Knutselen en handwerken met RoosjeMijn

RoosjeMijn kwam vandaag langsrijden op haar fiets. Ik zag haar gaan en mijn oog viel gelijk op de leuke tas die om haar schouder hing. Ik klopte op het raam en wenkte haar. Enthousiast kwam ze naar me toe gefietst. Leuk vind ik dat, die spontane praatjes. Ze was op weg naar haar oma met haar haakwerkje. Haar oma leert haar  haken, breien, borduren, macrameeën enz.

Ik vroeg haar waar ze die leuke tas gekocht had. "Zelf gemaakt!" riep ze trots. Hij is gepunnikt. Dat heb ik laatst ook van mijn oma geleerd :)

Wat een creatieve meid toch, die RoosjeMijn! Heb je al eens gekeken op haar blog? Alles wat ze maakt laat ze ook stapsgewijs zien. Het is eigenlijk voor kinderen maar ach blijven we niet allemaal een beetje kind ;) en eigenlijk is het ook wel voor alle leeftijden. Je bent immers nooit te oud om te leren!

http://roosjemijn.blogspot.nl/

Te hooi en te gras

Wat zoiets betekent als 'lukraak; zonder systeem of regelmaat' 

Het was het eerste wat me te binnen schoot als titel voor dit bericht. En ja, het zou ook maar zo van toepassing kunnen zijn op mijn blog (immers ook zonder systeem of regelmaat) maar nee het gaat over de bedrijvigheid die ik zag hier in de omgeving toen ik vrijdag weer langs de landerijen fietste.

De boeren waren in grote getale op hun landbouwmachines gesprongen om het land  kaal te scheren en te keren (waar de uitdrukking van oorsprong trouwens vandaan komt. 2x per jaar hooimaand en grasmaand - ha, dan blog ik toch iets regelmatiger :)

Ik had mijn fotocamera natuurlijk bij me en kon het niet laten er en paar foto's van te maken.

Zoals van dit graanveld

Wat eenmaal gemaaid en ontdaan van graan (gedorst) klaar ligt om tot strobalen te worden geperst.

Het verse gras, net gemaaid

en hoe het van het land gehaald wordt. (Ik herinner mij nog de tijd van spierballen en hooivorken. Lang leve de vooruitgang ;)

Of hoe het tot enorme rollen gedraaid wordt...

om vervolgens ingepakt te worden in plastic. 

Een beetje vals spelen maar het volgende plaatje is zo leuk. Onderstaande foto is namelijk van vorig jaar maar dit is wel de situatie zoals je hem veel ziet in deze tijd. De ooievaar loopt achter de machines aan om geschrokken kikkers, muisjes en anders lekkernijen te verorberen.

Simpele foto's maar oh wat vind ik ze mooi!

Chef lege dozen.

Ik ben gek op lege dozen. Als er hier pakketjes binnen komen kijk ik altijd met meer dan gemiddelde interesse naar de doos waarin het verpakt zit. Kan ik er nog iets mee. Je gooit hem al gauw weg omdat het je gaat om de inhoud en niet om de doos zelf maar je kunt er nog zoveel mee doen. Zo heb ik er het huis van RoosjeMijn van gemaakt, inclusief het hele interieur en in het bericht van 3 augustus kon je zien hoe het werd omgetoverd tot een leuk postbakje.

Mijn laatste kartonproject is een klein kijkkastje. Van karton heb ik een klein doosje gemaakt en dat beplakt met behang en gekleurd knutselkarton.

Op het blog 'Dingen die fijn zijn' kwam ik het bericht tegen over guerilla art. Spontane straatkunst zeg maar. Dat kan vanuit verschillende achterliggende ideeën maar de vorm waarover het hier gaat is voor de Fun. De opdracht is iets te maken, er een kaartje aan te bevestigen met de tekst: Limited edition kunstwerkje: gratis. en het op een publieke plaats neer te zetten.

Ik heb dus een kijkkastje gemaakt en ga dat vandaag buiten bij de bibliotheek in Tiel achterlaten. Spannend hoor. 
Spannend om zomaar iets achter te laten en spannend of iemand het leuk vindt en meeneemt. Je legt er toch je ziel en zaligheid in en wordt het geadopteerd of eindigt het als een zielig verregend hoopje. Ik heb er @priepraat op geschreven. Dat maakt me vindbaar. Zou ik er nog iets op horen?  Ik wacht het maar af. Spannend! :)

Leuke dingen dag

Laatst zei ik tegen Els dat ik 2 blogs heb. Eén (RoosjeMijn) waarmee ik kinderen al knutselend probeer te verbinden met hun ouders, grootouders en vriendjes/vriendinnetjes en één waarin ik over de leuke dingen in het leven wil schrijven maar dat ik mezelf dat alleen nog wat meer moet toestaan. "Mijn toestemming heb je." zei ze en dat was niet tegen dovemansoren. Het beleven lukt me prima maar het opschrijven, daar hapert het nog wel eens. 

Gister was zo'n dag van alleen maar leuke dingen. Het was zonnig, warm, alles mocht, niets moest en we besloten op onze 2 en 3 wieler via de dijk naar mijn ouders te rijden. Heerlijk om te wonen op een plek die mensen als hun vakantiebestemming kiezen. Toerist in eigen streek. Camera om mijn nek en genieten maar...

Dus ik genoot van de koeien voor het mais.

Ik genoot van mens en dier, genietend aan het water.

Ik genoot van de ganzen en een leuk uitzicht op Amerongen,

Ik genoot van het archeologisch onderzoek in Rijswijk. (Er is al het een en ander gevonden uit 1200)

Ik genoot van me welkom voelen in Rijswijk (en ontdekken dat ze sinds kort een ijssalon hebben!)

Oei! en wat genoot ik weer van de 'walnotenmeel-cake van mijn moeder'!

en van de onverwachte barbecue.

Ik genoot van de kikkers in de vijver.

Ik genoot van de onverwachts door het beeld vliegende eenden terwijl ik een foto maakte van de pruimenboomgaard van 'de buren'

en van de kamperfoelie

Ik genoot van de oeverzwaluwen flat 

en van het Amsterdam Rijnkanaal, 

wat je laat kijken zover als je kijken kunt.

En op de terugweg genoot ik van de 35x zoom op mijn camera

en zwaaide ik naar de schaapjes

en naar de eenden

Het was een heerlijke dag. Ik heb ervan genoten!

De Betuwe... Je zal er maar wonen!

Echte post hoort in een echt postbakje.

Daarom sloeg RoosjeMijn hard aan het knutselen om een postbakje te maken. Maar deze knutsel bleek iets te hoog gegrepen dus heb ik haar een handje geholpen. Hij is ook wel voor alle leeftijden vind je niet? Wil je er ook één? Ga dan vooral naar haar blog. Daar laat ze je zien hoe ze hem heeft gemaakt. 

Ze heeft er ook een bureautje bij gekocht wat ze over de rand kan hangen. Zo heeft ze al haar schrijfspulletjes bij de hand.

Laatst heeft ze een paar wel heel leuke 'echte-Els-kaarten' gekocht in 'de winkel van Els' van het blog 'Dingen die fijn zijn'.

En ik mag er 1 van haar versturen. Wil je zo'n leuke kaart ontvangen? Laat dan een berichtje achter op haar blog. Misschien stuur ik hem dan wel naar jou :)

Snailmail

Wat een fantastische verrassing was het toen na het blog van RoosjeMijn over echte post er 2 brieven op de mat onder de brievenbus lagen, geschreven op het in dat bericht te downloaden en te printen briefpapier. De dochters van mijn nichtje hadden ze ingekleurd, volgeschreven en naar me toe gestuurd. Echte post, ik word er zo blij van. 

Dat moet natuurlijk beantwoord worden dus ben ik druk in de weer gegaan om 2 leuke brieven terug te sturen. Van karton heb ik een mal geknipt waarmee ik zelf enveloppen kan maken.

Verder dacht ik na over hoe het postpapier eruit moest zien en omdat ze in hun brieven hadden geschreven over hun liefde voor paarden leken poezieplaatjes van paarden me wel leuk. Voor extra vrolijkheid heb ik voor het postpapier gekleurd papier gebruikt in hun lievelingskleuren.

En toen knippen, tekenen, kleuren, plakken en strepen met als resultaat 2 gepersonaliseerde enveloppen en versierd schrijfklaar postpapier. Ik ben dik tevreden met het resultaat. Nu nog even schrijven en dan hebben de meiden binnenkort ook echte post op de mat. Ik weet zeker dat ze er net zo blij mee zijn als ik met hun post.

Inmiddels had ik de de smaak te pakken en heb ik nog wat enveloppen gemaakt van inpakpapier en wat adreslabels op papier uit een ruitjesblok. RoosjeMijn zal er op haar blog nog een bericht over plaatsen. Zelf (samen) postpapier maken, hoe leuk is dat!

En als postpapier leent de Flow Weekly zich heel goed. Naast de weekplanning blijven er vast nog wel wat bladzijdes over. Kun je elke week een echte brief sturen. 

Gezellig "snailmailen". Leuk!

Herbarium (2)

Ik ben helemaal verslingerd aan het wandelen, zoeken, plukken, drogen en verwerken van bloemen voor mijn herbarium. 

Het begon dus met het herbariumschriftje van mijn oma, wat met uitstekende velletjes papier de indruk wekte dat er nog blaadjes in zaten. Ik wilde het pas open maken als ik er echt iets mee ging doen.

De oogst bleek niet zo groot maar toch bijzonder als je weet dat het er al minstens 25 jaar ingezeten heeft. En nu kan ik me niet meer buiten begeven zonder "hongerig" naar alle bloemetjes te kijken. (Om soms gefrustreerd te ontdekken dat ze de bermen weer gemaaid hebben of dat het regent - zo'n moment waarop mijn 'morgen is er weer een dag'-acceptatie weer een deukje oploopt :)

Inmiddels zijn er al doosjes, kisten en boeken gevuld met gedroogde bloemen

En elke keer is het weer spannend als de persen open mogen. Is de bloem er netjes tussen geperst en hoe komt hij er nu uit...

Ze zijn weer mooi geworden! Zo uitgelegd een waar kunstwerkje. 

Vandaag ga ik ze inplakken. Ik kon niet goed besluiten waarin tot ik een tijdelijke oplossing zocht en het lege notitieboek van Flow ervoor pakte. Perfect, alsof het ervoor gemaakt is. Mooi formaat, zodat de bloemen er mooi in passen en mooi papier waarop ze mooi uit komen. 

Een fijn werkje op een druilerige dag. Dat maakt de regen tot een deugd opdat het de bloemetjes weer doet groeien. 

Zal ik je eens een lesje leren!?

Een lesje in breien bedoel ik dan :)

Geen idee of het voor iedereen geldt maar voor mijn gevoel kreeg je breien vroeger met de paplepel ingegeven. Iedereen deed het. Wie heeft er niet een zelfgebreide trui van oma gedragen. En wie heeft ze niet? Herinneringen aan een kriebeltrui of te strakke halsopening. (Aan ging nog maar hij moest ook weer uit!)

(uit: De nieuwe handwerk encyclopedie)

Breien is leuk om te kunnen. Sterker nog... Breien moet je kunnen, nee wíl je kunnen! 

De vriendinnetjes van RoosjeMijn willen ook graag dat je het kan. (natuurlijk zijn jullie massaal aan het haken geslagen.) Ze krijgen het koud en willen graag truitjes, rokjes, jurkjes, broekjes en schoentjes aan :)

Daar is wel enige breikunde voor nodig, dus heb ik een paar instructiefilmpjes gemaakt waarin ik de basisvaardigheden van het breien laat zien. 

Met 2 breinaalden en wat katoen brei je met een beetje inzet en doorzettingsvermogen straks de sterren van de hemel. 

Steken opzetten

De eerste pen breien

De rechte steek breien

De averechtse steek breien

De boordsteek breien

Je breiwerk afkanten

Doe je mee?  Leuk! Begin maar vast met oefenen. De patroontjes komen binnenkort ook. Dan kun je straks met trots zeggen: Kijk, dat heb ik gebreid... Of later een trui breien voor je kleinkind. Met een iets te strakke halsopening ;)

Succes!

Wie schrijft die blijft

Toen de poster  'Morgen is er weer een dag' tot 2x toe losliet van mijn schuine dak, overleed in die zelfde week mijn schoonvader. Dat deed mijn nieuw verkregen inzicht flink wankelen. We hadden wel al een paar vooraankondigingen gehad maar toch kwam het nog onverwachts. Na het verdriet om het definitieve afscheid, volgde de praktische afwikkeling. Het huis moest leeggeruimd. 

Daarbij kwam een oud naaimandje van Bert's moeder tevoorschijn waar wat oude brieven in zaten. Het bleken brieven te zijn aan Bert (ik stop met hem B te noemen :)   Een brief van zijn oma, van zijn moeder én van zijn vader.  Heel bijzonder is het om brieven te lezen die zo lang geleden geschreven zijn. Bert was toen een ventje van 11 en dat is heel lang geleden! Het brengt zijn vader gewoon weer even een beetje terug. 

Zelf heb ik ook nog een kist vol oude brieven en kaarten. Als kind zijn we meerdere malen verhuisd dus dat leverde meerdere penvriendinnetjes op.
Ik heb zelfs nog een tijdje geschreven met Joost, de zanger van Bloem (haha I'm your biggest fan you know?!)  

en ook heb ik weleens gereageerd op een oproep voor een penvriendinnetje (maar ik geloof dat dat bij 1 briefje gebleven is :)

Tegenwoordig heb je mail, sms, whattsap en wat er verder allemaal nog mogelijk is om zonder tussenkomst van pen en papier met elkaar te schrijven. Zelfs kaarten hoef je niet meer zelf te schrijven dankzij Greetz. Leuk natuurlijk hoe je alles kan maken zoals je wilt en toegegeven, ook ik heb nu met meer mensen contact dan ik zonder al die digitale mogelijkheden zou hebben maar toch... 

Het tastbare van een geschreven brief of kaart blijft heel bijzonder. Gezellige post op de mat is anders dan een bericht in je mailbox en hoewel de digitale weg natuurlijk heel makkelijk is voor het nu, is het voor later juist zo leuk om brieven weer eens over te lezen en nog iets van iemand met het originele handschrift te hebben.

Nou ben ik niet de enige met dat gevoel en wordt er heel wat af ge-'snailmail'd. Snailmail oftewel 'trage' brievenbuspost. Geschreven met aandacht en opgeleukt met de nodige versiersels op brief en envelop. Ik kan mijn oma wel een snailmailer noemen...

Het vrijdagblog van RoosjeMijn zal gaan over snailmail en hoe je zelf ook (weer) een snailmailer wordt. 

De slakken op deze envelop zijn vast toeval maar wel leuk. De schrijfster van de brief heb ik weer gevonden op Facebook. Zou ze mijn brief ook nog hebben?