoe groter hij wordt. Er is maar 1 manier om hem te lijf te gaan namelijk door de confrontatie aan te gaan. Zal het me lukken...? (Retorisch :)

vrijdag 6 juli 2018

Terug naar de basis.

Er zijn van die dingen die ik zo graag wil kunnen. Handlettering was daar 1 van, vandaar de cursus die ik volgde. En nu staat daily drawing bovenaan mijn lijstje. (Het dagelijks leven vastleggen met waterverf en inkt.) Ik kocht een moleskine schetsboek, vulpen en doosje waterverf en begon maar wat aan te modderen. Hoewel sommige plaatjes er uiteindelijk best leuk uitzien is het nog niet echt een succes. Toen dacht ik: "Ik kan wel van alles willen maar misschien moet ik eerst even terug naar de basis." Het gewone tekenen. 

Vroeger tekende ik heel veel maar door omstandigheden stopte dat in 1997 en daarna werd ik meer en meer gegrepen door het haken. Maar wat was het heerlijk om weer eens te doen. Muziek op mijn oren, geen haast, volledig in de flow komen én tevreden met het eindresultaat. Ik tekende Flip de kat van een Instagramvriendin, tikte er een quote bij, maakte een kaart bij Greetz en stuurde hem op. Eerst maar weer eens leren echt te ontspannen met tekenen dan komt dat daily vanzelf.

donderdag 28 juni 2018

If you want it...

Even stoppen met bloggen is een hele stap maar weer beginnen valt ook niet mee. Sterker nog, ik heb zelfs overwogen om niet meer terug te komen maar zo makkelijk laat ik mezelf er niet mee wegkomen ;) Tijdens mijn afwezigheid volgde ik de cursus Handlettering online bij Karlijn van de Wier en ik kan wel zeggen dat dat echt een héle leuke cursus is. In de videolessen neemt ze je 'persoonlijk' mee in alles wat er over handlettering te leren valt.


Al oefenend heb ik mijn belofte zelfgemaakte quotekaarten te sturen ingelost (behalve de kaart voor Hella waar ik helaas geen contactgegevens van heb.) en mij er ondertussen nog verder in bekwaamd. Meer is er niet te weten. Nu is het toch echt een kwestie van doen! 
Mijn focus ligt inmiddels alweer bij het volgende wat ik ook heel graag wil kunnen namelijk al het andere waar Karlijn zich mee bezig houdt. Hopend dat daar ook online cursussen van zullen komen ben ik alvast begonnen met oefenen...

Wordt vervolgd :)

woensdag 23 mei 2018

Cold turkey

Verslaafd, verdwaald, uitstelgedrag... Wat het is, is het maar het zorgt ervoor dat er niks meer uit mijn handen komt. Ik ben verstrikt geraakt in het online web.  Hoog tijd voor een retraite.


Hoe lastig ik het ook vind om (tijdelijk) afscheid van jullie te nemen trek ik mij toch even terug. Ik schakel mijn internet uit, neem een schetsboek, pen en schildersspullen onder mijn arm en ga  de confrontatie aan met mezelf. Ontdekken, schrijven, schilderen. Perfectie loslaten en fouten toestaan... *slik*. Ach wat, ik kán het!

Doeiii en fijne tijd! :)  Xxx  

maandag 23 april 2018

1500 stukjes

Even niks, niet hoeven presteren, weinig energie verbruiken en toch vaak succes hebben. 1500 keer (of eigenlijk 1499 keer want er ontbrak een hoekstukje :) Dat was waar ik even behoefte aan had. Niets leent zich daar beter voor dan een legpuzzel. Althans bij mij. Dus toen ik vorige week even in de kringloopwinkel was kocht ik een puzzel. Een wel hele leuke, al zeg ik het zelf.


Kunstpuzzels spreken mij erg aan. Ouderwetse decors of beroemde taferelen zoals het melkmeisje, de nachtwacht of het winterlandschap met ijspret van Hendrick Avercamp. 


Van de schilder Fritz von Uhde had ik niet eerder gehoord maar kennelijk is hij interessant genoeg om van een van zijn schilderijen een puzzel te maken. Wat leuk dat deze nu net bij de kringloop lag. Zo kon ik toch met breien bezig zijn zonder een haak of breiwerk in handen te hebben.


Het schilderij heet 'De orgelman komt' maar 'De Breimeisjes' had ook maar zo gekund. De puzzel is af. Tijd om weer creatief aan de slag te gaan.

donderdag 12 april 2018

Niet perfect is ook goed

Alles in mij verzet zich daartegen. Heel vervelend en iets waar ik echt iets aan moet doen. Vorige week begon ik enthousiast aan het haken van een grijze roodstaart papegaai. Naast alle gehaakte planten en gebreide vogeltjes stond die nog op mijn to do list. Bijna 2 weken, 2 koppen, 2 lijven, 5 snavels, 4 poten 3 vleugels en 3 staarten later begon het in elkaar zetten. Het weer uit elkaar halen, aanpassen en weer in elkaar zetten en weer uit elkaar halen, aanpassen en weer in elkaar zetten en weer...



... genoeg! niet perfect is ook goed! (net als dit blogbericht) en het is wel een schatje en verdient dus gewoon een plekje op mijn blog :)

maandag 2 april 2018

De Draat weer opgepakt

Vorige week dook ik met mijn neus weer eens in het verleden. Hoewel ik al heel wat personen had opgespoord was het met de komst van een nieuwe laptop in het slop geraakt. Nu het een plekje op mijn blog heeft gekregen heb ik zin om het weer nieuw leven in te blazen. Ik ben bezig met de kant van mijn moeder omdat haar betovergrootvader Jean Francois Vial me intrigeert. Hij is geboren in Frankrijk en heeft zich met zijn Nederlandse geliefde Catharine Draat en een buitenechtelijke dochter in Uden gevestigd.  



Van Catharina kon ik vinden dat ze in 1792 op 18 jarige leeftijd nog in Heesch woonde maar de periode tot haar 23e is ze 'zoek'. Het verhaal gaat dat ze als marketentster meetrok in het leger van Napoleon waar J.F. Vial Tambour was. Daar zal de vonk overgeslagen zijn. Hun eerste dochter wordt in Metz (de plaats waar veel troepen van Napoleon gelegerd waren) geboren en laat zij nou mijn oudouder zijn. Op de site van het BHIC kwam ik een discussie tegen waarin staat dat Jean Francois zijn duim afgehakt zou hebben zodat hij niet meer trommelen kon. Alles voor de liefde. En die was vast groot want hij verliet zijn vaderland en ze kregen al met al 13 kinderen. 



Hoe groot was mijn verrassing toen ik ontdekte dat hun 2e dochter, mijn oudtante, op de wereld werd gezet door een voorouder van Bert. Zijn oudoom was op dat moment vroedmeester in Uden. Is het toeval of kom je altijd wel iemand tegen als je maar lang genoeg graaft. Wie weet hebben onze voorouders (van jou en mij) elkaars pad ook wel gekruist.  Sterker nog, zijn we familie. Mochten je roots rond Uden liggen dan zou dat maar zo kunnen :)

dinsdag 27 maart 2018

Free as a bird

Ik verkeer in de luxe positie dat ik alles mag en niets moet. Nou ja, ik 'moet' natuurlijk wel het een en ander maar dat is vooral wat er komt kijken bij een relatie en de afspraken die je daarin maakt. 


De kunst is nu alleen om mijzelf niets te doen moeten. Met de 40 dagen bloggen challenge is mij dat gelukt :) Bij deze is het officieel: 40 dagen bloggen gaat 'm niet worden. Wat ik daar wel jammer bij vind is dat het me daarmee ook niet gelukt is meer over koetjes en kalfjes cq mezelf te schrijven. Daar moet ik nog even op oefenen.


De afgelopen weken was het een wat onrustige tijd waarin niet alles van een leien dakje ging en dat maakte dat ik vooral zin had om te breien aan een gezellige vogeltak voor op mijn zolder. Ik had al een paar Arne en Carlos vogeltjes liggen en breide er nog 4 bij. O.a. met Rio multi katoen. Dat gaf de vogeltjes gelijk een leuk patroon. Van Fimo klei maakt ik (iets te grote) snaveltjes en ik naaide deze er op.


Toen ik met de auto op pad was stapte ik uit om een achtergebleven tak snoeihout te rapen waar ik de bast vanaf haalde. Ik haakte nog een slinger van blaadjes en wat bloesembloemen om de lente binnen te halen en maakte alles vast aan de tak.


En nu  hangen ze voor het dakraam vrolijk op hun tak en kan ik weer na gaan denken over wat ik nu mag gaan maken. Wat te denken van de quotekaarten die ik beloofd heb en een paasslinger die ik dankzij De Breimeisjes tegen kwam.

dinsdag 20 maart 2018

Oefenen oefenen oefenen

Handletteren is iets wat ik ook graag echt goed zou willen kunnen. De werkjes hieronder zien er geinig uit maar een pro zal er gelijk een gat in schieten.

Het lijkt zo simpel maar dat vind ík het in elk geval niet. De letters, de vormgeving, het evenwicht en dan ook nog origineel zijn. Internet staat er vol mee dus voorbeelden te over maar door die veelheid lijkt origineel zijn al haast niet meer mogelijk. Zoals met alles geldt ook hier: Oefenen oefenen oefenen en waar anders mee dan met quotes (hoe origineel is dat) Nu dacht ik dat het misschien leuk zou zijn als jij je lievelingsquote noemt (mag ook een zelfverzonnen zijn) en dat ik je dan een gehandletter-d kaartje stuur. Geef me wel even de tijd om te oefenen ;)

maandag 19 maart 2018

Kippig

Ouderdom komt met gebreken. Ik kan me ertegen verzetten maar met het verstrijken der jaren gaat mijn zicht toch wat achteruit. Dat proces heeft zich een aantal jaren geleden al  ingezet wat resulteerde in een bril. Geen probleem want brillen zijn hip en in plaats van alleen een leesbril ging ik voor multifocaal. Voor de afstand had ik dat niet niet echt nodig maar dat op en afzetten in winkels vond ik ook geen optie.


Ondertussen sluimert het ouderdomsproces langzaam voort. Haken met donkere katoen gaat steeds meer op goed geluk en ook de serieus opgepakte hobby tekenen vraagt om een nieuwe bril. Op naar de brillenboer.
Op de vraag of er iets is tegen kippigheid bij het creatief bezig zijn wordt de mogelijkheid van een computerbril genoemd. Nu heb ik er dus 2. Een multifocale en een computerbril. Ik tekende ze na. Kon ik ze gelijk testen.
Ik ben er nog niet uit. Het voelt nog een beetje als een veredelde (veel te dure) leesbril :)

woensdag 14 maart 2018

Over de bij gesproken

Terwijl ik het BEE-loved bijtje aan het haken was keek ik even op internet hoe de bij er precies uit ziet. Natuurlijk weet ik dat wel, okergeel met zwarte strepen, 6 poten, 2 voelsprieten, 2 vleugels en een angel die je als het meezit niet ziet. Wat ik niet wist is dat koningin ook moer genoemd wordt (wat ik een veel gezelligere naam vind) en dat de dar geboren wordt uit de niet bevruchte eitjes waarbij de moer afhankelijk van de omstandigheden bepaalt of er wel of geen darren geboren moeten worden en ook dat er getuut en gekwaakt wordt in een raat als communicatie tussen de eerstgeboren moer en de nog ongeboren moeren. Nou ja en nog veel meer.


Ik koester de bij. Om haar nut en noodzaak en omdat zij (het zijn voornamelijk de vrouwtjes waar het om draait) met uitsterven bedreigd wordt. Vorig jaar zomer bewaarde ik een dode bij, hommel en wesp buiten in een blikje. Best een vreemde 'hobby'  maar zoals een echte allesverzamelaar betaamt wel te verwachten. Maar zo vreemd blijkt het ook weer niet. Op zoek naar een leuk papiertje voor de kaartjes bij de BEE-loved bijtjes molesteerde ik dus een Flow for Paperlovers en daar kwam een hoop leuks uit waaronder een mooi ontwerpje om een lucifersdoosje mee te beplakken en zo een echte Insect Box te maken.


Omdat ik de goede maat doosjes niet had maakte ik die zelf (zoals je ziet nog niet beplakt). Toen ik buiten met enige terughoudendheid  (want opeens vind ik ze toch weer 'eng') in het blikje ging kijken bleken ze (gelukkig :) niet meer bruikbaar voor de doosjes en knipte ik een paar mooie plaatjes uit om erin te stoppen. Eigenlijk wel net zo leuk toch... 

dinsdag 13 maart 2018

#Strooigeluk

Goed, 365 slingers was te hoog gegrepen en zoals wel vaker, als je de lat te hoog legt ligt stoppen op de loer. Maar met de lente en de zomer weer in aantocht wordt het hoog tijd om het 'geluk strooien' weer op te pakken.  Ik haakte nieuwe bloemen, een slinger en een bijtje (alles een maatje groter)


en zette de schaar in een Book for Paperlovers. Wat een verademing te lezen dat er meer mensen zijn die dat lastig vinden en inderdaad het doet even zeer maar eenmaal op gang... Wat een knutselmateriaal heb ik weer! (Ik zag ook wat nieuwe verzamelingen ;) maar ik ga het niet doen! Alles mag schoon op)

Onder de hashtag strooigeluk (met de klemtoon op gelúk) gaan de maaksels de wijde wereld in. Ik ben er klaar voor, nu het weer nog.

maandag 12 maart 2018

Loslaten

Hoewel ik het weekend niet geblogd heb was ik wel druk met het 'maken' van mijn blog voor vandaag.  Als je blogt ben je nooit echt vrij. Althans zo werkt dat bij mij. Er moet altijd wel iets gemaakt worden. Nu was het de bedoeling om te bloggen over het weer oppakken van het buiten vlaggetjes en bloemetjes hangen en de afgelopen dagen haakte ik daar ook nog een bijtje bij. Om de kaartjes te maken die ik eraan wil hangen dacht ik na over een leuk papiertje. Dat bracht mij bij de Flow Book for Paperlovers.

Als ik zie wat voor moois er met de boeken gemaakt wordt geneer ik mij te moeten zeggen dat ze hier al jaren onaangeroerd op de plank staan. Bedoeld om in te kijken. Te mooi om in te knippen.  Het erge is dat ik er zelfs niet in kijk. Ze worden slechts verzameld en bewaard voor later. Hoezo later, welk later... Ik leef nu en later is alles weer anders. Nu ik een link naar Blije post heb gemaakt moeten ze er toch maar eens aan geloven. Dat klinkt makkelijker dan gezegd. (Of maak ik het moeilijker dan het is :) 

vrijdag 9 maart 2018

De grote Make Over

Dat is even anders binnenkomen hè? Ik ben nog niet klaar. Daar is het teveel werk voor. Leuk al die linkplaatjes rechts maar nu nog alles op de juiste manier labelen en dat is 'a hell of a job'. Ik geef mezelf tot de genoemde 1 april dan moet het helemaal af zijn incl. meer activiteit op Facebook, Instagram en Pinterest.  Bij dit bericht geen foto. Er valt genoeg te zien dacht ik zo.
Nu ben ik even blogmurw. Tijd voor twee '40 dagen bloggen skipdagen' :)

Heel fijn weekend allemaal en tot volgende week Xx

donderdag 8 maart 2018

Art Journaling

Opeens kwam er deze week een nieuwe hobby om de hoek zeilen dus maakte ik er nog snel een 'bladwijzer' bij. De vulpen en inkt kwamen gisteren al binnen maar helaas laat het Moleskine sketchbook nog even op zich wachten. 


Volgens mij heb ik dan zo'n beetje alles wel voor het nieuwe uiterlijk van mijn blog. Dat wordt uitvogelen hoe het ook alweer moet en hopen dat de tekeningen  zich tot een leuke lay-out laten voegen. Ik ga maar eens wat puzzelen en proberen. Spannend!

woensdag 7 maart 2018

Woensdag Wasdag

Schoonmaken is nou niet iets waar mijn hart naar uitgaat. Stapelen daar ben ik wel goed in. Soms ontkom je er niet aan om weer orde in de (gezellige) chaos te scheppen.


Ik zal poetsen tot het glimt. Fijne dag ;)

dinsdag 6 maart 2018

40 dagen creatief

40 dagen bloggen op een creatief blog dat is best aanpoten. Nu pak ik het natuurlijk ook niet slim aan. In het wagentje zitten 3 cactussen. Die hadden maar zo 3 berichten kunnen vullen :) 


Voor de cactussen ging ik in de herhaling. Na de hangplanten haakte ik deze cactussen om ook mijn zolderraam te sieren. Ik heb er nu 5, nog 1 te gaan. (Als de ramen gelapt zijn zal ik proberen er een foto van te maken) 
Cactussen zijn een dankbaar blogonderwerp aangezien het een geliefde plant. Je ziet ze dan ook vaker langs komen. Kijk maar eens bij Sophietjes.nl . Toevallig gaat haar bericht over 40 dagen bloggen in 2017 of De Breimeisjes. Die zijn ook zó leuk! Of wat dacht je van deze cactus van karton. Briljant toch?!

Heb jij ook leuke zelfgemaakte cactussen op je blog? Voel je vrij om een link te plaatsen in je reactie. Dan ga ik zeker kijken.

maandag 5 maart 2018

Op de tekentoer

Voordat eind 1997 haken mij in zijn greep kreeg was tekenen mijn grootste hobby. Gek hoe je zoiets haast kunt vergeten. Met het tekenen voor mijn blog is het vuurtje opnieuw aangewakkerd. Ik heb me voorgenomen deze hobby weer serieus op te pakken (alsof ik er nog niet genoeg heb :)
Ik bestelde wat materialen en ga mij focussen op art journalen, handletteren en blije post. 


Over post gesproken. Dit zijn tekeningetjes die ik maakte in 2016 met de bedoeling er ansichtkaarten van te maken. Zover is het (nog) niet gekomen maar wie weet.

zondag 4 maart 2018

Zondagsgelukjes

Ik schreef het al eerder. Vogels in de tuin. Daar word ik zo gelukkig van.



De taart is een succes. Vooral de merels zijn er blij mee. Ook vandaag wordt er weer volop gesmikkeld en ik smul mee van hun gezelschap! Mmmmm

zaterdag 3 maart 2018

Dit gaat nergens over

Vandaag trok ik mijn capuchon over mijn hoofd, zette mijn koptelefoon op met fijne muziek en stortte mij op het maken van een blogplanner. Aangestoken door het Bullet Journal  virus (dat is toch een betere dan de griep) dacht ik dat wel even te doen. Niet dus. Het wilde niet lukken.  Resultaat: Een hele dag bezig en geen bericht voor op mijn blog.


Gelukkig heb ik de avond ook nog dacht ik. Wederom niet dus. AnnaBelle steekt er een stokje voor.  Tja en daar kan ik natuurlijk geen weerstand aan bieden :)

vrijdag 2 maart 2018

Social Media

En hoe was dat? een dag geen PriePraat? De pogingen waren er maar liepen op niks uit dus gisteren nam ik een skipdag. Volgens de 'regels' van de 40 dagen bloggen heb ik er 6 :)

Ik had het er van de week al over. Instagram, Pinterest, Facebook. Door mijn gebrek aan organisatievermogen / chaotische inslag hangen ze er een beetje bij.  Niet slim want uit mijn blogstatistieken blijkt dat ze bijdragen aan een groter aantal bezoeken op mijn blog. En welke blogger wordt er niet blij van meer bezoekers. (Ah zie ik hier dan toch een Bullet Journal aankomen?)



Natuurlijk is het ook gewoon leuk. Wie mij volgt op de diverse media weet dat ik er heel weinig actief ben. Wat ik zeg, het idee is heel leuk maar het is inmiddels een overwoekerd oerwoud geworden. Vergis ik mij of was het 'vroeger' meer een 1 op 1 contact en word  ik tegenwoordig om de oren geslagen met meldingen die op zich  niet voor mij bedoeld zijn. En dan de volgorde... Even de tijdlijn aflopen werkt ook niet meer. 

Maar goed, ik tekende een paar linkplaatjes en ga binnenkort weer een poging wagen op Facebook, Pinterest en Instagram. Iemand nog tips om niet meer te verdwalen?

woensdag 28 februari 2018

Het moet gezegd

Nou ja, het moet... Niks moet. Het mag! Eigenlijk was ik van plan een dag over te slaan. Gewoon een dagje lekker haken aan mijn cactussen voor de zolder.


Hoe het zo kwam weet ik niet, ik stond denk ik in de badkamer (een plek waar sowieso de meeste ideeën plots opduiken) toen ik dacht over wat schrijf je nou wel of niet op een blog. Hoever ga je over je persoonlijke leven. Toen ik tegen Bert zei:"Ik denk dat ik over 'het' ga bloggen." zei hij:"Ik zou het niet doen". Feit is inderdaad dat als iets eenmaal op het web staat je niet weet wat ermee gebeurt en hoe het zich tegen je kan keren. En toch voel ik de behoefte. Of beter gezegd de vrijheid om het te doen. (Nee, niet nu maar vanaf 1 april. Als de 40 dagen bloggen erop zit en mijn blog aan een echte wederopstanding begint)
Dus ik pakte het Blogboek er weer bij (had ik al gezegd wat en geweldig boek het is ;) op zoek naar het hoofdstuk Privacy (waar gelijk het onderwerp 'Omgaan met hatelijke reacties' aan de orde komt) en dat gaf de doorslag. Schaam ik mij ervoor? Nee. Is het wereldschokkend? Nope. Menselijk? Ja. Kan het anderen helpen? Ja, wellicht. Ben ik de enige? Echt niet. Zou ik negatief gaan aankijken tegen degene die het mij zou vertellen? Zeker niet. 

En zo heeft 15 van de 40 dagen bloggen me al veel gebracht. Een nieuwe start, serieus nadenken over hoe verder, een boek (bedankt voor de tip Myriam!) en een gevoel van bevrijding. Niet omdat ik een geheim had maar omdat ik het krampachtig voor mezelf hield. Ach en mocht ik spijt krijgen van mijn openheid kan ik 1 april altijd nog zeggen:   . ..... 

dinsdag 27 februari 2018

Tussenstand


Dit is hoe het zo'n beetje moet gaan worden. Ik ben nog niet klaar maar dan hebben jullie vast een idee (en hoef ik in de race om de 40 berichten geen dag te skippen ;)
Gisteren was ik de hele dag druk met tekenen, kleuren en knippen. Vandaag werd er geplakt. Heerlijk vind ik dat. (En zolang ik nog niet met photoshop overweg kan (maar wil ik dat wel?) is het noodzakelijk om mijn doel te bereiken :)

Aan onderwerpen geen gebrek kun je zien in mijn boekenkastjes. Er moeten dus nog een paar thema's geplakt worden. Herinneringen, tekenen en schilderen, blije post. Het moet er allemaal komen. 
En zie je haar zitten? RoosjeMijn... Natuurlijk gaat ook zij weer meedoen.  

Ik knutsel  nog even door.

maandag 26 februari 2018

Smoel

Terwijl ik doorlees in het Blog boek neem ik ook het uiterlijk van mijn blog onder de loep. Eigenlijk weet ik al een tijdje dat de Home pagina niet klopt. Twitter, Facebook, Pinterest, Instagram...  Je hoeft maar op een link te klikken (of liever niet eigenlijk) om te zien dat er weinig of niks gebeurt. Ook de header vind ik te rommelig en in het boek las ik dat de About pagina een belangrijke is. Werk aan de winkel. Door de Throwback Thursday kwam ik mijn tekeningetjes weer tegen waaronder een ontwerp voor een header die het nooit gehaald heeft. Hoewel ik wel twijfel over de 'professionaliteit' ervan ga ik hem toch een beetje aanpassen en gebruiken. 



PriePraat krijgt een andere smoel. Een echte PriePraat smoel. Mijn smoel en ik kom er gekleurd op te staan :) 

zondag 25 februari 2018

zondagsgelukjes

Toen ik vorige week zondag in het huis van mijn overleden tante was om te helpen leegruimen kwam ik deze kopjes tegen. Ken je dat? Spullen waar je instant blij van wordt.  Dat had ik met deze Arcoroc kopjes. Omdat mijn neef ze niet wilde hebben zouden ze richting de kringloop gaan. Dat kon ik toch niet laten gebeuren. 


Met dank aan het winterse zonnetje en één van de kasten, die mijn opa zo'n 70 jaar geleden voor zijn dochters maakte, die zorgen voor dit mooie plaatje.

zaterdag 24 februari 2018

Kopje wol?

Omdat ik zo'n enorme theeleut ben heb ik een heet waterkraan. Dat heeft de theepot werkeloos gemaakt. Voor even dan. De theepot is niet verbannen maar heeft gewoon een andere functie gekregen.



Met een wolmolen maak ik handige bollen voor in de pot. En zonder gerol en gesjor én met een mok lekkere 'Quooker thee' nestel ik mij met mijn breiwerk op de bank :)

vrijdag 23 februari 2018

Het water aan de lippen staan

Vormt het water van de rivieren geen gevaar meer, staat het water ons in huis plots aan de lippen. Overdrijven is ook een kunst maar soms klinkt het zo leuk. Helemaal op een blog. Geen paniek, niks aan de hand, beetje overlast en schade beperkt tot het blad van het mooie meubel waar de nanobak op staat.



Sinds een tijdje hebben we garnalen. Grappige beestjes en ondanks hun snelle eetbewegingen toch heel ontspannend om naar de kijken. Ik word er helemaal zen van. Tot ik woensdagochtend op de bank zat en plots een plens water zag. (En zelfs toen schoot ik niet in de stress). Na het nodige opruim en controlewerk was de rust hersteld, het bleef droog maar hoe het water uit de bak was gekomen bleef een raadsel. Maar vanmorgen hetzelfde liedje. Wat bleek...?  Het water uit het filterpompje liep niet naar beneden maar werd met een vrij krachtig straaltje tegen het deksel aangepist. Daar werd het teveel en sijpelde het de bak uit.
Met een kleine aanpassing is 'het lek' gedicht. Ik blij want de garnalen mogen blijven. (Was elk probleem maar zo makkelijk op te lossen.)

donderdag 22 februari 2018

Throwback Thursday

Dus kocht ik het Blogboek van Kelly Deriemaeker. Dat én het meedoen aan de 40 dagen bloggen challenge was een hele goede beslissing. Deed ik niet mee aan de challenge dan had ik sowieso alweer een stilte ingelast en had ik het Blogboek niet gekocht dan stopte ik misschien wel definitief (en uitgeput) na die 40 dagen. En ik ben pas op blz 31 :) Eindelijk snap ik wat een blog is. Namelijk een persoonlijke website met de individuele, onbewerkte mening van de blogger. En ik maar bescheiden zijn. Pas op publiceren drukken als ik dacht dat het echt goed genoeg was. Alsof ik een tijdschrift maakte wat pas bestaansrecht heeft met veel leden en anders uit de schappen zal moeten verdwijnen. Natuurlijk wil ik een interessant, leuk en gezellig blog hebben. Maar een blog is  meer. Om het populair te zeggen, het is 'my way of life'.


Voor vandaag een Throwback Thursday. Even terug naar het eerste jaar. Lezen, koppensnellen of plaatjes kijken. Wat jij wilt. Ondertussen pas ik het plaatje even aan (zonder vogels, andere vissen én garnalen (maar wel met dezelfde man:),  lees ik verder, maak ik plannen en bereid ik mij voor op een gezellig avondje eten met mijn ouders.

I'm alive!

woensdag 21 februari 2018

Made in China

De reden weet ik niet meer maar eind vorig jaar kreeg ik opeens een vreselijke 'Made in China' weerzin. Terwijl ik  het hier neertik vind ik het erg onaardig klinken :) Ik heb niks tegen chinezen en ook niks tegen productie in China maar het feit dat je tegenwoordig haast niks om kan draaien zonder de tekst Made in China te zien (of de importeur/groothandel waarbij je op je vingers kunt natellen dat de herkomst China is). Xenos, Blokker en Big Bazar om maar een paar winkels te noemen. 

Made in Holland door kleinzoon Sem

Was het de komst van de Action die het startschot gaf voor het overvloedige aanbod 'wegwerpartikelen'? Ook google bleek niet veilig. Ik kon geen artikel zoeken of ik belandde op de site van AliExpress. Volgens mij had/heeft zelfs het tijdschrift Flow drukwerk aan een Chinese drukkerij uitbesteed. Voordat die weerzin de kop op stak was het leven een stuk eenvoudiger. Ik zag 'al dat leuks', werd er hebberig van en kocht het.  Maar opeens heb ik moeite met de massaproductie, de snelheid waarmee trends komen en gaan, de wegwerpmaatschappij en dan heb ik het nog niet over het milieu. Het hele productieproces, het transport en de afvalberg. Is er nog een weg terug?  Ik ga de uitdaging aan. 
(Ben ik even blij dat Playmobil in Duitsland en op Malta wordt gemaakt ;)

dinsdag 20 februari 2018

Gehaakte plantjes in de de herhaling

Vorig jaar hing ik een heleboel plantjes aan de balken op mijn zolder. Stekjes die mooi zouden gaan groeien zodat ik het voorbeeld van het blog 'Dingen die fijn zijn' kon volgen en ze als geluksplanten (of zwervertjes zoals ik ze wilde noemen) kon verspreiden. Maar dat gebeurde niet. Ze groeiden slecht, kregen te weinig licht, teveel of te weinig water en gingen dood. Eind van het liedje: Ze zagen er nogal troosteloos uit. Dus stortte ik mij nog een keer op de geweldige challenge op het blog Ogenzalf en haakte ik weer 5 hangplanten. 



Wat ziet het er gezellig uit! Stekjes zullen er niet van komen maar verdorren gaan ze in ieder geval ook niet. Wel zo prettig. Als het weer het toestaat zal ik voor nieuwe stekjes wel weer een andere oplossing bedenken. Dan hang ik ze buiten tot ze klaar zijn om de wijde wereld in te trekken. Dat gaat vast beter werken. En anders kan ik ze altijd nog haken :)

maandag 19 februari 2018

Alles onder één dak

De 40 dagen bloggen is verspreid over 46 dagen. Dat betekent dat er 6 dagen geskipt mogen worden. Gisteren was ik de hele dag op pad dus van bloggen kwam het helaas niet. Eigenlijk had ik een mooie foto willen maken met daarbij de tekst Groeten uit Leiden.  Ik was namelijk weer naar Leiden om mijn neef te helpen met het leeghalen van het huis van mijn tante. 



Haar tekenmaterialen had ik met mijn vorige bezoek al meegenomen. Ik kocht er een opbergtafeltje voor bij de kringloop wat na een make-over te klein bleek te zijn. Dit poppenhuis staat al een tijd op mijn zolder te wachten op een opknapbeurt en opeens zag ik er een perfect kastje in. Van de week neem ik dus weer de kwast in de hand. 

zaterdag 17 februari 2018

Met de billen bloot

Nou ja, zo voelt het haast. In persoon kan ik prima over mezelf praten. Althans, als je ernaar vraagt .  Zo ongevraagd op het WWW vind ik dat een stuk minder makkelijk.  Ondanks dat was ik wel al een tijd van plan het een keer te doen. Daarom spaar ik de teatopics van Pickwick (slimme marketing, bij mij werk het)


Om maar met de foto te beginnen:

Hoe belangrijk is Social Media voor je?
Gelijk een hele lastige. Enerzijds vind ik het een prachtige uitvinding. Je maakt er nieuwe vrienden en deelt er gezamelijke interesses. In mijn geval heb ik het over Blogs, Facebook, Instagram en Pinterest. Maar anderzijds... Ik zou er een heel bericht aan kunnen wijden. Ach het is hoe je ermee omgaat. Ik moet er ondanks dat ik er al jaren middenin zit nog steeds mijn weg in vinden. 

Wat is je favoriete drankje?
Thee. In het verleden zou ik gezegd hebben Cola. Waar ik ging, ging fles of blik. Tegenwoordig is dat thee. Een beetje minderen zou geen kwaad kunnen. Ik drink hem te heet en te zoet.
  
Hoe ziet jouw ochtendritueel eruit?
Als 9 uur de wekker gaat spring uit bed. (Toen ik eerder schreef dat ik 2 uur eerder opstond dacht 'men' voor dag en dauw. Oei, ik zei maar even niets meer. Een rekensommetje zegt genoeg ;)

Ben je een vroege vogel of een avondmens?
3x raden. Een avondmens of misschien wel een nachtmens. Om 22.00 u breken alle slaaphormonen af en ben ik klaarwakker. Omdat vroeg (haha) opstaan beter werkt voor het bloggen probeer ik dus sinds enige tijd mijn ritme te veranderen. Dat valt niet mee.

Wat brengt een lach op jouw gezicht?
De zon, de natuur, dieren en vriendelijke mensen. 

Welke gave zou je willen hebben?
Wat zou ik graag een getalenteerd tekenaar/schilder willen zijn. Voor mijn gevoel zou het leven mij dan toelachen.

Wat zou je het liefst tegen je jongere zelf zeggen?
Een goede/juiste opleiding is (geen garantie maar wel) een basis voor een goede toekomst. Verknal dat nou niet. 

Maak je liever een bos- of een strandwandeling?
Onmogelijk om daartussen te kiezen. Als kind woonde ik dicht bij de zee en werd er heel wat over het strand gewandeld. Nu zit ik dicht bij de bossen en ook dat is heerlijk. Maar in de bloeiperiode langs de boomgaarden en over de dijken maakt mij ook helemaal blij. Maar ik zou graag weer een strandwandeling  maken.

Wat is jouw favoriete vervoersmiddel?
Dat is dan toch de auto. Als ik (alleen) in de auto zit, radio aan, zonnetje en blauwe lucht dan zou ik willen dat er geen einde aan de rit kwam. De route van de Betuwe naar Leiden, wat is Nederland toch mooi en wat voel ik mij dan vrij.

Wat is voor jou het beste gevoel ter wereld?
Tevredenheid. Dat het goed is zoals het is. Niet meer, niet beter, weg onzekerheid. (Om maar wat te noemen dit bericht want wat ging ik uit mijn comfortzone! :)

Blijven oefenen maar.

Fijn weekend Xx

vrijdag 16 februari 2018

Antwoorden ja of nee

De 40 dagen bloggen challenge gebruik ik om na 40 dagen te eindigen met een gesmeerd lopend blog. Dus hier nog één vraag. Als ik dagelijks blog wil ik natuurlijk dat het voor mijn volgers een feestje  is om even langs te komen . Dat kan zijn doordat het onderwerp aanspreekt maar het kan ook zijn om de interactie. Tja en daar schort het op mijn blog nogal aan. Een reactie van jullie wordt zeer zelden door mij beantwoord.


Na een reactie kun je een vinkje zetten om aan te geven of je een seintje wilt krijgen bij vervolgreacties. Eerlijk gezegd vink ik dat zelf maar zelden aan als ik een reactie geef op een bericht. De seintjes rezen de pan uit met al de social media. Dat neemt niet weg dat mijn reacties zeer gemeend zijn.

Misschien moet ik niet bij alles op safe willen spelen maar op dit onderdeel wil ik het toch graag weten. Hoop je altijd op een reactie, af en toe, alleen als je een vraag stelt of ben je net als ik en zet je geen vinkje? (Of denk je Sh*t waarom maakt ze daar een onderwerp van ;)

donderdag 15 februari 2018

Blogfrustratie

Mijn grote frustratie bij bloggen is de foto. Voor mij is de foto net zo belangrijk als het verhaal. Een blog met alleen tekst kan heel boeiend zijn maar ik word nog blijer als er  een mooie foto bij staat. Al geruime tijd wil ik over mijn 'tuinrestaurant' bloggen en natuurlijk wil ik dan ook de gasten laten zien. Dus tijger ik elke dag, gewapend met fotocamera over de grond richting het raam om het perfecte plaatje te schieten. Elke keer loopt het op niets uit. Ik word gespot door de vogels, de camera stelt zich scherp op de niet gelapte ruiten of de kat komt kijken waar ik naar kijk...



De foto's bij mijn berichten en de vogels in mijn tuin zijn voor mij een kers op de taart.
Gisterochtend prikte ik dan maar een kartonnen vogel  op de taart en maakte ik voor dit bericht deze foto. Het had een perfecte foto moeten zijn maar net bij het bekijken bleek hij scheef te staan. Frustrerend! 

Maar wat zeur ik nou?! De reden dat hij scheef staat is omdat er zo heerlijk van gegeten wordt!  (en toch...)  Hoe gaan júllie hiermee om???

woensdag 14 februari 2018

40 dagen bloggen

Na wéér ruim twee weken van stilte begin ik vandaag aan de '40 dagen bloggen challenge' waar ik mij voor heb aangemeld. 40 dagen aaneengesloten bloggen. Een hele uitdaging kan ik wel zeggen. 
Een uitdaging die er voor moet zorgen dat ik mijn zwijgen doorbreek. Nee geen grote geheimen. Die heb ik niet (of houd ik geheim :) maar gewoon een praatje 'van alles'. 


(met een plaatje 'van alles' :)

Heel lang geleden kon ik nog uren aan de telefoon zitten. Ik kan mij er geen voorstelling meer van maken. Later werd dat dagelijks mailen. Tot de omstandigheden veranderden. Vanaf dat moment bleven de gebeurtenissen zitten in mijn hoofd en gingen ze stapelen. Omdat in die tijd niet alles van een leien dakje ging was dat niet handig. 
De laatste druppel was een noodlottig ongeval waardoor ik als tijdverdrijf ging haken. Een helende bezigheid omdat het tellen maakte dat ik weinig kon denken en dat voelde fijn en dat voelt het nog. Maar er komt een moment dat ik toch echt het dagelijks leven weer toe moet laten. Weer vol moet gaan leven.
Zou dit dan het juiste moment zijn? Ik waag de sprong. Vanaf vandaag ga ik dagelijks bloggen over wat ik doe en deed, vind en vond, denk en dacht én natuurlijk als vanouds wat ik maak en maakte. En ik heb er zin in :)