woensdag 26 februari 2020

Geheugensteuntje

Ken je die mop van de olifant en de zeef? 

De olifant zei: "Weet je nog...?"

Ik ken hem ook niet. Ik verzin 'm ter plekke ;) Maar met beiden heb ik iets gemeen. Mijn geheugenMijn lange termijn geheugen doet het prima. Al mijn herinneringen voelen alsof het gisteren was maar mijn korte termijn geheugen weigert zich nu te herinneren wat  ik nog maar een minuut geleden van plan was. Een dagelijks geheugensteuntje kan ik dus wel gebruiken. Daarom maakte ik een "Geheugenboek".

(Floris, nog zo'n afleidende factor ;)

Een boek met een dagkaart waar taken opstaan die dagelijks gedaan "moeten" worden (iets sportiefs, iets huishoudelijk, iets creatiefs); 


Een mapje met 52 weekkaarten voor dingen die ergens in de week gebeuren moeten én een creatieve uitdaging om een hele week aan te werken (om vlucht- of uitstelgedrag de kop in te drukken); 


Een mapje met uitscheurbare geheugensteuntjes (spontane ingevingen, klusjes, boodschappen e.d.), activiteitenlijstjes in en om het huis en een lijst waar alle speciale dagen opstaan (zoals verjaardagen maar ook nationale pannenkoekendag (20 maart!) want wie wil dat vergeten ;)


Ook zit er een dagboek in om de positieve resultaten van de dag op te schrijven.  Het vergroot de kans dat je dingen die je je vooraf voorgenomen hebt daadwerkelijk doet als je weet dat je ze achteraf op wilt schrijven. 


Het boek is af en wordt morgen in gebruik genomen. Op weg naar een bewust en opgeruimd leven en met de hoop dat ik de deur naar mijn werkgeheugen weer permanent geopend krijg.

dinsdag 18 februari 2020

De Notenkraker

Het was een goed walnotenjaar afgaand op de hoeveelheid walnoten die mijn vader - de notenkraker - van mijn zus kreeg. Al jaren ontdoet hij de noten van hun harde jas en laat hij het netto resultaat persen tot smakelijke walnotenolie bij Mobipers in Zoelen. 



Vorige week vroeg hij of ik met hem meeging. Tuurlijk! gezellig! "Effe de noten wegbrengen" dacht ik maar het werd een echt uitje. De noten werden direct verwerkt tot olie. 



Eerst werden ze door een hakselaar in kleinere stukjes gehakt.



De stukjes gingen in een hete pan waarin ze licht geroosterd werden. (Waardoor de olie al wat vrijkomt en de houdbaarheid wordt verlengd). Een ronddraaiende roerspaan zorgt ervoor dat de noten niet aanbranden.)


Daarna gingen ze over in een bak, werden ze ingepakt in zeefdoek en werd onder een grote drukpers onder enorme druk (500 bar) de olie eruit geperst. 


Na een tijdje begon de olie rijkelijk te stromen.


Toen alle olie uit de noten was geperst werd deze overgeschonken in een zak met een kraantje. De zak ging in een doos en d.m.v. het kraantje kan de olie naar behoefte in flesjes getapt worden. (O.a. als speciale weggevertjes van mijn vader - met liefde gekraakt en laten persen.)


Naast noten persen ze ook je appel en/of perenoogst. Maar ook zonder noten en fruit kun je er terecht want ze hebben een (delicatessen) (web)winkeltje met noten en fruit gerelateerde producten.


Ja, het was een leuk en leerzaam uitstapje. Nooit geweten (of bij stilgestaan) dat er meerdere soorten walnoten bestaan. Dacht dat  het verschil tussen de Hollandse en de Californische walnoot zat in het klimaat :)

dinsdag 11 februari 2020

Tea Topics

Oftewel het theeboek. Dus nee, geen boek vol met thee (hoewel veel ervan wel met thee in aanraking is geweest). Het is  een boek met de vragen die op de labeltjes van Pickwick thee staan. Commercieel gezien een gouden greep want sinds het op de markt brengen van de tea topics drink ik alleen nog maar Pickwick thee en neem van mij aan; ik ben een grootverbruiker.



Ik spaar de tea topics al jaren en was na het ontstaan van mijn 'boeken maken' hobby dan ook al een tijdje van plan een tea topics boek te maken. Toen ik laatst bij Kwantum op de stoffenafdeling ging kijken vond ik 2 stoffen die ik daar goed voor kon gebruiken. Helaas niet helemaal mijn kleur (roze en mint) maar dat loste ik op door ze, ja je raadt het al, een tijdje in een theebad te leggen. 



Op de site van Pickwick (het lijkt wel reclame maar nee daar doe ik niet aan) ontdekte ik dat je de tea topics t/m 2015 terug kunt vinden (klik) en als PDF kunt downloaden en printen. Dat heb ik gedaan en deze heb ik in het boek verwerkt. Dit helpt mij om dubbele vragen tegen te gaan. (Wat was het een klus om mijn hele verzameling door te spitten!)



Voor de uitgezochte labels (van elke tekst 2) maakte ik een bewaarzakje van een oud open- en leeggemaakt theezakje (van een goedkoop merk want Pickwick is niet helemaal uit te vouwen) wat ik op met thee geverfd papier naaide. Deze bewaar ik in een mapje in het midden van elk jaar.



De binnenkant vrolijkte ik op door eenvoudige collages te maken van thee gerelateerde plaatjes. Mijn bedoeling is om de bladzijden tijdens het invullen ook nog te versieren.



Mocht je het een leuk idee vinden maar de topics niet hebben dan kun je ze natuurlijk 2x printen. Bv 1 keer in kleur en 1x in zwart wit. 



En nu is het de uitdaging om al die vragen eerlijk te gaan beantwoorden. Opvallend genoeg had ik het label van de vraag in het midden niet bewaard :) 

dinsdag 28 januari 2020

Mislukt???

Wat gebeurt hier toch allemaal?? PriePraat is al dagen geconcentreerd bezig en steeds hoor ik haar zeggen: "Mislukt..." "Overnieuw..."


En elke keer zegt ze: "Nu alleen nog een ... " maar ondertussen zie ik van alles behalve ... en trouwens, hoezo mislukt?? Er zitten best leuke dingen tussen. Ze weet niet van ophouden. Oh wacht, nu zegt ze het weer: "Alleen nog een theeboek en dan ben ik klaar om weer over andere dingen te bloggen."

Een theeboek??? Klaar?? Zou het?? Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks ;)

dinsdag 21 januari 2020

Winterpret

Tja, als de winter niet komt met de pret moet de pret maar naar de winter :) 


Eind vorig jaar kocht PriePraat 2 vogeltaarten. Een dure en een goedkope. Die dure bleek geen Welkoop maar duurkoop want hij was gemaakt van kippenvoer en daar doe je vogeltje geen plezier mee. Toen ik van het weekend in de tuin bezig was zei ik dan ook: "Gooi die nou maar weg want hier krijg je alleen maar rommel van." En vandaag zette ik de goedkope van de Aldi er voor in de plaats. 


Kijk eens wat ik vandaag tegenkwam in de tuin. Ijspegels! Leuk hé, toch nog een beetje winter zo.


Ook de bloem van de kaardebol ziet er prachtig uit door de kou en de mist. Jammer genoeg hebben we hier nog geen puttertjes / distelvink op zien zitten. 


En omdat het zo'n zachte winter is groeit er gewoon nog een nieuwe naast!


Kijk eens wat leuk. De lampionplant die PriePraat van Ageeth kreeg is aan het verteren en nu zie je een een heel mooi nervenstelsel en de oranje zaadbes die voor nieuwe planten gaat zorgen.


Ook de spinnenwebben waren weer echte kunstwerkjes vandaag.


En de walnoten vallen hier nog uit de lucht. De kauwen vinden ze op een veldje hier vlakbij en gooien ze van de daken in de hoop dat ze openbreken maar soms vergeten? ze ze weer op te halen.

En zo valt er op een grijze dag als vandaag nog best wat pret te beleven :)

vrijdag 17 januari 2020

En door!

"Everything you want is on the other side of fear."  
- Jack Canfield -

Om er nog maar een quote in te gooien.

Bedankt voor de fijne reacties op mijn persoonlijke blogbericht. In plaats van als een kluizenaar in een hutje op de hei te gaan zitten (met het risico opgevreten te worden door de wolven) ga ik de (veiligere) uitdaging van het bloggen niet uit de weg. De ultieme uitdaging want als ik dát kan zonder (teveel) stress dan kan ik alles ;)

Toen ik vorig jaar oktober een dagje met Ageeth op stap ging wisselden we cadeautjes uit. Tussen die cadeautjes zat een blogideeën notitieschrift. Is ie niet prachtig?! Met haar vooruitziende blik wist ze dat zo'n schrift goed van pas zou gaan komen.


Mocht je de uitleg van RoosjeMijn te omslachtig vinden dan is dit ook een briljant idee om een notitieboek of schrift persoonlijk te maken.  
Ageeth gebruikte een schrift van de hema met een kartonnen kraft kaft. Hierop plakte ze een deel van een envelop die ze kreeg met post van Nikki Dotti. Een webwinkel vol mooie snailmail en stationary spulletjes waar ook de verzendverpakking een cadeautje is.
Voor de sluiting met draad en knoop was ze geïnspireerd door Jeanette van Hip en Kleurig (het lijkt wel een linkparty ;) - Dit is waarom ik bloggen dus zo leuk vind. Er zitten zoveel leuke en inspirerende mensen op). De mooie grote groene knoop komt uit de sixties knopenpot van haar moeder. Zo maak je van een eenvoudig schrift iets bijzonders.


Dit schrift ga ik nu gebruiken om mijn blogideeën in op te schrijven. En ik zal zorgen dat het vol komt. Ik heb zelf ook weleens iets besteld bij Nikki Dotti en heb nog een mooie envelop liggen. Alleen nog even een schrift kopen, bijzondere knoop uit mijn knopencollectie opduiken, mooi touwtje erom en laat de ideeën maar stromen.

dinsdag 14 januari 2020

Mijn eigen boekje opgeleukt

Vandaag ga ik jullie laten zien hoe ik het zelfgemaakte boekje versierd heb. Het boekje wordt ook wel journal genoemd wat het Engelse woord voor dagboek is. Maar je kan het natuurlijk ook gebruiken als notitieboekje, vriend(inn)enboekje  en nog veel meer. Waar ik het voor ga gebruiken weet ik  nog niet. Misschien als herfst/winterdagboekje waar ik dan afgevallen blaadjes en veertjes in plak die ik vind tijdens mijn wandelingen. Voor de zekerheid heb ik het witte "naamplaatje" nog maar niet ingevuld.


Mijn boekje maakte ik zo dat je er in kan schrijven, tekenen en foto's in kan plakken. Ik ben helemaal in het herfst/bos idee gebleven. Dat gebeurde vanzelf omdat de bladzijdes uit het sprookjesboek ook zo waren.


Aan de binnenkant van de kaft heb ik aan beide kanten een insteekvakje gemaakt waarin je bijvoorbeeld een envelop kan stoppen met versiersels die je later in wil plakken. 


En ik versierde het met nog meer insteekvakjes waar je schrijfkaartjes (tags genoemd) in kan stoppen. Hierboven zie je zo'n vakje met daarin een tag. Het vakje maakte ik van een leuk plaatje uit het sprookjesboek. De tag is aan de ene kant stevig wit papier waar ik een vrolijk randje op tekende en een muizenplaatje opplakte. Aan de andere kant plakte ik lijntjespapier uit een schoolschrift. Rechts plakte ik een stuk wit papier over de bladzijde van ruitjespapier en daarop tekende ik ook een sierrandje  en plakte ik een muisje.


Dit ziet er nog wat saai uit maar er moet natuurlijk nog wel wat te versieren zijn als je iets in het boekje wil doen. Als je er een dagboek van maakt kan je bijvoorbeeld links foto's of andere plaatjes plakken en rechts iets schrijven over je dag. Om de plaatjes kan je dan weer een vrolijk randje tekenen ofzo.


Hierboven zie je weer zo'n bewaarplekje voor een tag. Ik plakte het hertje eerst op (stevig) papier (bv. uit het sprookjesboek) om het iets steviger te maken en knipte het toen uit. Aan de onder- en zijkant liet ik een extra strookje wat ik om kon vouwen zodat ik het als een mapje in het boek kon plakken. Links zie je de tag van een vrolijk plaatje uit het sprookjesboek en rechts zie je de achterkant waar ik lijntjespapier op heb geplakt.


Hier weer zo'n bewaarplekje en tag. Zo'n bewaarplakje noemen ze in het Engels een tuk spot. Op de achterkant van de tag heb ik lijntjespapier geplakt. Schattig hè?!


Deze muis en het stukje ruitjespapier heb ik gewoon op deze bladzijde geplakt. Ook dat ziet er al heel vrolijk uit. (Hoewel de muis wel in paniek lijkt hihi)


Weer 2 lieve tags en tuk spots. Ik vind ze zo schattig dat ik ze móet laten zien.


En dit is alweer de laatste bladzijde van het eerste stapeltje papier wat ik in de kaft genaaid heb. Leuk hè. Ik hoop dat jullie zo een beetje een idee hebben gekregen van hoe je je boekje kan vullen. 

Je kan natuurlijk veel meer gebruiken om de bladzijdes te versieren zoals stempels, stickers, (letters en tekst uit) tijdschriften, (zelfgemaakte) enveloppen enz. 

Veel plezier als je ook een boekje gaat maken en tot de volgende keer! (Dan ga ik weer iets heel anders maken :)

vrijdag 10 januari 2020

Elke gek heeft zijn gebrek

RoosjeMijn heeft de deur naar een nieuwe blogjaar opengezet dus ik hoef er alleen maar doorheen te stappen. Een fluitje van een cent zou je zeggen en toch is dat niet zo. Althans niet voor mij. 

Aan de ideeën ligt het niet, die heb ik genoeg. Aan de wil ik ook niet. De behoefte om te bloggen is sterk aanwezig. Creatief bezig zijn en dit op mijn blog delen. Mensen "ontmoeten" (met of zonder blog) in de reacties onder mijn berichten, ideeën uitwisselen, elkaar inspireren en de dagelijkse beslommeringen even achter ons laten.


Maar (wat mij steeds meer lijkt te hinderen is) die verdraaide faalangst! Volgens de Van Dale: De vrees om tekort te schieten. Naarmate ik ouder word zie ik wat een spoor het getrokken heeft door mijn leven. Kennelijk heb ik  passieve faalangst. Een angst die er voor zorgt dat je niet begint, uitstelt of niet afmaakt. Een nerveus gevoel maakt zich van mij meester en zorgt ervoor dat ik zelfs niet goed een volgende taak op kan pakken omdat de vorige taak nog niet af is. Sterker nog de volgende taak komt al in het geding als ik nog helemaal niet aan de "vorige taak" begonnen ben. Volg je hem nog...


Nu kan ik 2 dingen doen. Of ik accepteer het en doe alleen nog maar dingen die mij makkelijk af gaan (wat betekent dat ik definitief stop met bloggen) of ik ga de strijd aan met mezelf met de wetenschap dat ik er heus niet op afgerekend word als het even niet lukt (want ik weet echt wel dat mijn angst volkomen ongegrond is). 


Was ik maar als RoosjeMijn. Die heeft totaal geen last van welke vorm van angst dan ook ;) Maar weet je wat nou zo tof is...? Toen ik dit probleem aan haar vertelde zei ze: "Zou het helpen als we vanaf nu weer samen gaan bloggen!? Dat is leuker en maakt 2020 een stuk stresslozer".

Hé waarom komen die woorden mij zo bekend voor???

Quote: Zig Ziglar

dinsdag 7 januari 2020

Je eigen boek maken

Hééé daar ben ik weer! Ik heb PriePraat ervan weten te overtuigen dat het leuker is om samen te bloggen ;) Misschien heb je op mijn instagram (@roosje_mijn) de foto al gezien dat ik van plan was om te gaan knutselen met lege dozen...

PriePraat heeft al een paar keer over haar boeken maken hobby geschreven maar nog niet laten zien hoe ze die maakt en nou lijkt het mij wel leuk om een uitleg te geven terwijl ik er ook 1 maak. 

Eerst zocht ik de spullen bij elkaar die nodig zijn. Ik gebruikte een pizzadoos, inpakpapier, een potlood, een liniaal, een schaar, een plakstift, een prikblok-prikker, stevig draad, een naald met stompe punt en (verschillende kleuren A4) papier


Ik zorgde ervoor dat ik al een boekrug had door bij het openknippen van de pizzadoos de goede zijkant heel te houden. Daarna knipte ik uit de doos een stuk karton van 15,5 cm aan elke kant van de rug en 21,5 cm hoog.


Daardoor past er op beide kanten van de kaft een dubbelgevouwen A4 papier en blijft er een randje van ca 3mm over.


Toen zocht ik papier uit om bladzijdes in mijn boek te maken. Ik koos voor wit en gekleurd A4 papier, geruit (multomap) papier en 4 leuke bladzijdes uit een sprookjesboek en vouwde alles dubbel.


Om de kaft te bekleden knipte ik een stuk papier uit kaft/inpakpapier en zorgde ik ervoor dat dit aan alle kanten 2,5 cm groter was dan de pizzadooskaft.


Toen kon het plakken beginnen. Eerst plakte ik de rug van de kaft op het kaftpapier daarna de voorkant en dan de achterkant. (Let erop dat je je boek dicht doet als je voor en achterkant plakt want anders kan het niet meer dicht en let tijdens het plakken op de vouwnaden bij het open en dichtvouwen van de kaft).


Daarna knipte ik de hoekjes weg en het papier bij de rug in en plakte het extra kaftpapier om naar de binnenkant. Eerst de hoeken en toen de zijkanten, onder- en bovenkanten.


Op de rug van de binnenkant plakte ik nog een strook kaftpapier (iets korter dan de rug en 2cm op de kaft. Daarna plakte ik aan beide kanten een half A4 papier.


En toen zag het er zo uit. Boven zie je de binnenkant en onder de buitenkant van de kaft.


Nu kon de inhoud in het boek. Ik maakte 2 in elkaar gevouwen stapeltjes van  elk 10 vellen papier. Om die in de kaft vast te maken prikte ik gaatjes in de rug. Hiervoor gebruikte ik een strookje papier wat zo breed was als de rug en zo hoog als de stapeltjes gevouwen papier en zette over de breedte van het strookje om de 0,8mm een stip op 4 cm hoogte, 15,5 cm hoogte en 4 cm vanaf de bovenkant. Zo kreeg ik 2 rijen stippen. De strook zette ik vast met 2 wasknijpers en met de prikblok prikker prikte ik gaatjes in de rug om het papier in het boek te kunnen naaien.


Voor de stapeltjes papier gebruikte ik een dubbelgevouwen stukje A4 papier en zette ik 1 rij stippen op de zelfde plek als op het strookje voor de rug. Ik vouwde de stapeltjes open, legde het gevouwen papiertje erin en prikte gaatjes door het midden van al de bladzijdes. (Dit gaat het makkelijkst als je dat dichtgevouwen doet).


Ik knipte een stuk draad af wat 3x de lengte had van de hoogte van de rug, haalde dat door het oog van een stompe naald en legde een stapeltje bladzijdes op de rug met de gaatjes op elkaar. Toen stak ik de naald in het midden door de bladzijdes en de rug naar buiten, daarna door het onderste gaatje door de rug en de bladzijdes weer naar binnen. Toen weer door de bovenste gaatjes van de bladzijdes en de rug naar buiten en door het middelste gaatje weer naar binnen. Ik had op dat moment 2 draadjes naar binnen steken en een lange draad over de lengte van het boek. Ik zorgde dat aan elke kant van de lange draad een draadje liep en trok de bladzijdes voorzichtig strak tegen de rug van de kaft. Toen legde ik er een dubbele knoop in en knipte ik de draadjes niet te kort af.


Dat deed ik ook met het tweede stapeltje bladzijdes en tadaaaa, mijn boek is af. Nou ja, het begin is er. Nu kan ik hem leuker gaan maken van binnen met versieringen, stempels, enveloppen enzovoort.


Wat een lang verhaal hè?! Het ziet er best ingewikkeld uit maar ik hoop dat ik je met mijn tekst én foto's toch kan helpen om zelf een boek te maken. Als iets je niet helemaal duidelijk is vraag me dan vooral om wat extra uitleg! 

Veel plezier!!