NL doet

of beter NL deed en NL staat hier dan voor NicoLe :)

Want natuurlijk deed ik ook mee. Nou werd de klus me wel in de schoot geworpen. Tuinderij Ganzert gaat namelijk voor de gemeente Buren gedumpte dieren opvangen en daarvoor moest de opvangweide klaar gemaakt worden.

Met een hoop enthousiasme (13 man/vrouw) en spierballen is er veel werk verzet.  Fanatiek ben ik de strijd met de brandnetels aangegaan. Vooral het ondergrondse werk want wat een wortels en wat een verzet. Maar "wie is er hier de baas!?" zei ik en meedogenloos zette ik mijn missie voort. Vandaag ben ik even naar mijn ouderlijk huis gegaan om daar een tuinproject voor mezelf aan te wijzen want deze 'NicoLe doet' ga ik natuurlijk voortzetten.

Onder andere het bloemenperk rond de vijver. Ook hier heeft de brandnetel het erg naar zijn zin en achter het zwembad probeert het zevenblad de baas te spelen over de overige planten. Maar ook dan zeg ik gewoon weer: "Wie is er hier de baas!?"

Maar nu even niet want ik heb spierpijn!! auwtsj

Ik zorg voor de slingers...

...maak jij dan een feestje van vandaag. 

Dit stond op het kaartje van de slinger die ik hing aan het stuur van deze fiets.

Vandaag ben ik weer gestart met het achterlaten van 'blijmakertjes'. De primeur was in Wageningen (waar ik naar 2dekansplaymo ging om mijn playmobil verzameling uit te breiden). Ik ben druk aan het haken om een voorraad 'pluk de dag'-bloemetjes te maken en nu dus ook begonnen met vrolijke 'hoera het is vandaag'-vlaggenslingertjes. Leuke kleine haakseltjes met een groot effect (hoop ik)

Morgen is het de beurt aan Echteld en Tiel. Ik hang ze alleen bij droog weer en als ik de weersvoorspellingen zo hoorde kan er prima gehangen worden de komende dagen. Heerlijk want het wordt wel weer eens tijd voor een feestje.

Met mijn hoofd in de wolken

Wolken. ik vind ze zo mooi! Vooral als de zon er zijn licht op laat schijnen. En nog mooier wordt het bij een wijds uitzicht en dat hebben we hier genoeg. 

En als er dan een paar mooie ganzen door het beeld vliegen wordt het plaatje nóg mooier.

Zo mooi als de zon de wolken van boven beschijnt...

of juist deels achter wolken schuil gaat.

Maar ook de combinatie met het riet...

en met de windmolens.

Ik kan er geen genoeg van krijgen! 

I've got the blues

De blije Blues welteverstaan :)
Gisteren vloog ik nog even langs Tuinderij Ganzert om een boek op te halen want ook ik ben inmiddels helemaal in de ban van de DDFZL club van Els. Daar kwam ik in gesprek met een gitarist van een bluesband. (Ja je komt van alles tegen daar :) Hij vroeg mij of ik en logo wilde ontwerpen voor zijn band. Tuurlijk wil ik dat!

Dus ik ben aan het bedenken en aan het tekenen geslagen en denk dat er al wel een idee tussen zit. Volgende week gaan de gitarist en ik nog even in overleg over de kleuren en wie weet prijkt het straks op hun cd's en merchandise ;)

Dat zou toch leuk zijn. Ik heb het al eens eerder mogen doen voor de ijsclub en de dierenambulance van Baarn. Ik ben vergeten of die uiteindelijk ook gebruikt zijn maar de tekening voor het informatieblad de Inktvlek van de Fokgroep Hollandse Herder Ruwhaar (zag je Bora Esta van de Bothof staan op een foto in mijn vorige bericht :) heeft toch jaren het blad versierd.

Kunnen of doen

Vandaag kreeg ik van Esther als reactie op mijn bericht van gisteren:  'Jij kan echt alles'. Een compliment dat ik al eens eerder kreeg van Els. Ik stribbel (inwendig) dan altijd een beetje tegen. Is dat valse bescheidenheid? Eigenlijk wel want ja, ik kan ook wel alles  (oeh opschepper die ik er ben haha). Ik denk dat het meer is dat ik gewoon 'alles' doe en doen is kunnen. 

Zo'n 25 jaar geleden kocht ik mijn eerste huis. De moeder van mijn zwager wist dat het in de verkoop zou gaan en tipte me. Ik sprong een gat in de lucht want een huurwoning zou nog jaren gaan duren. Ik gooide het met de bewoonster van het huis op een akkoordje. Geen makelaar, geen niks niet. 'Take it or leave it' zei ze dus een paar maanden later was het van mij. De muur zou een beetje opgetrokken worden en er zou een nieuw dak op komen maar verder was het een kwestie van een verfje.  Of wilde ik te graag... 

Yep. Zo bleek toen alle aankleding van muren en plafonds verdwenen was.

Na herhaaldelijk mijn hoofd gestoten te hebben tegen het plafond van de opkamer moest die er dan toch ook maar aan geloven.

Uiteindelijk werd het een behoorlijke verbouwing. Het dak door de aannemer en de rest met de geweldige hulp van mijn zwager. En bij de uiteindelijke afwerking, stukadoorde ik, tegelde ik en schilderde ik dat het een lieve lust was en maakte ik het tot míjn paradijsje (met gouden drempels :)

Het was een hele klus en inmiddels ben ik alweer 2x verhuisd maar het is dat de omstandigheden er niet meer naar zijn anders zou ik het zo weer doen. Alleen liet ik het toilet dan in zijn oorspronkelijke staat :)

Alles op een rijtje

Vandaag was het weer een leuke ochtend op de tuinderij. Elke week is het er erg gezellig en wordt er een hoop gelachen met de tuinders en de boerin. Na ruim een week druk te zijn geweest met het weer bruikbaar maken van mijn zolderatelier (dat klinkt zo leuk :) kan ik eindelijk alle ideeën die door mijn hoofd buitelen voor Tuinderij Ganzert nog eens op een rijtje zetten én uitvoeren. Vandaag was dat het maken van 2 'houtjes' om armbandjes mee te vlechten. Vanmorgen was ik druk met schaar en karton en vanmiddag heb ik mijn figuurzaagmachine onder het stof vandaan gehaald en in ere hersteld.

Het idee van de vlechtster is niet nieuw maar om er een echt Ganzert-tintje aan te geven heb ik hem in de vorm van een bloem gemaakt. Natuurlijk heb ik hem gelijk even uitgeprobeerd om te kijken of hij lekker werkt en ik kan je zeggen: Hij gaat als een tierelier. (Daar hou ik van :)

Ik had ook al een rechthoekige gemaakt maar terwijl ik zo aan het vlechten was begon het me opeens te zoemen. Een vlechthommel, hoe leuk is dat! 

Morgen dus nog maar een keer achter de zaagmachine. 

Een geel, zwart, wit en rood likkie verf erover en vlechten maar...

Wat is het leven mooi...

... als de zon schijnt. Een heerlijk begin van een nieuwe week. 

Mevrouw Merel komt even langs voor een smakelijke perenlunch

en ik stap op mijn fiets voor een fotorondje. Eigenlijk op zoek naar een mooi wolkenplaatje maar het blauw overheerst. Ook mooi.

Twee vogeltjes maken een vreugdedansje langs de dijk. Eéntje rust even uit op een paaltje. 

De lente komt eraan. Je merkt het aan alles.

Mijn zolder waar ik vorige week nog steeds druk mee was (dus vandaar de stilte hier) is klaar. Alles heeft een plekje en is netjes opgeruimd. Nu is mijn hoofd aan de beurt voor een grote schoonmaak. En wat is er nou een mooier moment dan 1 maart! Het begin van de (meteorologische) lente.

Massaontslag

In een eerder bericht noemde ik mijzelf Chef lege dozen. Dat ben ik ook wel maar de laatste tijd ben ik zo druk met andere dingen dat het chefschap er even bij inschiet en de lege dozen alleen maar werkeloos de ruimte staan de vullen. Nou is dat op zich natuurlijk niet erg maar in mijn 'opruimwoede' van het moment is er geen plek voor werkeloze lege dozen dus heb ik ze massaal de laan uitgestuurd. 

 

Plat gemaakt, stuk gescheurd, in elkaar geschoven en hup in een rechtstreekse lijn richting de werf. Hè wat ruimt dat lekker op. Weer een hoop vloerruimte terug! 

Vastgebeten

Vanmorgen beet ik mij vast in het boek wat (vanaf) donderdag 25 febr. besproken gaat worden bij de LEeSclub 'Dingen die fijn zijn LEeSt'.  Of ik wilde of niet, ik kon niet meer stoppen. En dat voor iemand die zegt zoveel gelezen te hebben en daardoor uitgelezen te zijn. Bij dit boek heb ik daar absoluut geen last van. Deel 1 heb ik uit. Op naar deel 2. Donderdag ben ik erbij!

Vanmiddag beet ik mij weer vast in de klus op zolder. De tv / audiohoek was aan de beurt. Ik weet niet hoe het met jullie zit maar hoewel ik haast alle muziek via Spotify kan luisteren en verder zo'n beetje alles wat ik bedenken kan op een harde schijf heb staan kan ik nog geen afscheid nemen van mijn cd's en stereoset die inmiddels ook alweer bijna 20 jaar oud is. Dus hup ook voor hun gold 'voetjes van de vloer'. (Om achteraf te ontdekken dat de cd-speler van de set het niet meer doet, Nou ja, dan doen we dat toch via de dvd speler :)

Voor de schilderijen draaide ik schroeven in 2 balken, spande draden van boven naar beneden en schoof ze daar tussen. Nee, deze schilderijen zijn niet van mijn hand. De linker kreeg ik van een vrouw uit de straat als dank voor mijn hulp in een moeilijke periode en de rechter is een portret van mij gemaakt door een collega als afscheidscadeau bij mijn vertrek.

En nu is het weer weekend. Het zal er 1 van lezen en klussen worden. Mij hoor je niet klagen :)

Fijn weekend en tot volgende week!

Het speelkwartier is weer (even) voorbij

Verder met de 'voetjes van de vloer'-klus. 

Het naaimachinehoekje heeft inmiddels ook een make-over gehad. Het bureautje is aardig leeg en er hangen vakkenkastjes aan de wand en aan de balk. Het kralenrekje heb ik gewoon tegen het bureau aangeschroefd en rechts aan de balk hangt een gordijnroede maar die staat niet op de foto omdat er nog niks aan hangt :)

Maar foei hoeveel spullen kan een mens hebben! Voordat alles wat van de vloer af kan ook echt van de vloer af is ben ik nog wel even bezig vrees ik. Maar mijn ideeën zijn nog niet uitgeput dus het gaat me lukken.  :)

De wereld in Playmobil

Omdat ik op mijn zolder begonnen ben met een opruimactie  krijgen veel spullen een nieuw plekje. Bakjes en kastjes worden opgehangen en de boekenkasten worden opnieuw ingedeeld. Ik had er best goed de vaart in 

totdat... 

Toen het playmobil poppenhuis van plek veranderde en de doos met playmobilspulletjes tevoorschijn kwam was de vaart volledig weg :) 

Ik maakte een familieplaatje en

ging weer even terug die goede oude tijd.

Mijn collectie gaat over mijn leven en om deze nog wat uit te breiden ging ik vandaag naar 2dekans playmo. Een winkel in Wageningen vol met tweedehands playmobil. Schappen vol met poppetjes, dieren, voertuigen en meer en bakken vol met  alle onderdelen die je je maar bedenken kan.  Oeh wat voelde ik mij als een kind in een snoepwinkel!

De meeste gebeurtenissen uit mijn heden en verleden heb ik nu wel maar van Playmobil heb je nooit genoeg dus stort ik mij nu op de geschiedenis van mijn voorouders. Dat geeft het stamboomonderzoek wat ik ook zo leuk vind om te doen nog iets extra's.  Ik kocht vandaag deze PTT set en nam daarmee een eerste duik in het verleden. Mijn opa was postbode en de telefooncel bestaat niet meer. Met de stamboom ben ik al terug tot ca. 1440 maar al ga ik tot de prehistorie, noem het en Playmobil heeft het! 

Ja, hier word ik nou zo blij van :)

Beroemd

Vandaag was het weer een gezellige ochtend bij Tuinderij Ganzert. Gezellig met de boerin, de tuinders en de overvloed aan dieren die daar rondlopen. Oscar de Engelse Bulldog houdt ons standaard gezelschap en vandaag kwam Pip de siamees ook even buurten. Pip is best bijzonder. Ze schrijft een column in het kattentijdschrift Me and my cat. Floris is behoorlijk onder de indruk van haar en dat terwijl er hier toch ook een mooie dame door het huis wandelt.

In de M&MC van deze maand heeft ze mijn blog genoemd. Hoe leuk is dat! Ze schreef over de mandala's die ik speciaal voor tuinder Bernadette had getekend. 

In een eerder bericht jubelde RoosjeMijn al dat ze beroemd ging worden. Nu jubel ik. Bedankt lieve Pip. Ik heb je column met plezier gelezen! :)

Achter het behang plakken?

Tijdens het zoeken, knippen en plakken van mijn inspiratie rolodex kwam ik een idee tegen in de 101 woonideeën. Iemand met een schuin dak die een oplossing had voor het ophangen van tekeningen en posters. En precies zoals mijn brein dan altijd werkt ploppen uit 1 idee weer 10 anderen en kreeg ik het idee om spullen aan de schuine balken te bevestigen zodat ik meer vloer en werkoppervlak krijg. Een tijd geleden had ik een partijtje archiefbakjes gekocht bij de kringloopwinkel die nu eindelijk gebruikt konden worden.

Ik ben weer met behang en lijm  aan de gang gegaan (Floris komt dan graag even helpen. Je zou hem toch... neeee niet achter het behang ;) en heb de bakjes vervolgens met een schroef aan de balk vast gemaakt. Er stonden ook al jaren verschillende 'vakkenkastjes' van de Xenos op een nieuwe bestemming te wachten en nadat  1 daarvan een nieuw jasje had gekregen schroefde ik hem tegen de houten wand. 

De teken, schilder, papier hoek is hiermee weer aardig opgeknapt.  En nu heb ik zo de smaak te pakken dat ik gelijk verder ben gegaan met de handwerk en naaimachine hoek... 

Wat ruimt het heerlijk op zo!

Water wonderland

Meestal gaan we op zaterdag naar Tiel maar gisteren is Bert zijn nieuwe scooter gekomen en logisch, dan wil hij daar mee 'spelen'. En daar ben ik alleen maar heel blij om. Sinds een ernstig motorongeval hem zijn grote hobby motorrijden én zijn mobiliteit heeft afgenomen wordt veel van de tijd binnenshuis doorgebracht maar met deze nieuwe aanwinst komt daar hopelijk verandering in. Bert is al de hele dag buiten en dat moedigde mij aan om gewapend met camera de fiets te pakken en een rondje dijk te doen. Helaas kreeg de zon zich niet meer door de grijze lucht heen gewurmd. Dat had de foto's een stuk gezelliger gemaakt.

In Tiel hebben ze de parkeerplaats van de Waal afgesloten vanwege het hoge water en ik was benieuwd of dat ook voor het water van de Rijn geldt. 

Het valt nog mee. Er staat al wel wat water in de uiterwaarden maar bij de echte hoge waterstand zou al het groen op bovenstaande foto verdwenen zijn. Al dat water is voor de watervogels natuurlijk feest. 

Ik fietste langs een waterplek in een bebost gebiedje en daar kwam een heerlijk geluid uit. Voor mijn ogen te ver weg maar inzoomend met de camera zag ik dat het een groepje mooie smienten waren. Even googlend las ik dat smient ook wel fluiteend genoemd wordt.  Nou dat snap ik nu. Ze leken er zelfs een spelletje bij te doen zo zwemmend in de rondte. 

Tja en voor de andere vogels was ik weer te laat. Die waren alweer gevlogen. Ze houden er duidelijk niet van als je je camera op ze richt die dan ook nog een harde bliep geeft. Maar ik heb nu de bliep uitgezet en verheug me alweer op het volgende fietstochtje. Kijken wie ik dan te snel af ben :)

De Inspiratie Rolodex

Een tijdje geleden hadden mijn ouders het voornemen om te gaan verhuizen. Dat had tot gevolg dat er flink opgeruimd werd om niets mee te nemen wat in het nieuwe huis overbodig zou zijn. Al die spullen werden in het souterrain (of om met mijn woorden te spreken "de kelder") gezet. Toen ik daar doorheen liep riep ik "O maar dat niet! en dat ook niet en dat... en dat ook niet hoor". Nadat het restant afgevoerd was bleef er nog een vol hoekje 'voor Nicole' over. Mijn ouders besloten toch maar niet te verhuizen (Pffff uitstel van executie. Definitief afscheid moeten nemen van mijn ouderlijk huis / zoveel gelukkige jaren valt me toch wel erg zwaar)

Maar goed, een hele aanloop om te vertellen dat ik ook een Rolodex uit het overschot plukte :) Ik dacht dat dat echt retro was, blijken die dingen gewoon nog te bestaan. Maar dat mag de pret niet drukken. 

Een paar weken geleden nam ik hem dan eindelijk mee naar huis en van de week had ik opeens een idee wat ik ermee wil doen. Het wordt een ideeën en to-do klapper.  

In verschillende tijdschriften (en folders) kom ik regelmatig dingen tegen die ik doen of maken wil.

Dat wordt dus een hoop bladeren, knippen en plakken van mooie (en inspirerende) plaatjes. 

Al doende word ik er helemaal blij van. De Flow is natuurlijk altijd leuk om doorheen te struinen maar de 101 Woonideeën, wat was ook dat een leuk blad! Helaas bestaat het niet meer. 

Uiteindelijk moet het er ongeveer zo uit gaan zien. (Met de kaartjes natuurlijk in de klapper :) Ik heb alweer zoveel leuke en handige dingen voorbij zien komen! 

Er zitten zo'n 500 kaartjes in dus ik ben nog wel even bezig. Maar ik heb geen haast. Ik heb geluisterd naar de wijze woorden als reactie op mijn vorige bericht. Morgen is er nog een dag, volgende week is er weer een week, ik stop al mijn ideeën in de geduldige Rolodex kijk waar ik zin in heb en bijt me daarin vast. 

Een "steentje in de rug"

Toen ik in 2012 stopte met werken om mijn geluk te gaan beproeven met bloggen kocht ik een paar armbandjes met een ondersteunende werking (voor wie erin gelooft :)
Baat het niet dan schaadt het niet dacht ik toen. Maar ja, als je ze vervolgens niet draagt weet je zeker dat ze niets doen.

Zo kocht ik Amethist, Aventurijn, Onyx en Tijgeroog.

Samenvattend zouden ze voorspoed en geluk kunnen brengen, motiveren om dromen waar te maken. Twijfels wegnemen. De kracht en het doorzettingsvermogen geven om doelen te bereiken. Vermijdend gedrag de kop indrukken. De ideeën en creativiteit  laten stromen, helpen de concentratie vast te houden en me lekker in mijn vel  laten voelen. Dat laatste lijkt me niet zo moeilijk als alle voorgaande eigenschappen zich laten zien.

Na mijn bericht van gisteren leek het me wel een goeie om eerst maar even met de steentjes aan de slag te gaan en van de kralen die ik hier heb een paar werkzame sieraden te maken.

Ach, en helpt het niet dan staat het leuk :)