Kliederen binnen mijn comfortzone

Na het rommelig geklieder buiten mijn comfortzone ontdekte ik dat kliederen wel leuk is maar dan met een net resultaat. Misschien kun je het dan geen kliederen meer noemen maar het het heeft mij wel het resultaat gebracht wat ik graag wilde hebben. Namelijk een hoop versierd papier waarmee ik verder kan knutselen.

Toen ik mij op het Mixed Media terrein waagde werd mijn leven een tikkie ingewikkeld. Waar ik voorheen met veel plezier haakte, breide, tekende, knipte, plakte, schilderde en kleide bleef ik met MM steken in een onbehaaglijk gevoel over het resultaat. Nu ik mij toesta er mijn eigen draai aan te geven hoop ik dat ik dat door kan trekken naar alle cursussen die ik inmiddels op mijn computer heb staan. Wat en bevrijding zou dat zijn. Want, zo werkt het in mijn brein, dan kan ik eindelijk ook al mijn andere hobby's weer oppakken.

Van het versierde papier maakte ik deze keer een Snippet roll. In gewoon Nederlands zou je het een snipperrol kunnen noemen. Oftewel papiersnippers op een strook papier gelijmd. In mijn vorige bericht plakte ik snippers op een groot vel papier maar voor een snipperrol plak ik het op een smalle strook (3 cm) papier. 

Vervolgens haal ik die strook nog 3 of 4 keer door de naaimachine heen en weer. Dat kan recht, rommelig, met gewone steek, zigzag steek of elke andere siersteek. Het geeft een leuk effect en zorgt er voor dat het gelijmde papier niet zomaar loslaat. (Ik heb mij laten vertellen dat plakstiften niet altijd permanent plakken)

Het resultaat is een rol vrolijk papier. Waar je stukjes af kan knippen om weer iets anders mee te versieren. Zelf vind ik het gewoon heel gezellig hangen aan de muur. 

Een haat liefde verhouding

met Mixed Media Art. 

Hoewel ik er mooie kunstwerken van zie op internet en het er in video's soms eenvoudig uitziet alsof er "maar wat gekliederd wordt" vind ik het nog een hele kunst om het er mooi uit te laten zien. Inmiddels denk ik dat ik weet hoe dat komt. Ik houd niet van mijn eigen geklieder. 

Toch heb ik van mijn geklieder een mastersheet gemaakt. Een groot vel beplakt met  in stukjes gescheurde kliedervellen. Zo'n mastersheet kun je dan weer in stukken snijden en gebruiken voor het maken van kaarten, schilderijtjes, ATC's (art trading cards) etc. Oké, deze lenen zich daar niet voor.

Met die Mastersheets heb ik vervolgens puzzeldozen beplakt. Dat zijn mooie stevige dozen. Bij een betaalbare kringloopwinkel koop je een oude puzzel met een Oostenrijks berglandschap voor 50 cent of een euro.

Het is duidelijk nog beginners resultaat. Qua compositie zit het niet goed in elkaar. Maar het gaat hier even niet om het resultaat maar om het doen. Uit mijn comfortzone stappen. Al doende leert men en wie weet valt het ooit nog eens bínnen mijn comfortzone. Mijn grootste wens.

Deze dozen zijn nu de opberglek voor mijn nieuwe kliedervellen die er een stuk netter uitzien. Een beetje comfort buiten mijn comfortzone is toch wel prettig.