Herbarium (2)

Ik ben helemaal verslingerd aan het wandelen, zoeken, plukken, drogen en verwerken van bloemen voor mijn herbarium. 

Het begon dus met het herbariumschriftje van mijn oma, wat met uitstekende velletjes papier de indruk wekte dat er nog blaadjes in zaten. Ik wilde het pas open maken als ik er echt iets mee ging doen.

De oogst bleek niet zo groot maar toch bijzonder als je weet dat het er al minstens 25 jaar ingezeten heeft. En nu kan ik me niet meer buiten begeven zonder "hongerig" naar alle bloemetjes te kijken. (Om soms gefrustreerd te ontdekken dat ze de bermen weer gemaaid hebben of dat het regent - zo'n moment waarop mijn 'morgen is er weer een dag'-acceptatie weer een deukje oploopt :)

Inmiddels zijn er al doosjes, kisten en boeken gevuld met gedroogde bloemen

En elke keer is het weer spannend als de persen open mogen. Is de bloem er netjes tussen geperst en hoe komt hij er nu uit...

Ze zijn weer mooi geworden! Zo uitgelegd een waar kunstwerkje. 

Vandaag ga ik ze inplakken. Ik kon niet goed besluiten waarin tot ik een tijdelijke oplossing zocht en het lege notitieboek van Flow ervoor pakte. Perfect, alsof het ervoor gemaakt is. Mooi formaat, zodat de bloemen er mooi in passen en mooi papier waarop ze mooi uit komen. 

Een fijn werkje op een druilerige dag. Dat maakt de regen tot een deugd opdat het de bloemetjes weer doet groeien. 

Zal ik je eens een lesje leren!?

Een lesje in breien bedoel ik dan :)

Geen idee of het voor iedereen geldt maar voor mijn gevoel kreeg je breien vroeger met de paplepel ingegeven. Iedereen deed het. Wie heeft er niet een zelfgebreide trui van oma gedragen. En wie heeft ze niet? Herinneringen aan een kriebeltrui of te strakke halsopening. (Aan ging nog maar hij moest ook weer uit!)

(uit: De nieuwe handwerk encyclopedie)

Breien is leuk om te kunnen. Sterker nog... Breien moet je kunnen, nee wíl je kunnen! 

De vriendinnetjes van RoosjeMijn willen ook graag dat je het kan. (natuurlijk zijn jullie massaal aan het haken geslagen.) Ze krijgen het koud en willen graag truitjes, rokjes, jurkjes, broekjes en schoentjes aan :)

Daar is wel enige breikunde voor nodig, dus heb ik een paar instructiefilmpjes gemaakt waarin ik de basisvaardigheden van het breien laat zien. 

Met 2 breinaalden en wat katoen brei je met een beetje inzet en doorzettingsvermogen straks de sterren van de hemel. 

Steken opzetten

De eerste pen breien

De rechte steek breien

De averechtse steek breien

De boordsteek breien

Je breiwerk afkanten

Doe je mee?  Leuk! Begin maar vast met oefenen. De patroontjes komen binnenkort ook. Dan kun je straks met trots zeggen: Kijk, dat heb ik gebreid... Of later een trui breien voor je kleinkind. Met een iets te strakke halsopening ;)

Succes!

Wie schrijft die blijft

Toen de poster  'Morgen is er weer een dag' tot 2x toe losliet van mijn schuine dak, overleed in die zelfde week mijn schoonvader. Dat deed mijn nieuw verkregen inzicht flink wankelen. We hadden wel al een paar vooraankondigingen gehad maar toch kwam het nog onverwachts. Na het verdriet om het definitieve afscheid, volgde de praktische afwikkeling. Het huis moest leeggeruimd. 

Daarbij kwam een oud naaimandje van Bert's moeder tevoorschijn waar wat oude brieven in zaten. Het bleken brieven te zijn aan Bert (ik stop met hem B te noemen :)   Een brief van zijn oma, van zijn moeder én van zijn vader.  Heel bijzonder is het om brieven te lezen die zo lang geleden geschreven zijn. Bert was toen een ventje van 11 en dat is heel lang geleden! Het brengt zijn vader gewoon weer even een beetje terug. 

Zelf heb ik ook nog een kist vol oude brieven en kaarten. Als kind zijn we meerdere malen verhuisd dus dat leverde meerdere penvriendinnetjes op.
Ik heb zelfs nog een tijdje geschreven met Joost, de zanger van Bloem (haha I'm your biggest fan you know?!)  

en ook heb ik weleens gereageerd op een oproep voor een penvriendinnetje (maar ik geloof dat dat bij 1 briefje gebleven is :)

Tegenwoordig heb je mail, sms, whattsap en wat er verder allemaal nog mogelijk is om zonder tussenkomst van pen en papier met elkaar te schrijven. Zelfs kaarten hoef je niet meer zelf te schrijven dankzij Greetz. Leuk natuurlijk hoe je alles kan maken zoals je wilt en toegegeven, ook ik heb nu met meer mensen contact dan ik zonder al die digitale mogelijkheden zou hebben maar toch... 

Het tastbare van een geschreven brief of kaart blijft heel bijzonder. Gezellige post op de mat is anders dan een bericht in je mailbox en hoewel de digitale weg natuurlijk heel makkelijk is voor het nu, is het voor later juist zo leuk om brieven weer eens over te lezen en nog iets van iemand met het originele handschrift te hebben.

Nou ben ik niet de enige met dat gevoel en wordt er heel wat af ge-'snailmail'd. Snailmail oftewel 'trage' brievenbuspost. Geschreven met aandacht en opgeleukt met de nodige versiersels op brief en envelop. Ik kan mijn oma wel een snailmailer noemen...

Het vrijdagblog van RoosjeMijn zal gaan over snailmail en hoe je zelf ook (weer) een snailmailer wordt. 

De slakken op deze envelop zijn vast toeval maar wel leuk. De schrijfster van de brief heb ik weer gevonden op Facebook. Zou ze mijn brief ook nog hebben?

Zomaar een dag

Dus ik deed maar wat (nuttigs). Ik plakte de lekkende regenton

Ik lapte de ramen (hoe vaak doe je zoiets?)

Genoot van een bijzondere papaver

Ik waste de auto

En keek naar de ezeltje

Maakte van de nood een deugd. (Verslingerd aan bloemen zoeken voor mijn herbarium)

Verwijderde onkruid

Spotte een vlinder

en breide een trui

Nou ja, breide een truitTJE.  Het vriendinnetje van RoosjeMijn moet immers ook kleertjes aan. Natuurlijk wilde ik dát vandaag laten zien maar ach, morgen is er weer een dag. 

Ik  wens je weer een fijne vandaag!

Morgen is er weer een dag

Alweer even geleden won ik een poster van het tijdschrift Flow. 

De quote op deze poster wilde er bij mij niet goed in. Toen ik hem  eindelijk met nog een paar Flow posters tegen mijn schuine dak aan plakte was dit de enige poster die hardnekkig naar beneden bleef vallen. Tijdens de verloting van deze poster waren er meer posters te winnen. 

Ook één met de quote. "Niet perfect is ook goed". Die vond ik meer geschikt voor mezelf. Dat iets ook 'gewoon' goed kan zijn... 

En opeens drong tot me door dat ik de tekst op de poster te letterlijk neem. (of is het juist niet letterlijk genoeg?)  Het valt ook niet mee als je zoveel wil, vandaag wil presteren en dat het dan ook nog eens perfect moet zijn. 

Vandaag heb ik de poster opnieuw opgeplakt en ik blijf hem vastplakken tot hij er niet meer af valt. Elke dag is weer een vandaag en elke vandaag heeft weer een morgen. Als je de dingen gewoon doet wanneer het moment zich daarvoor leent doe je ze op het juiste moment en is de kans groter dat het goed genoeg is (of misschien zelfs wel perfect).

Ik ga nog maar eens even 'iets' doen.  Wat? Nou dat kan van alles zijn. Dat laat ik je morgen wel zien.

Voor nu een fijne vandaag :)

Gister verwacht, vandaag gekomen.

Had ik mij in mijn enthousiasme weer vergist in de enorme bult werk die er zit in het maken van een "boekje". Bedenken, maken, scannen, printen, knippen, plakken, foto's maken, opnieuw scannen, nog meer knippen en plakken, niet tevreden, overnieuw, aanvulling maken en ga zo maar door. Hoe kom ik er toch bij dat je dat "even" doet... Dus zat ik weer de hele dag aan mijn werktafel gekluisterd. Maar het is af. Het zelfmaak-stamboom-boekje. Gemaakt voor jong maar ook  leuk voor oud en bedoeld om samen te doen. Voor nu en om te bewaren voor later. 

Nee, niet voor mijn blog maar voor het blog van RoosjeMijn 
Maar voor het gemak ook hier de downloadloadlinks: HIER en HIER (een kleine aanvulling vanwege het nog niet tevreden ;) )

Met daarin een 'ontwerp je eigen familiewapen'. (dit is de mijne geworden. Mijn oorsprong ligt in Frankrijk (vlag), geboren in Leiden (sleutels), wonend in Nederland (vlag), sterrenbeeld weegschaal en vol van mijn rat en katten.

En invulllijsten over de familieleden, het leven toen en en, vragen aan oma en meer.

Download, print, klim met je (klein)kind aan de keukentafel en heb een gezellige middag samen.

En als 'ie dan af is, kan het invullen beginnen. Snel naar opa en oma!

(Op de Facebookpagina van RoosjeMijn ga ik een "familiewapen" ontwerp verloten. Als je kans wil maken, like dan de Facebookpagina van RoosjeMijn en laat een berichtje achter dat je (klein)kind graag een "familiewapen" wil. 1 juli zal ik de gelukkige bekend maken en contact opnemen voor de erin te verwerken onderwerpen.)

Er was eens...

Heel lang geleden, in een land hier ver vandaan...

Het is alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik geïnteresseerd raakte in mijn voorouders. Zo kwam het, dat ik op internet ging speuren wat er over hen te vinden was. Vroeger moest je stad en land afreizen om de plaatselijke gemeentearchieven te raadplegen. Tegenwoordig is internet een walhalla van informatie. Naast de diverse stambomen die al op internet te vinden zijn, waarvoor menig onderzoeker zich "in het zweet heeft gewerkt ", zetten gemeentes inmiddels ook de persoons- en adresgegevens op internet van geregistreerde burgers (zodra de wettelijke verjaringstermijn dit toestaat). Geboorte, adres, huwelijk, overlijden, het is allemaal te vinden. Ook scans van de oorspronkelijke aktes.  

De geboorte van Pieter in 1632

In mijn speurtocht kwam ik erachter dat ik veel frans bloed door mijn aderen heb stromen. Nou deed mijn achternaam dat al vermoeden. (Mais je ne parle pas francais de platte boender ;) Zo behoorden mijn voorouders van mijn vaders kant tot de Hugenoten die vanwege hun geloof hun geboorteplek verlieten maar dankzij hun vakmanschap in de textielindustrie, in Leiden met gejuich werden binnengehaald. Maar ook van mijn moeders kant wordt er nog een flinke schep bovenop gedaan. Haar betovergrootvader komt uit Frankrijk en heeft in het leger van Napoleon gediend. Als Tambour weliswaar maar dat was toen vast een hele belangrijke functie.

Het zou ook maar zo kunnen dat B's en mijn voorouders elkaar herhaaldelijk tegen zijn gekomen in het verleden. zowel in Uden als bij de Maatschappij van Weldadigheid waar een overoverovergrootvader getuige is geweest bij de geboorte en het overlijden van een zoon van de onwettige zoon van Koning Willem II. Volg je het nog? Het klinkt in ieder geval wel leuk :)

Het is me gelukt om aan moeders kant terug te gaan tot 1625 waarbij het vermoedelijk rond 1814 is geweest dat de eerste fransman (de tambour) zich in Nederland heeft gevestigd, waar hij in 1816 trouwde met een Hollandse(?) vrouw. Aan vaders kant kom ik uit in 1595, waarbij rond 1610 de eerste stappen op Hollandse bodem zullen zijn gezet.

Ook de krantenarchieven zijn interessant om te doorzoeken. Daar ben ik leuke advertenties tegen gekomen. Leuk om te zien hoe mijn opa op 21 april 1944 een kinderwagen zocht (vlak voor de geboorte van mijn tante) of een autostep met luchtbanden of het moment waarop mijn grootouders hun sigarenwinkel begonnen en de bevordering van hulpbesteller in tijdelijke dienst naar besteller in vaste dienst bij de P.T.T. en nog veel meer. Allemaal weetjes die ik vond in oude kranten op internet. Voor het inzien van oude kranten kun je o.a naar is http://www.delpher.nl/ of zelf even googlen of de krant waar je iets verwacht te vinden ook een online archief heeft. 

Als je een beginnetje hebt, de gegevens weet van je (over)grootouders lukt het jou misschien ook wel tot 1600 terug te gaan... Sites die je daarvoor kunt raadplegen zijn o.a.:

https://www.wiewaswie.nl/ 

https://www.openarch.nl/

Maar ook http://alledrenten.nl/ waar veel families te vinden zijn die vanuit het hele land naar Drenthe trokken om te gaan wonen en werken in de koloniën van weldadigheid en ook de gemeente van herkomst heeft vaak een digitaal archief.

Alle gevonden personen verwerk ik in een stamboomprogramma. 

Zelf gebruik ik het gratis stamboomprogramma Aldfaer

http://aldfaer.net/ maar ook http://www.stamboomnederland.nl/ is zo'n programma

Op de site van RoosjeMijn ga ik morgen (vr 3 juli) ook een bericht plaatsen met een te printen, knippen, plakken en invullen boekje voor het maken van een stamboom en vragen aan ouders en opa's en oma's. Leuk om samen te doen en wie weet leuk voor een spreekbeurt of werkstuk. 

Succes met speuren!

The making of RoosjeMijn

Op de site van RoosjeMijn is het een vrolijke boel. Nog vrolijker wordt het natuurlijk met vriendinnetjes. Nou wil RoosjeMijn natuurlijk met iedereen vriendinnen worden maar ze vindt het  ook wel heel leuk om veel "RoosjeMjn-vriendinnetjes" te hebben. Daarom hieronder een Making of van ... 

Je hebt nodig: (als je op het vetgetypte artikel klikt kom je gelijk bij mijn favoriete webshop Hip Haakwerk :)

• Een haaknaald nr 3
• 1 bol Catania nr 263 (soft apricot) of nr 267 (flesh) voor het poppetje,
• 1 bol Lammy Victory nr. 110 donkerbruin of Lammy Victory nr. 018 donkergeel voor de haren (ik gebruik deze katoenachtige acryl omdat de haartje hierdoor luchtiger blijven en niet aan elkaar gaan kleven)
• 1 bol roze voor het mondje en evt. onderbroekje
• Veiligheidsoogjes  10 mm in de gewenste kleur
• 3 stuks Pijpenrager 30 cm lengte wit per stuk
• Vulmateriaal 
• Borduurnaald stompe punt voor het in elkaar zetten en het mondje erop te borduren.

1. Begin met de beentjes.

(Je kunt er ook voor kiezen om er met een andere kleur een onderbroek in te haken. Maak de beentjes dan 25 ribbels en hecht aan het begin van de 26e ribbel de groene draad aan).

Verder met het lijfje: 

Beginnend met 26 steken worden er aan de zijkant elke keer 2 steken geminderd (dus 4 per ronde).

De armpjes:

Naai de armpjes zo hoog mogelijk aan het lijfje vast. Haal de uitstekende draadjes van handjes en voetjes naar binnen en trek zo de openingen dicht. Werk overige draadjes weg.

Nu het Hoofdje:

Het hoofdje maak je dicht met een rondje in de kleur van het haar. Maar doe eerst de haartjes, alvorens het hoofdje te vullen anders komt de vulling mee.

De haren:

Zelf heb ik voor de haren draden geknipt van ca 35 cm. Dubbelgevouwen komen ze dan om en nabij de voetjes. Later kan het op de gewenst lengte geknipt worden.

Begin met de haren voor de zijkant en achterkant. Naai vervolgens het bruine kapje op het hoofdje. Houd een opening aan de achterkant. Vul het hoofdje en maak het volledig vast. Bevestig nu de haren langs de bovenrand voorkant.

Bind daarna de haren samen in een vrolijke paardenstaart en knip het haar op de gewenste lengte.  Klaar is ...

Ennuh... Laat je me weten, hoe ze gaat heten? 

RoosjeMijn

Als je mijn blog een beetje gevolgd hebt, weet je dat er naast PriePraat ook nog een blog RoosjeMijn is.

PriePraat is voor "oud" en gaat over de lol van alledag (althans, dat is de bedoeling),  aangevuld met leuke doe-het-zelf voorbeelden die betrekking hebben op RoosjeMijn. 

RoosjeMijn is voor "jong" en is  creatief bezig zijn, leuke dingen doen, leren en ontdekken met (een beetje) hulp van "oud".

Laat ik het iets duidelijker uitleggen: Nu ik inmiddels zelf "oud" ben en geen oma's en opa's meer heb, vind ik het heel jammer ik mijn leven als kind niet bewuster met ze heb gedeeld. Dit kwam door de afstand (ze woonden ruim een uur rijden van ons vandaan) maar ook omdat ik niet door had hoe waardevol een fijn contact met opa en oma is. Zo ontstond mijn idee van RoosjeMijn. 

RoosjeMijn is een lief, vrolijk, creatief en leergierig meisje en hoopt met haar blog oma's, opa's, moeders, vaders, kinderen en hun vriendinnetjes en vriendjes enthousiast te krijgen om samen leuke dingen te doen, te leren, en te maken. 

Ook is ze altijd op zoek naar leuke vriendinnetjes. Vandaar de eerste 2 haaklesjes in de 2 voorgaande berichten. Ik hoop dat ze je helpen met het maken van een vriendinnetje voor RoosjeMijn :)

Elke vrijdag zal er een bericht op RoosjeMijn verschijnen waar een leuke activiteit aan vast zit voor een week plezier. Hier op PriePraat komt dan een soortgelijk bericht en hopelijk word je er door aangestokenen gaan jullie samen aan de slag... 

Hoewel ik te weinig tijd met mijn oma's en opa's heb doorgebracht heb ik gelukkig nog wel een aantal (door mijn oma zelfgemaakte) erfstukjes en waardevolle herinneringen.