Verslaafd

En dan opeens ben je een junk. Nee, niet van verdovende middelen (hoewel het wel een prettige verdovende werking heeft). Ik ben verslaafd aan het maken van junk journals. Een junk journal junk :) 

Het kwam al eerder op mijn pad met het boek van Arne & Carlos (Ik máakte er zelfs 4. - Althans dat poogde ik - inmiddels weet ik beter *klik*;) en dat was ik allang weer vergeten.  Maar toen ik afgelopen zomer (aangevuurd door mijn kennismaking met het altered book) met de nodige omzwervingen bij het YouTube kanaal van Nik the Booksmith terecht kwam en haar prachtige creaties zag ging er een “nieuwe” wereld voor me open en was ik verk(n)ocht.

Een junk journal is een zelfgemaakt boek van bestaand papier. Bijvoorbeeld oude boeken, tijdschriften, brochures, folders maar ook papieren zakken, enveloppen, pakpapier en wat je verder nog bij je "oud papier" hebt liggen. Ook stof, kant en lint kan worden gebruikt voor de kaft en/of ter verfraaiing van het geheel. 

Nu had ik vanaf het ontstaan van het tijdschrift Flow een enorme stapel Flows opgespaard en leek het mij wel leuk om daar een junk journal van te maken. Het maken van een echte junk journal bleek echter nog een stap te ver voor deze pietje precies dus werd het een boek. Sterker nog, het werden 3 boeken want in ruim 10 jaar Flow zit wel erg veel leuk materiaal.

Ik maakte 3 covers en 12 signatures per boek en naaide deze met de pamphlet stitch in de covers vast. Zijn ze niet prachtig geworden!? En wees eerlijk met Flow kun je ook geen junk maken toch?! 

An altered book

Omdat sommige dingen leuker klinken in het Engels dan in het Nederlands :)

Natuurlijk heb ik tijdens mijn blogstilte geen totale creatieve pauze gehouden. Niet creatief bezig zijn is voor mij geen optie. Ik ging op zoek naar sites die mij konden helpen om mijn vaardigheden te verbeteren. 
Er zijn verschillende Amerikaanse sites waar je lid van kunt worden en voor een vast bedrag per maand workshops en cursussen kunt volgen zoveel je wilt. En zo geschiedde.

Ik tekende, ik schilderde, ik mixte media. Vaak met plezier maar eerlijk gezegd ook vaak vol frustratie. Ze zeggen dat het niet om het talent gaat maar om het veel en vaak doen. Maar veel en vaak iets doen wat niet lukken wil...

 

En toen stuitte ik op de workshop ‘Altered book daily challenge’.
Hierbij gebruik je een bestaand (oud of nieuw)  boek en geeft deze een nieuwe betekenis/uiterlijk/inhoud. 

Ik bladerde, knipte, verzamelde, plakte, verfde, typte, stempelde en verwerkte emoties. Zo beplakte ik een aantal pagina's die ik vervolgens dichtnaaide achter de bulldog. Oh wat vond ik dat fijn om te doen. 

Inmiddels ligt het boek alweer een tijdje onaangeroerd in de kast maar nu ik het  weer opnieuw doorblader krijg ik er wel weer echt zin in. Dus je zult hier vast nog wel eens een creatie voorbij zien komen.

Mantelzorg

Natuurlijk hoef ik mijn lange afwezigheid niet te verklaren maar toch heb ik het gevoel dat jullie "recht" hebben op enige uitleg en zolang ik die niet gegeven heb blijft het bij mij knagen. Ik houd het graag luchtig en creatief op mijn blog (of met een kwinkslag) maar daar was de afgelopen periode te serieus voor.

De laatste 1,5 jaar was een jaar vol mantelzorg. De thuissituatie wordt al een lange tijd beheerst door de slechte mobiliteit van mijn man die eind 2007 een ernstig motorongeluk kreeg en daardoor blijvend invalide is geraakt. Halverwege vorig jaar kwam daar een ernstige familiesituatie bij waarin ik ook de zorg op mij nam. 

Dit kostte zoveel tijd en energie (los nog van het emotionele) waardoor er voor bloggen geen ruimte meer was. Het is een gegeven dat ik in persoonlijke aandacht écht niet kan multitasken en ik kon dan ook niet anders dan mij volledig focussen op mijn nieuwe zorgtaak. Inmiddels is de familiesituatie gelukkig alweer een tijdje op de goede weg en word ik gekscherend de personal assistent genoemd. Een taak die ik met liefde vervul. 

De thuissituatie kent helaas geen verbetering maar (het) LEVEN, wat ik tijdelijk heb  stilgezet en wat ik haast zou verleren, wil ik graag weer in beweging zetten. En wat is een beter hulpmiddel dan een blog waarvoor je onderwerpen moet hebben. Ik trek de zorgmantel(s) uit en de (winter)jas weer aan (want ook de de natuur is een mooi onderwerp) en ik probeer het leven weer te LEVEN en hoop jullie te kunnen boeien met mijn berichten.

It's a smal step for mankind

and a giant leap for... Het valt niet mee om na zo'n lange periode van stilte de draad weer op te pakken :) Ik stond wel al een tijdje voor de drempel maar erover stappen deed ik niet. Tot ik de prachtige post van ogenzalf (klik hier) kreeg. Dat inspireerde en gaf mij dat extra zetje. 
Naast het feit dat ik haar serie 'Inspired by' erg leuk vind, bleek het deze keer uit een boek dat ik zelf ook heb liggen. (Kocht, doorbladerde en opzij legde voor "later".) Uit dat boek maakte Ageeth hele leuke zaden envelopjes.

Nu was het zo dat ik n.a.v een foto op mijn Instagram iemand zaden had beloofd van mijn stokrozen en ik werd van deze envelopjes zo laaiend enthousiast dat ik gelijk zin kreeg om met de zaden aan de slag te gaan. Dus ik zocht naar  geschikt papier en kwam uit bij het dunne papier waarmee je in winkels het glaswerk inpakt. Met een stempel vrolijkte ik de envelopjes op en met de ouderwetse typemachine typte ik de namen erbij.

Nu dacht ik bij het oogsten van de zaden slim te zijn door ze met de bloemen op nummer te drogen zodat ik later aan het nummer kon zien om welke kleur stokroos het ging. Maar de bloemen droogden nogal anders op. Ik had dus beter ook de kleur erbij kunnen schrijven. Ik hoop dat ik goed gegokt heb :)

Ook de envelop maakte ik zelf. 'Tea stained' papier, een blad uit een Flow, een paar stempels en de naaimachine zorgden voor een zaadwaardig resultaat.

En zo werd er na een veel te lange tijd weer echte post verstuurd en een blogbericht geplaatst. Wordt vervolgd? Het begin is er :)

Breihelden

Dat zijn voor mij toch wel Arne en Carlos. Al eerder breide ik hun muis, de vogels en een begin van de sprei en al eerder ging dit niet zonder slag of stoot. 

Ook nu ging daar weer 2 weken in zitten. Wat een gedoe met de ogen. Hoeveel heb ik er gehaakt! en toen ze er eenmaal in zaten kon dat toch beter. Dacht ik... Mis ;) De pop uit het boek poppen haken stond al zo lang op mijn to-do list en toen ik haar weer langs zag komen bij de Breimeisjes kreeg ik na al mijn tekenarij zin om weer eens te breien. Na 2 weken 'emmeren' met 5 breinaalden (wat ik overigens wel erg leuk vind om te doen) ben ik wel weer helemaal toe aan tekenen en schilderen. Maar leuk is ze en ondanks de best uitdagende breipatronen blijven Arne en Carlos toch mijn favoriet.

KAPOT

Na het logeerpartijtje van kleindochter vorige week was kleinzoon deze week aan de beurt.  Van de wereld van een 7-jarig meisje kwam ik terecht in de wereld van een 7-jarige jongen met woorden als KAPOT, KOEKOEK, BRO. Met STOERE MOVES en zijn TABLET. Knutselen komt niet echt in het woordenboek van deze stoere knul voor. Maar naar huis zonder een cadeautje gemaakt te hebben voor thuis... Zo makkelijk kom je niet langs oma heen ;)

Dus kwamen de porseleinstiften weer voor de dag en werd er een glazen pot geregeld. Ook hier had oma niets in te brengen. De namen, hartjes, koekjes en snoepjes, het moest er allemaal op. Daarna waren de koekjes aan de beurt. Een rol Digistive koekjes en decoratiestiften van Oetker en je tovert een simpel koekje om tot iets bijzonders.

Nog maar nauwelijks uit de auto of het cadeautje moest al gegeven worden. Trots als hij was op het moois wat hij gemaakt had.

Was voorheen het woord VET een vergrootwoord (Vet groot, Vet klein, Vet stom of Vet leuk), tegenwoordig is KAPOT hét woord. Eén ding is zeker. Kleinzoon vond het logeerpartijtje KAPOT LEUK!

Logeerfeestje

Zondag tot en met woensdag hadden we kleindochter te logeren. Tot mijn grote plezier is ze erg creatief en stortte ze zich vol overgave op de creatieve bezigheden die ik voor haar had bedacht. Wat is er leuker dan zelfgemaakte cadeautjes mee te nemen als je weer naar huis gaat.

Ik had al lang geleden textielstiften en porseleinstiften gekocht die tot dan toe werkeloos op zolder hadden gestaan en maandag gingen we de stad in om twee shirtjes en een snackschaaltje te kopen.  

Alles werd vol overgave versierd. Geweldig hoe ongecompliceerd ze te werk ging en alle ideeën en adviezen van oma in de wind sloeg. Heel verstandig van haar en een lesje loslaten voor oma. 

Tussen het grint gingen we tot slot nog op zoek naar mooie steentjes. Na een grondige wasbeurt werden ze omgetoverd tot kleine kunstwerkjes. 

Hoe heerlijk is het om zo ongedwongen iets te kunnen maken. Gewoon wat er in je opkomt zonder regels en recht uit het hart. Oma kan duidelijk nog wat van haar leren :)

Uit de oude doos

Voor het internet tijdperk was mijn creatieve leven toch een stuk makkelijker. Zo'n 25 jaar geleden maakte ik deze 2 waterverfplaten. Geen knappe aquarels maar gewoon lekker ontspannen doen wat ik zo graag deed met een doosje kinderwaterverf en een blok aquarelpapier. Toen had ik nog geen last van perfectionisme, had ik niet het gevoel niet origineel te zijn en voelde ik mij niet geïntimideerd door alles wat veel mooier was dan mijn "kinderkunst". 

Maar wie mij volgt zal waarschijnlijk wel gemerkt hebben dat mijn perfectionisme (faalangst) mij behoorlijk parten speelt nu ik mijn teken en schilder hobby weer opgepakt heb. Het zet een flinke domper op dat wat ik het liefste doe.  En net als bij elke angst; hoe langer je 'm hebt hoe groter hij wordt. Er is maar 1 manier om hem te lijf te gaan namelijk door de confrontatie aan te gaan. Zal het me lukken...? (Retorisch :)

Terug naar de basis.

Er zijn van die dingen die ik zo graag wil kunnen. Handlettering was daar 1 van, vandaar de cursus die ik volgde. En nu staat daily drawing bovenaan mijn lijstje. (Het dagelijks leven vastleggen met waterverf en inkt.) Ik kocht een moleskine schetsboek, vulpen en doosje waterverf en begon maar wat aan te modderen. Hoewel sommige plaatjes er uiteindelijk best leuk uitzien is het nog niet echt een succes. Toen dacht ik: "Ik kan wel van alles willen maar misschien moet ik eerst even terug naar de basis." Het gewone tekenen. 

Vroeger tekende ik heel veel maar door omstandigheden stopte dat in 1997 en daarna werd ik meer en meer gegrepen door het haken. Maar wat was het heerlijk om weer eens te doen. Muziek op mijn oren, geen haast, volledig in de flow komen én tevreden met het eindresultaat. Ik tekende Flip de kat van een Instagramvriendin, tikte er een quote bij, maakte een kaart bij Greetz en stuurde hem op. Eerst maar weer eens leren echt te ontspannen met tekenen dan komt dat daily vanzelf.

If you want it...

Even stoppen met bloggen is een hele stap maar weer beginnen valt ook niet mee. Sterker nog, ik heb zelfs overwogen om niet meer terug te komen maar zo makkelijk laat ik mezelf er niet mee wegkomen ;) Tijdens mijn afwezigheid volgde ik de cursus Handlettering online bij Karlijn van de Wier en ik kan wel zeggen dat dat echt een héle leuke cursus is. In de videolessen neemt ze je 'persoonlijk' mee in alles wat er over handlettering te leren valt.

Al oefenend heb ik mijn belofte zelfgemaakte quotekaarten te sturen ingelost (behalve de kaart voor Hella waar ik helaas geen contactgegevens van heb.) en mij er ondertussen nog verder in bekwaamd. Meer is er niet te weten. Nu is het toch echt een kwestie van doen! 

Mijn focus ligt inmiddels alweer bij het volgende wat ik ook heel graag wil kunnen namelijk al het andere waar Karlijn zich mee bezig houdt. Hopend dat daar ook online cursussen van zullen komen ben ik alvast begonnen met oefenen...

Wordt vervolgd :)

Cold turkey

Verslaafd, verdwaald, uitstelgedrag... Wat het is, is het maar het zorgt ervoor dat er niks meer uit mijn handen komt. Ik ben verstrikt geraakt in het online web.  Hoog tijd voor een retraite.

Hoe lastig ik het ook vind om (tijdelijk) afscheid van jullie te nemen trek ik mij toch even terug. Ik schakel mijn internet uit, neem een schetsboek, pen en schildersspullen onder mijn arm en ga  de confrontatie aan met mezelf. Ontdekken, schrijven, schilderen. Perfectie loslaten en fouten toestaan... *slik*. Ach wat, ik kán het!

Doeiii en fijne tijd! :)  Xxx  

1500 stukjes

Even niks, niet hoeven presteren, weinig energie verbruiken en toch vaak succes hebben. 1500 keer (of eigenlijk 1499 keer want er ontbrak een hoekstukje :) Dat was waar ik even behoefte aan had. Niets leent zich daar beter voor dan een legpuzzel. Althans bij mij. Dus toen ik vorige week even in de kringloopwinkel was kocht ik een puzzel. Een wel hele leuke, al zeg ik het zelf.

Kunstpuzzels spreken mij erg aan. Ouderwetse decors of beroemde taferelen zoals het melkmeisje, de nachtwacht of het winterlandschap met ijspret van Hendrick Avercamp. 

Van de schilder Fritz von Uhde had ik niet eerder gehoord maar kennelijk is hij interessant genoeg om van een van zijn schilderijen een puzzel te maken. Wat leuk dat deze nu net bij de kringloop lag. Zo kon ik toch met breien bezig zijn zonder een haak of breiwerk in handen te hebben.

Het schilderij heet 'De orgelman komt' maar 'De Breimeisjes' had ook maar zo gekund. De puzzel is af. Tijd om weer creatief aan de slag te gaan.

Niet perfect is ook goed

Alles in mij verzet zich daartegen. Heel vervelend en iets waar ik echt iets aan moet doen. Vorige week begon ik enthousiast aan het haken van een grijze roodstaart papegaai. Naast alle gehaakte planten en gebreide vogeltjes stond die nog op mijn to do list. Bijna 2 weken, 2 koppen, 2 lijven, 5 snavels, 4 poten 3 vleugels en 3 staarten later begon het in elkaar zetten. Het weer uit elkaar halen, aanpassen en weer in elkaar zetten en weer uit elkaar halen, aanpassen en weer in elkaar zetten en weer...

... genoeg! niet perfect is ook goed! (net als dit blogbericht) en het is wel een schatje en verdient dus gewoon een plekje op mijn blog :)

De Draat weer opgepakt

Vorige week dook ik met mijn neus weer eens in het verleden. Hoewel ik al heel wat personen had opgespoord was het met de komst van een nieuwe laptop in het slop geraakt. Nu het een plekje op mijn blog heeft gekregen heb ik zin om het weer nieuw leven in te blazen. Ik ben bezig met de kant van mijn moeder omdat haar betovergrootvader Jean Francois Vial me intrigeert. Hij is geboren in Frankrijk en heeft zich met zijn Nederlandse geliefde Catharine Draat en een buitenechtelijke dochter in Uden gevestigd.  

Van Catharina kon ik vinden dat ze in 1792 op 18 jarige leeftijd nog in Heesch woonde maar de periode tot haar 23e is ze 'zoek'. Het verhaal gaat dat ze als marketentster meetrok in het leger van Napoleon waar J.F. Vial Tambour was. Daar zal de vonk overgeslagen zijn. Hun eerste dochter wordt in Metz (de plaats waar veel troepen van Napoleon gelegerd waren) geboren en laat zij nou mijn oudouder zijn. Op de site van het BHIC kwam ik een discussie tegen waarin staat dat Jean Francois zijn duim afgehakt zou hebben zodat hij niet meer trommelen kon. Alles voor de liefde. En die was vast groot want hij verliet zijn vaderland en ze kregen al met al 13 kinderen. 

Hoe groot was mijn verrassing toen ik ontdekte dat hun 2e dochter, mijn oudtante, op de wereld werd gezet door een voorouder van Bert. Zijn oudoom was op dat moment vroedmeester in Uden. Is het toeval of kom je altijd wel iemand tegen als je maar lang genoeg graaft. Wie weet hebben onze voorouders (van jou en mij) elkaars pad ook wel gekruist.  Sterker nog, zijn we familie. Mochten je roots rond Uden liggen dan zou dat maar zo kunnen :)

Free as a bird

Ik verkeer in de luxe positie dat ik alles mag en niets moet. Nou ja, ik 'moet' natuurlijk wel het een en ander maar dat is vooral wat er komt kijken bij een relatie en de afspraken die je daarin maakt. 

De kunst is nu alleen om mijzelf niets te doen moeten. Met de 40 dagen bloggen challenge is mij dat gelukt :) Bij deze is het officieel: 40 dagen bloggen gaat 'm niet worden. Wat ik daar wel jammer bij vind is dat het me daarmee ook niet gelukt is meer over koetjes en kalfjes cq mezelf te schrijven. Daar moet ik nog even op oefenen.

De afgelopen weken was het een wat onrustige tijd waarin niet alles van een leien dakje ging en dat maakte dat ik vooral zin had om te breien aan een gezellige vogeltak voor op mijn zolder. Ik had al een paar Arne en Carlos vogeltjes liggen en breide er nog 4 bij. O.a. met Rio multi katoen. Dat gaf de vogeltjes gelijk een leuk patroon. Van Fimo klei maakt ik (iets te grote) snaveltjes en ik naaide deze er op.

Toen ik met de auto op pad was stapte ik uit om een achtergebleven tak snoeihout te rapen waar ik de bast vanaf haalde. Ik haakte nog een slinger van blaadjes en wat bloesembloemen om de lente binnen te halen en maakte alles vast aan de tak.

En nu  hangen ze voor het dakraam vrolijk op hun tak en kan ik weer na gaan denken over wat ik nu mag gaan maken. Wat te denken van de quotekaarten die ik beloofd heb en een paasslinger die ik dankzij De Breimeisjes tegen kwam.

Oefenen oefenen oefenen

Handletteren is iets wat ik ook graag echt goed zou willen kunnen. De werkjes hieronder zien er geinig uit maar een pro zal er gelijk een gat in schieten.

Het lijkt zo simpel maar dat vind ík het in elk geval niet. De letters, de vormgeving, het evenwicht en dan ook nog origineel zijn. Internet staat er vol mee dus voorbeelden te over maar door die veelheid lijkt origineel zijn al haast niet meer mogelijk. Zoals met alles geldt ook hier: Oefenen oefenen oefenen en waar anders mee dan met quotes (hoe origineel is dat) Nu dacht ik dat het misschien leuk zou zijn als jij je lievelingsquote noemt (mag ook een zelfverzonnen zijn) en dat ik je dan een gehandletter-d kaartje stuur. Geef me wel even de tijd om te oefenen ;)

Kippig

Ouderdom komt met gebreken. Ik kan me ertegen verzetten maar met het verstrijken der jaren gaat mijn zicht toch wat achteruit. Dat proces heeft zich een aantal jaren geleden al  ingezet wat resulteerde in een bril. Geen probleem want brillen zijn hip en in plaats van alleen een leesbril ging ik voor multifocaal. Voor de afstand had ik dat niet niet echt nodig maar dat op en afzetten in winkels vond ik ook geen optie.

Ondertussen sluimert het ouderdomsproces langzaam voort. Haken met donkere katoen gaat steeds meer op goed geluk en ook de serieus opgepakte hobby tekenen vraagt om een nieuwe bril. Op naar de brillenboer.
Op de vraag of er iets is tegen kippigheid bij het creatief bezig zijn wordt de mogelijkheid van een computerbril genoemd. Nu heb ik er dus 2. Een multifocale en een computerbril. Ik tekende ze na. Kon ik ze gelijk testen.
Ik ben er nog niet uit. Het voelt nog een beetje als een veredelde (veel te dure) leesbril :)

Over de bij gesproken

Terwijl ik het BEE-loved bijtje aan het haken was keek ik even op internet hoe de bij er precies uit ziet. Natuurlijk weet ik dat wel, okergeel met zwarte strepen, 6 poten, 2 voelsprieten, 2 vleugels herstel, 4 vleugels (H. Oude Essink (imker)  vertelde dat bijtjes 4 vleugels hebben. Ze haken ze in elkaar waardoor je maar 2 vleugels ziet) een angel die je als het meezit niet ziet. Wat ik niet wist is dat koningin ook moer genoemd wordt (wat ik een veel gezelligere naam vind) en dat de dar geboren wordt uit de niet bevruchte eitjes waarbij de moer afhankelijk van de omstandigheden bepaalt of er wel of geen darren geboren moeten worden en ook dat er getuut en gekwaakt wordt in een raat als communicatie tussen de eerstgeboren moer en de nog ongeboren moeren. Nou ja en nog veel meer.

Ik koester de bij. Om haar nut en noodzaak en omdat zij (het zijn voornamelijk de vrouwtjes waar het om draait) met uitsterven bedreigd wordt. Vorig jaar zomer bewaarde ik een dode bij, hommel en wesp buiten in een blikje. Best een vreemde 'hobby'  maar zoals een echte allesverzamelaar betaamt wel te verwachten. Maar zo vreemd blijkt het ook weer niet. Op zoek naar een leuk papiertje voor de kaartjes bij de BEE-loved bijtjes molesteerde ik dus een Flow for Paperlovers en daar kwam een hoop leuks uit waaronder een mooi ontwerpje om een lucifersdoosje mee te beplakken en zo een echte Insect Box te maken.

Omdat ik de goede maat doosjes niet had maakte ik die zelf (zoals je ziet nog niet beplakt). Toen ik buiten met enige terughoudendheid  (want opeens vind ik ze toch weer 'eng') in het blikje ging kijken bleken ze (gelukkig :) niet meer bruikbaar voor de doosjes en knipte ik een paar mooie plaatjes uit om erin te stoppen. Eigenlijk wel net zo leuk toch... 

#Strooigeluk

Goed, 365 slingers was te hoog gegrepen en zoals wel vaker, als je de lat te hoog legt ligt stoppen op de loer. Maar met de lente en de zomer weer in aantocht wordt het hoog tijd om het 'geluk strooien' weer op te pakken.  Ik haakte nieuwe bloemen, een slinger en een bijtje (alles een maatje groter)

en zette de schaar in een Book for Paperlovers. Wat een verademing te lezen dat er meer mensen zijn die dat lastig vinden en inderdaad het doet even zeer maar eenmaal op gang... Wat een knutselmateriaal heb ik weer! (Ik zag ook wat nieuwe verzamelingen ;) maar ik ga het niet doen! Alles mag schoon op)

Onder de hashtag strooigeluk (met de klemtoon op gelúk) gaan de maaksels de wijde wereld in. Ik ben er klaar voor, nu het weer nog.

Loslaten

Hoewel ik het weekend niet geblogd heb was ik wel druk met het 'maken' van mijn blog voor vandaag.  Als je blogt ben je nooit echt vrij. Althans zo werkt dat bij mij. Er moet altijd wel iets gemaakt worden. Nu was het de bedoeling om te bloggen over het weer oppakken van het buiten vlaggetjes en bloemetjes hangen en de afgelopen dagen haakte ik daar ook nog een bijtje bij. Om de kaartjes te maken die ik eraan wil hangen dacht ik na over een leuk papiertje. Dat bracht mij bij de Flow Book for Paperlovers.

Als ik zie wat voor moois er met de boeken gemaakt wordt geneer ik mij te moeten zeggen dat ze hier al jaren onaangeroerd op de plank staan. Bedoeld om in te kijken. Te mooi om in te knippen.  Het erge is dat ik er zelfs niet in kijk. Ze worden slechts verzameld en bewaard voor later. Hoezo later, welk later... Ik leef nu en later is alles weer anders. Nu ik een link naar Blije post heb gemaakt moeten ze er toch maar eens aan geloven. Dat klinkt makkelijker dan gezegd. (Of maak ik het moeilijker dan het is :) 

De grote Make Over

Dat is even anders binnenkomen hè? Ik ben nog niet klaar. Daar is het teveel werk voor. Leuk al die linkplaatjes rechts maar nu nog alles op de juiste manier labelen en dat is 'a hell of a job'. Ik geef mezelf tot de genoemde 1 april dan moet het helemaal af zijn incl. meer activiteit op Facebook, Instagram en Pinterest.  Bij dit bericht geen foto. Er valt genoeg te zien dacht ik zo.
Nu ben ik even blogmurw. Tijd voor twee '40 dagen bloggen skipdagen' :)

Heel fijn weekend allemaal en tot volgende week Xx

Art Journaling

Opeens kwam er deze week een nieuwe hobby om de hoek zeilen dus maakte ik er nog snel een 'bladwijzer' bij. De vulpen en inkt kwamen gisteren al binnen maar helaas laat het Moleskine sketchbook nog even op zich wachten. 

Volgens mij heb ik dan zo'n beetje alles wel voor het nieuwe uiterlijk van mijn blog. Dat wordt uitvogelen hoe het ook alweer moet en hopen dat de tekeningen  zich tot een leuke lay-out laten voegen. Ik ga maar eens wat puzzelen en proberen. Spannend!

Woensdag Wasdag

Schoonmaken is nou niet iets waar mijn hart naar uitgaat. Stapelen daar ben ik wel goed in. Soms ontkom je er niet aan om weer orde in de (gezellige) chaos te scheppen.

Ik zal poetsen tot het glimt. Fijne dag ;)

40 dagen creatief

40 dagen bloggen op een creatief blog dat is best aanpoten. Nu pak ik het natuurlijk ook niet slim aan. In het wagentje zitten 3 cactussen. Die hadden maar zo 3 berichten kunnen vullen :) 

Voor de cactussen ging ik in de herhaling. Na de hangplanten haakte ik deze cactussen om ook mijn zolderraam te sieren. Ik heb er nu 5, nog 1 te gaan. (Als de ramen gelapt zijn zal ik proberen er een foto van te maken) 

Cactussen zijn een dankbaar blogonderwerp aangezien het een geliefde plant. Je ziet ze dan ook vaker langs komen. Kijk maar eens bij Sophietjes.nl . Toevallig gaat haar bericht over 40 dagen bloggen in 2017 of De Breimeisjes. Die zijn ook zó leuk! Of wat dacht je van deze cactus van karton. Briljant toch?!

Heb jij ook leuke zelfgemaakte cactussen op je blog? Voel je vrij om een link te plaatsen in je reactie. Dan ga ik zeker kijken.