Kleurplaten in de maak

Dinsdag had ik mijn fotocamera meegenomen naar Tuinderij Ganzert. De reden daarvoor was dat ik foto's wilde maken om te gebruiken als geheugensteun bij het tekenen. Het is namelijk de bedoeling dat ik kleurplaten ga maken voor De Proloog. Laat ik het even uitleggen :)

In hartje Amerongen (een mooi dorp aan de rand van Utrecht omgeven door bossen) ligt multicultureel centrum Allemanswaard. Esther en Berry van Stichting Tuinderij Ganzert hebben zich onlangs in een nieuw avontuur gestort. Onder de naam De Proloog gaan zij in Allemanswaard een wielercafé beginnen. De bedoeling is dat het  een werkplek wordt voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt waaronder de mensen met een autistisch spectrum stoornis die zij nu al begeleiden vanuit hun bedrijf Styxx en op de Tuinderij. 

Als je nu denkt "Ik ben geen wielrenner dus niks voor mij." Dan heb je het mis want ook na een heerlijk ontspannen fietstochtje of (bos)wandeling met de kinderen en de hond ben je van harte welkom. En daar kom ik om de hoek met mijn kleurplaten zodat de kinderen het ook naar hun zin hebben.

De dieren van de tuinderij stuiteren door mijn hoofd. Ik wil ze allemaal een plekje geven op de kleurplaten. Natuurlijk Oscar de Engelse buldog, Silje, Meneertje Dirk, Pip en Bram de katten.

Maar ook de schapen. Dit zijn er maar 2 van de 4.

Ook niet te vergeten de hangbuikzwijnen (de -tjes zijn deze flinkerds wel ontgroeid :)

En hoewel ik zelf niet zo'n held ben met ganzen hebben zij ook recht op een plekkie. En dit is nog maar een beetje van alles wat er verder nog op de kleurplaten komt... Nu zien dat ik alles uit mijn hoofd via het potlood op papier krijg. 

Iedereen weer een fijn weekend gewenst. Ik hoef me niet te vervelen (en dit is nog maar het begin :)

In de knoop uit de knoop

Dinsdag kreeg ik van de tuinderij een gezellige in elkaar gedraaide kluwe wol mee. Hij was al eerder langs gekomen en ik had gezegd dat ik daar wel eens mee aan de slag wilde. Veel succes ermee, ja dankjewel, gaat lukken :)

Natuurlijk gaat het lukken. Maar toegegeven, het was een avondvullend programma. Ook omdat ik van deze Ganzertschapen, Bartgesponnen, pure schapenwol natuurlijk niets wilde verspillen.

Ik kreeg ook een apparaatje mee om uit te proberen. De breimachine was zo'n succes dat ik dit vast ook leuk zou vinden. Een aantal oefenlapjes verder had ik het onder de knie en natuurlijk ging ik ook even met de ontwarde wol aan de slag.

Met de Zoom Loom maak je vierkantjes. Ze zeggen 1 per kwartier, hmmm oefening baart kunst. Maar je maakt er wel leuke onderzettertjes mee (met deze wol deed ik daar dan wel een uur over :) 

Tijd voor een mok thee op een zelfgemaakte onderzetter!

Heb je de theelabels al gezien? Tegenwoordig zet Pickwick er vragen op die ik niet allemaal wil beantwoorden. Maar deze natuurlijk wel, zij het iets aangepast haha.

Tuinderij Ganzert natuurlijk ;)

Ganzert dag

Jaaa, het is weer dinsdag. De dag waarop ik een gezellige ochtend doorbreng bij Tuinderij Ganzert. Zelfs het weer kan het plezier daar niet verpesten. (Nou ja, behalve als het zo koud is dat de houtkachel het niet warm kan houden maar dat was vandaag niet het geval) 

Vandaag had ik mijn fotocamera meegenomen. Ik ben iets aan het tekenen voor de stichting en wilde daar wat foto's voor maken. Wat heerlijk is het om over het "landgoed" te wandelen. Overal kom je dieren en ander geweldigs tegen. Neem nou zo'n boomhut! Heerlijk plekje in de zomer met een boek volgens mij.

Het Pipjesterras, genoemd naar siamees Pip die daar graag zit en er ook vandaag eenmaal buiten in een rechte lijn naartoe rende. 

(Pip dus :)

De pipowagen Mammaloetje

en het plaatsje voor het hommelhuis. De werkplaats van de tuinders.

en dan zijn er natuurlijk de dieren. Grote vriend Oscar aka Ozzie aka de Rijnreporter. 

De ezels Guus (grijs) en Suus, altijd bereid tot een borstelbeurt

De schapen die er tijdens het borstelen gezellig bij komen staan 

De cavia's. Jip wilde zo graag even op de foto :)

en alsof dat er nog niet genoeg zijn, zijn er ook nog ganzen, hangbuikzwijnen, kippen, egeltjes, de katten Bram en Meneertje Dirk, alle tuinvogelvriendjes en last but not least poes Silje die even gezellig kwam buurten tijdens het werk. 

Ja mijn dag was weer goed en als kers op de taart kreeg ik ook nog een zakje playmobil mee. Nee, niet om mee te spelen ;) Daarover later meer.

Grijs weer en grauwe gans

Wat een weer, hier maak je mij niet blij mee en ik sluit niet uit dat ik daar niet de enige in ben. Vandaag was ik op pad. En zo mooi als de Betuwe in de zomer is, zo troosteloos ziet het er nu uit. 

Nat, grauw, modder en een hoop wind. Waar ik wel van genoot waren al de vogels die ik onderweg tegen kwam. Vlak bij huis al een hele zwerm spreeuwen, in de weilanden heel veel ganzen, zilverreigers en zwanen en in de lucht de meeuwen en kauwen in gevecht met de wind in. Of lieten ze zich er lekker door wegblazen. Misschien vinden zij het weer wel een grote kermisattractie :)

Deze grauwe ganzen hebben in ieder geval geen problemen met het weer. Als ik de natuurkalender bekijk zouden ze in de winter doortrekken naar Spanje maar kennelijk vinden ze het wel lekker hier... Ik vind het wel erg gezellig (maar ik sluit niet uit dat niet iedereen daar zo over denkt :)

Kekvo-en

Vorige week schreef ik een bericht over hoe blij ik word van folders. Bert wil mijn bezigheden nog weleens betitelen als kekvo-en (knippen en knutselen voor onbenullen) maar daarbij heb ik geleerd niet meer alles te horen wat er gezegd wordt ;) 

maar toen ik een reactie zag op mijn bericht over mijn breinkronkels begon ik toch even te twijfelen. Is een kronkel in je brein niet zoiets als gestoord? Dus ben ik even op onderzoek uitgegaan en wat bleek, mijn breinkronkels vallen in de categorie Opwijkingen. Een woord in het leven geroepen door de man van Els die vond dat haar prettige 'afwijkingen' beter opwijkingen genoemd konden worden. Helemaal mee eens :)

1 van mijn opwijkingen is dus dat ik dol ben op kekvo-en met folders. Ik had een achterstandje opgelopen door folders wel te knippen maar niet te plakken en vandaag ben ik daar dan ook druk mee geweest. Op mijn blog beperk ik mij denk ik maar tot de 'blije collage's'. Geen 'gemopper' op krantenartikelen.

Elke bladzijde is weer gevuld met plaatjes waar ik blij van word. Mooie interieurs, leuke plantjes en liefhebberijen.

Er omheen schrijf ik wat ik ervan vind of bij denk. Deze keer heb ik de foto's iets groter gelaten (blogger verkleind ze) zodat, als je erop klikt, je mijn 'breinkronkels' lezen kan.

Ja, wat mij betreft mag de folder (het voer voor deze opwijking) nog lang blijven bestaan!

Fijn weekend :)

AnnaBelle

Op instagram kwamen er vanmorgen een paar gedichten langs en zo ontdekte ik dat het vandaag gedichtendag is. 
Zelf loop ik al een tijdje met een gedichtje in mijn hoofd en wat is er nou een beter moment om het te plaatsen dan vandaag :)

Voor mijn allerliefste AnnaBelle :)

Duizend kusjes wil ik geven

Duizend kusjes, nee véél meer!

Duizend kusjes wil ik geven 

Als ik langs loop steeds maar weer :)

Sneller breien

Laatst had ik het er nog over dat ik niet zo'n fan ben van het breien van een groot project zoals  een trui en precies een week later ben ik de blije bezitter van een heuse breimachine, wauw!
Esther van Espiratie had er één werkeloos op zolder staan en vroeg of het niet iets voor mij was. Of het iets voor mij is?? Ja graag!

Vandaag heb ik hem uit de doos gehaald en ben ik stoer begonnen met het lezen van de handleiding. (Wat dan weer niks voor mij is :) 

Maar door het boekje te volgen is het me uiteindelijk toch gelukt er een proeflapje uit te persen. Eigenlijk ging het best wel snel. Na 105 toeren was het lapje 40 toeren hoog. 

Alleen nog even verder studeren op het begin en het afhechten en ik heb er weer een hobby bij. Leuk! Esther bedankt!

Vreemd eendje in de bijt

In een eerder bericht was RoosjeMijn druk met de Fimoklei. Ze maakte een paar hommeltjes en aan het eind was ze ook nog met rode klei bezig. Wat dat ging worden wilde ze nog niet zeggen.  Rood? valentijn? hartjes? werd er geopperd. Nope, niets van dat. De ontvangster heeft haar eigen valentijn. Nee, het werd een rood miniatuur badeendje. Overigens wel met een hartje op de borst :) 

Samen met de hommeltjes (hangers, stickertjes en stempel) ging het eendje richting de tuinderij.

In een gezellig kistje die leuk past bij de grotere zadenkist en ook beplakt is met de tuinderij beestjes en tuinders (op de zijkant) en uitgezwaaid door... Hm de boerin heeft donkerbruin haar. Nou ja, het gaat om het idee :) 

Er wordt nog even nagedacht over het definitieve eindproduct maar over een tijdje zullen de hommeltjes-hangers te koop zijn. Waarbij de opbrengst geheel ten goede komt aan de Stichting.

Nooit te oud om te spelen

Op het doosje staat 4-10. Daar bedoelen ze toch niet de leeftijd mee? Dat er een ondergrens aan zit kan ik snappen. Er zitten immers kleine stukjes bij maar om nou de bovengrens te stellen op 10...

Gelukkig heb ik een argument om het in huis te hebben (alsof ik dat nodig heb)  namelijk 5 kleinkinderen die ik 'opgroeien met playmobil' toch niet wil onthouden. Maar als ik heel eerlijk ben mogen ze niet met alles spelen. Sommige spulletjes zijn 'van oma' ;)

Dat ik van knutselen hou is inmiddels wel bekend maar nu ik hier vrij aan het bloggen ben geslagen vind ik het ook leuk om wat meer van mezelf te laten zien en herinneringen te delen (vooral de korte anekdotes)  en dat ga ik doen met playmobil.  Zo zocht en vond ik van het weekend een spinnewiel. Binnenkort daarover meer.

Maar vandaag geen tijd om te spelen. Het huis roept. Met al mijn geknutsel is er teveel van boven naar beneden gekomen wat in een te snelle beweging weer naar boven verdwijnt (of halverwege blijft steken :) 

Tijd dus om weer ruimte te creëren en alles terug op zijn eigen plek te zetten!

Helpende handjes

RoosjeMijn zag mij zo bezig met de Fimoklei en de hommeltjes als resultaat en vroeg me wat ik aan het doen was. Dus ik legde haar uit dat ik hommeltjes aan het maken ben voor Stichting Tuinderij Ganzert. Leuk! riep ze gelijk enthousiast. Ze kent de stichting want ze is een keer mee geweest en toen was het zelfs extra leuk omdat ze geheel onverwachts op de foto kon met Angelique Krüger van Omroep Gelderland. Maar goed, dat is weer een ander verhaal :) 

Ik liet haar de hommelhangertjes zien en ze werd gelijk enthousiast en bood me aan erbij te helpen. Nou graag natuurlijk!

Dus ik gaf haar zwarte, witte en gele fimoklei (en rood want daar vroeg ze extra om), liet haar even zien wat de bedoeling is en voor ik het in de gaten had kon de eerste set al in de oven. 

Leuk zoveel enthousiasme. Ze is niet meer te stoppen. Ik denk dat er het weekend heel wat gemaakt gaat worden. Nu is ze met de rode klei bezig. Geen idee wat dat wordt. 

Ik vroeg het maar ze wil het me niet vertellen. Misschien volgende week. Spannend, ik ben benieuwd. Voor nu wens ik iedereen een fijn weekend! Tot volgende week.

Met zijn tweeën is toch leuker dan alleen

Wandelen, ook dat stond op mijn goede voornemens lijstje van 2016. 
Maar wie heeft er bedacht om een jaar te laten beginnen midden in de winter! Koude, natte en donkere dagen. Niet echt weer om fluitend lange wandelingen te gaan maken. (Jaja  watje ;)

Al een tijdje liep ik met de gedachte om een briefje bij de supermarkt te hangen voor een 'leenhond' en toen ik dat dinsdag op de Tuinderij zei tegen de boerin wist ze misschien wel een hond voor me. 

Dat zeg ik, een HOND!

Meet Beau (of is het BO) Ze is Leuk!, ze is lief! en ze is GROOT! 

De boerin, hier verder Esther genoemd, houdt niet van half werk dus toen ze de baas van Beau toevallig tegen kwam wierp ze gelijk een balletje op. Vandaag ben ik dus even langs gegaan. Kijken of het wat kan worden. Aan mij zal het niet liggen. Ik zet mijn wandelschoenen vast in het zicht!

Folders ja graag!

Bij mij zul je geen sticker aantreffen op de brievenbus. Niks "Nee tegen folders" en huis aan huis bladen maar een volmondig JA. Mijn oma vulde vroeger plakboeken die ik van haar geërfd heb en al heel lang wil ik zelf ook een plakboek gaan maken. De afgelopen maanden heb ik al heel wat uit folders en kranten geknipt en ik was vast van plan om 1 januari te beginnen met het maken van een soort van jaarboek.  Hoe leuk is dat... Nou heel leuk, althans dat vind ik :) Ietwat verlaat nu dan eindelijk begonnen.

Je kent ze vast wel, de Moodboards. Deze is voor een good mood :)

Ik knip de dingen uit waar ik iets bij voel. Bij voorkeur natuurlijk leuke dingen maar het kan zijn dat er ook krantenartikelen in komen waar ik helemaal niet blij van word of verbaasd of verontwaardigd over  ben.

Vandaag bleef het beperkt tot de leuke dingen. Het prachtige behang van de Monstera plant. Als klein kind hadden we gordijnen met dit patroon. Als het aan mij ligt maken ze die opnieuw. Toch eens kijken of zoiets niet mogelijk is.

En een mooie blauwe stoel. Helemaal mijn stijl. In de kleur groen van het behang was ie echt perfect :)

Sperzieboontjes. Heerlijk hoe mijn moeder die maakt. Als er een restje in de koelkast belandde was het 'mijn'. Peren zijn mijn favoriete fruit en eet ik elke dag. En poffertjes!  Mmmm. Laatst at ik ze uit de magnetron. Zelfs die waren lekker dus zodra ik een poffertjespan in een folder zie staan, loopt het water me in de mond.

Dit zou ik ook wel iets vinden. Samen met mijn ouders. Gezellig - je loopt makkelijk even in en uit, Praktisch - je doet wat voor elkaar, Genieten - zo fijn wonen daar en Lekker - hmmm sperzieboontjes ;) 

Haastige spoed...

Ik hou van projecten waar je niet te lang mee bezig bent. Het breien van een trui of haken van een grote kussenhoes voor de katten vind ik een wat eentonige bezigheid aangezien ik dan graag door ga tot het af is en voordat je zoiets als een trui of hoes af hebt ben je dagen of zelfs weken verder. 
Dus daar heb ik een oplossing voor. Ik laat een kussenhoes bestaan uit allemaal kleinere driehoekjes. Lekker, zo'n driehoekje haak je in nog geen half uur. Als je er 160 haken moet heb je toch 160 keer iets af...

Maar ja, als je ze vervolgens aan elkaar gaat zetten is het misschien toch handiger er een randje lang te hebben dus 160 keer een randje. 

Wat dan bij het aan elkaar naaien toch niet zo'n succes blijkt te zijn. Dus randje er weer af en verbinden maar.

Er zitten er inmiddels 8 aan elkaar vast.  

Arghhh, ik hou van projecten waar je niet te lang mee bezig bent. 

De vogel is gevlogen

Afgelopen weekend was de nationale tuinvogeltelling 2016. Eerlijk gezegd snap ik niet helemaal hoe het werkt want als een vogel van tuin naar tuin hopt krijg je toch de nodige dubbels zou je zo zeggen. Maar het is vast zo dat als een vogel ergens gezeten heeft hij de overige tuinen overslaat :)

Nou ja, hoe het zit, zit het maar natuurlijk wilden wij ook meedoen met de telling. Zo nam AnnaBelle positie in bij het raam aan de voorzijde...

En nam Floris de achtertuin onder zijn hoede.

Maar alles wat we zagen, geen tuinvogels. Wel 2 sneeuwuiltjes ;) 

Alle andere vogels zaten natuurlijk in Ingen!

Hart versus ratio

Daar ging ik weer. Geen bericht op woensdag en alleen een plaatje donderdag. Je zou denken dat ik niks gedaan heb maar druk dat ik ermee was! Het onderwerp is mijn struikelblok. Waar ga ik het over hebben. Het weer is al dagen knudde, mijn maaksels zijn nog niet af en wat zich verder in mijn hoofd afspeelt op papier zetten... Niet doen zegt mijn ratio. Hmm... daar zit hem dus de uitdaging. Ik begon dit jaar met "2016 wordt mijn jaar" en dat lukt alleen als ik doe wat mijn hart zegt en niet mijn ratio.

Mijn hart werd blij toen ik die jas zag én kocht in een tweedehands winkel en dat wilde ik iedereen wel laten weten. Alsof een ander dat iets interesseert zei mijn ratio...

Mijn hart wordt blij als ik spulletjes verzin en maak voor Stichting Tuinderij Ganzert. Ja dat weten ze nu wel zeg mijn ratio...

Mijn hart wordt blij van een in de woonkamer achtergebleven playmobil poppetje na een bezoekje van de kleinkinderen. Daar had je andere plannen mee zegt mijn ratio...

Mijn hart wordt niet blij als ik naar mij ratio luister. Doe dat dan ook niet zegt mijn ratio.
Oké dan is dit de laatste keer dat ik voor mijn blog naar mijn ratio geluisterd heb!

Een heel fijn weekend en tot volgende week. Ik ben even druk, Oefenen met mijn ratio en mijn hart :)

Morgen is er weer een dag...