Eendjes kijken

Sinds 2 weken zijn de eenden weer in onze straat neergestreken. Elke keer dat ze op ons grasveldje komen liggen geniet ik daar enorm van.
Ik vind eenden mooi en lief (denk ik, ik heb nog geen aanvaring met een eend gehad).

Toen we gisteren op pad gingen nam ik mijn fotocamera mee om foto's te maken van de 'be-eende' nesten die ik vorige week had gezien. Ja, alsof dat zo blijft. De dagen tellen door en de eieren komen uit.

Moeder met haar 2 kinders zag ik in de verte van mij wegzwemmen en met versnelde pas ging ik ze achterna voor een lieve foto.

Gelukt! Ondertussen zag ik ook 2 andere mij nog niet bekende eenden zwemmen. Even zoeken op internet maakte duidelijk dat het om kuifeenden ging. Geen idee of het voorbijgangers of blijvers zijn maar mooi vind ik ze wel.

Toen ik weer terug keek naar moedereend was ze nergens meer te bekennen. Huh? Kennelijk was ze niet blij met mijn aandacht en verstopte ze zich met haar kroost tussen het groen. Om moeders op haar gemak te stellen liet ik haar verder maar met rust.

Eind van de dag kwamen de tuineenden weer grazen voor het raam. Smul maar lekker jongen dacht ik. 

Tot hij onder het raam uit het zicht verdween en ik mij  realiseerde dat hij aan de viooltjes was begonnen. Toen klopte ik toch zachtjes op het raam. Er zijn grenzen. Ik geniet graag van de eenden én van de viooltjes voor het huis.

De natuur was sterker :)

Maar de natuur heeft natuurlijk maling aan een niet storen slinger. Die doet gewoon waar het zin in heeft. Groeit wanneer het groeien wil en leegt de wolken als ze vol zijn. en daar ben ik maar wat dankbaar voor. Had ik mij anders weer binnen verschanst met mijn openstaande projecten werd ik nu toch aangespoord om het gras te maaien voor de regen alles weer te nat zou maken. En zo was ik weer de hele dag buiten.

Nou stond het gras vol met violen en pinksterbloemen en ik vind het zo zonde om die zonder pardon neer te maaien dat ik ze eerst heb geplukt. Vorige week had ik dat  al gedaan met de pinksterbloemen en die bléven bloeien dus reden te meer om het weer te doen. Daarna heb ik mij nog gestort op wat overig onkruid her en der. De klaverzuring komt weer op en hoe schattig ook met het gele bloemetje als ik het zijn gang laat gaan is alles er straks weer van vergeven.

De eenden vonden het nette gras wel lekker en kwamen er gelijk in liggen. Hoe gezellig is dat.

De knapies die ze vervolgens achterna begonnen te jagen heb ik maar even (vriendelijk doch dwingend)  verteld dat dat niet de bedoeling was! (Ik weet dat kinderen moeten kunnen spelen maar eenden en duiven opjagen valt daar wat mij betreft niet onder :)

En omdat het aan bloemen in de tuin nog ontbreekt heb ik ook maar een bos raapzaadbloemen geplukt. Zo hebben we toch nog wat kleur. 

Fijn weekend allemaal (Hopelijk toch met de nodige zon :)