Naar de Kringloopwinkel

Weet je wat zo leuk is van bloggen? Elke week vraagt PriePraat waar ik het over wil gaan hebben en met een beetje geluk draait de hele dag dan om mij. Vandaag wilde ik graag bloggen over de kringloopwinkel en nageroepen door BB met de opmerking: "Neem nou niet allemaal meuk mee." gingen we naar Tiel. Ik pakte een winkelwagentje want je weet maar nooit hè. Meuk is leuk en yep hij kwam volgeladen bij de auto.

Wat een hoop spullen zeg! Nieuw, oud, leuke meuk en troep. Ik keek mijn ogen uit. Ik waande me zelfs weer even in het Openluchtmuseum waar ik 2 weken geleden nog was. Ook hier hadden ze oude spinnewielen

en een heel oud strijkijzer. Zou dit echt nog door iemand gebruikt zijn?

Ik zag een weegschaal die PriePraat ooit ook had. Natuurlijk ging ik er even opzitten. Even checken wat ik weeg. 85 gram. Precies op mijn streefgewicht ;)

Veel zelfgemaakte spullen ook. Van droogbloemen, geborduurd en met spijkers. Eigenlijk best zonde dat dat in de kringloopwinkel beland en niet van generatie op generatie gaat. 

Hihi "Hallo breiend omaatje. Kunt u mij breien leren...?"

Ooooh ministeck en wat een lieve afbeelding! Dat deed PriePraat heel vroeger ook. 

Thuis heb ik al mijn nieuwe aanwinsten overgeladen in mijn bakfiets want het was teveel om te sjouwen. 

Kijk en dit heb ik allemaal gekocht. Antieke spulletjes. Niet van generatie op generatie maar in de kringloopwinkel beland.

Het past niet helemaal bij mijn interieur maar ik vond het te leuk om te laten staan en zo komt het toch nog goed terecht.

Het cassettebandje

Weet je nog? Het cassettebandje. Uit vervlogen tijden. Ik zie me nog rennen naar de draagbare radiocassetterecorder en op play en rec drukken om een liedje op te nemen. Ik weet nog waar ik was (de slaapkamer van mijn zus), wat ik deed (oefenen op haar typemachine - ach ja, de typemachine ;), welk liedje het was (fly to high van Janis Ian), hoe oud ik was (12) en bijna nog hoe laat het was (ergens tussen 3 en 4). Of het bandje van Michel Fugain waar de gaten (geluidloze stukken) in vielen van het vele afspelen. Maar ook het doorspoelen en terugspoelen met een potlood om batterijen te sparen of als de tape begon te lubberen... 

Wat heb ik ze veel gebruikt. Ik maakte muziek verzamelbandjes. Hoeveel van die bandjes ik heb gemaakt weet ik niet maar het waren er veel. Voor mezelf maar vooral om weg te geven. Het was een soort van communiceren. Ik "was" muziek. Op een bandje van 60 minuten konden ongeveer 14 nummers. Voor het bandje maakte ik een nieuwe inleg of ik gebruikte een speciaal doosje (in de doosjes met 10 stuks 5¼ floppy disks (ach ja, de floppy disk) konden precies 4 bandjes of in een sigarendoosje paste er 1. Versieren, afplakken met plakplastic en klaar. 

Misschien ben ik er overheen gegroeid maar door de komst van de streaming muziek overal en altijd, de mp 3 en de gigabits geheugendragers is er ook eigenlijk geen beginnen meer aan. Of toch? Het blijft een leuk cadeautje. 

Dus ik ging aan de slag. Maakte een stempel en ontwierp een doosje in de maat van het gum, stempelde dit en klaar. Nou ja, bijna klaar. Nu nog een geheugenstick vullen met muziek :)

En om mee te gaan met de tijd ook maar een 'verzamelbandje' via Spotify. Benieuwd waar ik graag naar luister? (Ik hoop dat het werkt en dat ie niet gaat spelen als je er geen zin in hebt)

Vind je het een leuk doosje en wil je er ook 1 dan geef ik er een paar weg en als mijn muziek ook de jouwe is doe ik bij 1 doosje een geheugensticky met mijn en wie weet jouw favoriete muziek :)

Fijn (muziek) weekend!

appels en peren

Vandaag gingen we op pad voor mijn 'RoosjeMijn blogt op dinsdag'-blog. Gezellig op de fiets appels en peren kijken. 

Ze hangen weer massaal aan de bomen. Dat maakt wonen in de Betuwe erg leuk, al die fruitbomen.

Het rondje begon op de dijk. Daar kijk je mooi uit over de boomgaarden. Perenbomen zo ver als je kijken kunt.

Verderop reden we langs de appelbomen. Wat een mooie rode appels en wat zijn het er veel! 

We kwamen zelfs langs een fruitautomaat. Achter de ruitjes liggen allemaal zakken met appels en peren en flessen sap. Ik had geen centjes bij me en PriePraat had ook niet genoeg. Dat was wel heel jammer.

Opeens zag ik de perenbomen. Misschien kon ik er zelf wel  plukken... Maar oef, die hingen wel een beetje hoog! (Verhip, ik zie nu dat er een peer vlak naast me lag :)

Bij de appelbomen aan de andere kant van het pad lagen er een boel op de grond dus  rende ik daar naar toe. 

Maar voordat ik een appel goed en wel opgetild had hoorde ik PriePraat al roepen dat dat niet de bedoeling is. Hè wat braaf. Al fietsend kwamen we zelfs langs een appelcafé en een appelvrouwtje. Volgende keer, als we wel geld bij ons hebben. Voor nu was het weer terug naar huis.

En hoe sluit je zo'n fietstocht beter af dan met een lekkere appel. Ik vond er één onder een appelboom langs de weg. Even thuis onder de kraan en hmmm.

Huishouden

Als er iets niet bovenaan mijn lijstje van favoriete bezigheden staat dan is het huishouden. Maar ja, je ontkomt er niet aan als je niet volledig wilt versmeren. Dus verzamelde ik alle moed, greep mezelf bij de lurven en ging aan de slag.

Alles weer netjes op zijn plek. Stofzuiger erdoorheen. Wasje draaien en een volgelopen wasmand weer leegstrijken.

Strijken doe ik het liefst in de keuken. Niet vanwege de keuken maar vanwege de grote tafel waar mijn laptop op staat waarop ik muziek luister of  een uitzending gemist bekijk.

Even een natte lap door de badkamer en rat Tut voorzien van een schone kooi.

Al met al ben ik dan weer een hele dag onder de pannen. Maar als ik vervolgens met Playmobil de klusjes kan gaan uitbeelden voor een blogbericht wordt het toch nog leuk. Moeten de ramen niet ook nog gezeemd? ;)

Determineren

Wat is het heerlijk het dorp in te rijden met zo'n wegkant vol bloemenpracht. Opeens staat het daar. Ik denk door de flinke regenbuien. (Of heb ik gewoon vreselijk niet opgelet?)

Ik ben er speciaal voor uitgestapt om te kijken wat er allemaal staat. Nu eens kijken of ik ze ook allemaal kan benoemen. Boven en onder zie je volgens mij de grote klaproos.

Deze heb ik zelf nog nooit gezien en toch schijnt het een algemeen voorkomende plant te zijn. Het is de Phacelia. Ook wel bijenbrood genoemd en dat is te zien. Er werd aardig gesmuld.

Als ik het groen bekijk hebben we hier te maken met de kamille. 

En dit is de korenbloem. Er staat niet alleen een blauwe...

maar ook een lila variant. Wat een mooie bloemen zijn dat toch!

En hier de wilde pastinaak. Familie van de vergeten groente. Ik las ergens dat deze soort ook gegeten kan worden. 

Vlakbij staat ook de wilde peen. Ook een schermbloem. Zowel de wilde pastinaak als de wilde peen zijn geliefde planten voor het rode soldaatje. Het was me eerder al opgevallen hoe vol ze er vaak mee zitten. Je leert nog eens wat zo speurend op het internet :)

Hieronder zie je boekweit. Ook jammerkoren genoemd omdat na een nachtvorst een hele oogst als verloren kan worden beschouwd en ja, dat is inderdaad knap jammer. (Wie verzint zo'n naam!)

Je vind ook alles op internet hè! Eigenlijk had ik deze wel moeten weten want die zie ik elk jaar staan. Zo makkelijk neem je dingen dus voor lief. Daar moet toch maar eens verandering in komen. Dit is perzikkruid.

Deze weet ik. Nou ja bijna dan. Ik wist dat het de lathyrus was maar het is de brede lathyrus.

Natuurlijk is ook de vogelwikke van de partij. De dijken staan er hier vol mee.

En tot slot nog gipskruid... Volgens mij heb ik het er best aardig afgebracht zo. Maar verbeter me vooral als ik het mis heb. Het duurt even maar dan weet je ook wat.

Namens de bijen en mijzelf zeg ik dankjewel voor dit prachtige stukje berm!

Fijn weekend, geniet van het mooie weer en van de natuur!

Openluchtmuseum

Gisteren gingen we naar het Openluchtmuseum in Arnhem. Ik had PriePraat er al vaker over gehoord en nu ging het er eindelijk echt van komen. Het was lekker weer en omdat de vakantietijd naar zijn einde loopt was het vast ook niet zo druk. Haha dat kun je denken. De parkeerplaatsen waren al aardig vol toen we aan kwamen rijden. Uit alle landen en windstreken kwamen ze. In het museumpark merkten we er gelukkig weinig van. Zo groot is het.  Alleen voor de lunch was het even behelpen. Een wachtrij, doorlopen naar de volgende eterij, alleen vette hap dus toch terug voor de pannenkoek en toen werden er geen pannenkoeken gebakken. Nou ja, het broodje brie met chutney was een prima alternatief.

In het museum staan allemaal verschillende woningen, molens, gebouwen, fabrieken etc. die daar in de loop der jaren geplaatst zijn. Verplaatst van waar ze stonden naar het openluchtmuseum in Arnhem. Bijzonder hè!? Ook vind je er spullen van vroeger. Spullen die vroeger bestonden en nu niet meer of die door de jaren heen zo gemoderniseerd zijn dat het leuk is het verschil met nu te zien. En er worden oude ambachten beoefend. Werk wat nu niet meer bestaat of door machines gedaan wordt. Natuurlijk viel mijn oog gelijk op dit mandje wol met breiwerk. Wilde je vroeger een trui aan dan moest je hem eerst breien.

Hier zie je vlas en de verschillende behandelingen die het ondergaat om te eindigen als linnen stof. Daar komt nog heel wat bij kijken. 

Er staan zoals ik al schreef een heleboel verschillende woningen. Al die woningen hebben verschillende woonstijlen van door de eeuwen heen. Hier zit ik in de kamer van de jaren '70 van de vorige eeuw. Oranje was een populaire kleur toen. Net als paars, groen en oker. Er stond zelfs een Monstera Deliciosa. Grappig want daar ging het vorige bericht  over.

En hier een typisch jaren '60 interieur. Prachtig die ronde vormen, dunne schuine poten en houtkleur!

De overgrootvader van PriePraat was sigarenmaker. Het was dus ook leuk om te zien hoe een tabaksplant eruit ziet.

Ik heb mijn Tiny house gevonden :) Nee hoor, dit is een plaggenhut. Groter hoeft het niet te zijn maar hier komt wel erg weinig licht binnen. Je kunt je toch niet voorstellen dat mensen hierin woonden. De mensen die erin woonden waren heel erg arm en werden in ieder geval niet oud. 

En ken je deze (nog)? De telefooncel. In de tijd van PriePraat (anno 1967) was er wel al telefoon (een zwarte bakelieten met draaischijf) maar niet iedereen had er één en de mobiele telefoon bestond nog lang niet. In dat geval was je dus aangewezen op een openbare telefoon. Daar gooide je een kwartje in en dan kon je bellen. De telefooncel onderging nog een aantal gedaantewisselingen, betalen met muntgeld werd vervangen door een telefoonkaart en inmiddels zijn ze bijna overal uit de straat verdwenen. Iedereen kreeg een telefoonaansluiting en zelfs dat is nu vaak vervangen door de mobiele telefoon. 

En de brievenbus, hoe lang zal die nog blijven bestaan?  Ook daarin is veel veranderd. Kregen mensen vroeger nog 3 of zelfs 4x per dag post, tegenwoordig is dat nog maar 1 x per dag en niet eens alle dagen. Ook dat is voor een groot deel overgenomen door de komst van de mobiele telefoon, computer en e-mail.  

Ik hoop maar dat hij nog lang niet verloren gaat want naast het lezen van blogs gaat er toch niets boven het ontvangen van gezellige post!

Al met al was het een geslaagd dagje uit. Een aanrader! (en als je gaat, koop dan vooral het boekje bij de ingang. Daarin staan alle bezienswaardigheden met foto nog eens beschreven).

Monstera mooi

Eén van de eerste dingen die ik in mijn leven zag waren de prachtige gordijnen met de grote bladeren van de Monstera deliciosa. Bij mij beter bekend als de gatenplant. Een plant waar ik mee opgegroeid ben. In mijn ouderlijk huis stond een hele grote en ook toen ik op mezelf ging wonen stond hij natuurlijk op de vensterbank. Sindsdien is het 1 van mijn lievelingsplanten. Samen met de sanseveria (vrouwentong), de crassula ovata (centenplant) en de cactussen. 

Best jammer is het dan dat ik geen van deze planten tegenwoordig nog in huis heb staan. Te klein behuisd, te smalle vensterbanken en ik durf het ook niet meer nu er 2 katten zijn die geen planten gewend zijn en bang dat ze er een hap uit nemen.

Dan maar in de vorm van "kunst" dacht ik dus raapte ik mijn creativiteit bij elkaar en stond gisteren in het teken van de Monstera Deliciosa. Ik maakte een stempel, beschilderde een bord en theehoudertje en kleide van Fimo een hanger. 

Ook leuk toch. Heb ik hem toch weer een beetje in huis. 

Ben jij ook fan van de gatenplant? Op het blog Ogenzalf staat nog een leuk bericht over planten van vroeger en de Monstera Deliciosa. Ga vooral even kijken.

De naam is PriePraat

Eens een poppenmoeder altijd een poppenmoeder. Was ik het al figuurlijk, nu ben ik het ook letterlijk. (De rok staat nog op mijn wensenlijstje :)

Ik haak, brei, knip, plak en klei. Zo creëerde ik 'de wereld van RoosjeMijn' 

Ik hou van de natuur en alles wat groeit en bloeit, vliegt, zwemt en loopt.  Ik heb een zwak voor creatieve mensen, enthousiasme en bevlogenheid en een afkeer voor afgunst, agressie en geweld. Mijn lievelingskleur is groen, ik hou van de jaren '70, Ikea en mijn fotocamera/telefoon. Ik ben gek op appel/notentaart met slagroom en luister momenteel naar Michel Fugain & le Big bazar.

Ik ben PriePraat. Aangenaam kennis te maken :) 

poppenmoeder

Als kind was ik een echt poppenmoedertje. Trots liep ik met mijn blauwe poppenwagen over straat. Keuvelend tegen mijn pop Annemieke.

Zodra er mensen mij tegemoet kwamen lopen liep ik naar de zijkant van de wagen om te kijken of 'mijn baby' nog wel goed toegedekt lag. Schattig toch hoe je ervan overtuigd kan zijn dat mensen denken dat er een echte baby in je wagentje ligt. Inmiddels weet ik wel beter maar als ik een meisje met haar kinderwagen zie lopen denk ik daar weer aan terug en doe ik mee in het spel.

Mensenmoeder ben ik nooit geworden door te kiezen voor mijn bromsnor maar die bracht wel een zoon en dochter met zich mee.

En die kwamen op den duur met hun ware Jaco(bi) thuis. 

Wat mij in de loop van de jaren maakte tot oma...

Van poppenmoeder naar echte oma. Dat heb ik zo slecht nog niet gedaan :)