De natuur was sterker :)

Maar de natuur heeft natuurlijk maling aan een niet storen slinger. Die doet gewoon waar het zin in heeft. Groeit wanneer het groeien wil en leegt de wolken als ze vol zijn. en daar ben ik maar wat dankbaar voor. Had ik mij anders weer binnen verschanst met mijn openstaande projecten werd ik nu toch aangespoord om het gras te maaien voor de regen alles weer te nat zou maken. En zo was ik weer de hele dag buiten.

Nou stond het gras vol met violen en pinksterbloemen en ik vind het zo zonde om die zonder pardon neer te maaien dat ik ze eerst heb geplukt. Vorige week had ik dat  al gedaan met de pinksterbloemen en die bléven bloeien dus reden te meer om het weer te doen. Daarna heb ik mij nog gestort op wat overig onkruid her en der. De klaverzuring komt weer op en hoe schattig ook met het gele bloemetje als ik het zijn gang laat gaan is alles er straks weer van vergeven.

De eenden vonden het nette gras wel lekker en kwamen er gelijk in liggen. Hoe gezellig is dat.

De knapies die ze vervolgens achterna begonnen te jagen heb ik maar even (vriendelijk doch dwingend)  verteld dat dat niet de bedoeling was! (Ik weet dat kinderen moeten kunnen spelen maar eenden en duiven opjagen valt daar wat mij betreft niet onder :)

En omdat het aan bloemen in de tuin nog ontbreekt heb ik ook maar een bos raapzaadbloemen geplukt. Zo hebben we toch nog wat kleur. 

Fijn weekend allemaal (Hopelijk toch met de nodige zon :)

Hardleers

Ik voel mij best gezegend dat ik mij nooit verveel. Ik barst van de hobby's en heb altijd wel iets te doen en aan ideeën ook nooit gebrek. Waar ik wel gebrek aan heb is tijd. Iets wat er automatisch bij lijkt te horen in mijn leven. Maar als ik  heel eerlijk ben is dat iets wat ik over mezelf afroep.

Want naast alles wat ik wil doen voor mezelf, wil ik ook alles doen voor een ander. Zo was gisteren volledig gevuld, was ik vandaag bezig in de tuin van mijn ouders en ben ik morgen ook  de hele dag op pad. Ondertussen stapelen andere "beloftes" zich op. Tijd om mezelf even op de vingers te tikken.

Dus haakte ik een 'niet storen slinger'. Niet voor jullie hoor maar puur voor mezelf. Want er is er maar één die mij steeds stoort in waar ik mee bezig ben door steeds maar te willen en dat ben ik zelf. De slinger hang ik voorlopig maar even voor mijn eigen neus :)

Eerst de openstaande projectjes wegwerken. Even niet willen maar doen! Zou het me lukken of is het zoals de titel al doet vermoeden en ben ik een beetje...

De nieuwe vriendjes van RoosjeMijn

Vandaag was het weer Tuinderij Ganzert dag en aangezien het ook RoosjeMijn's blogdinsdag was besloten we weer eens gezellig samen te gaan. RoosjeMijn wilde graag kennis maken met Mascotte en Roodstaart die ook op de Tuinderij wonen maar er vorige keer toen ze mee ging niet waren. 

Met de 5 nieuwe gehaakte hommeltjes stapte ze op hen af. "Hoi. Ik ben RoosjeMijn". "Ik kom nieuwe hommeltjes brengen, zullen we ze samen in de vaas gooien?" Mascotte en Roodstaart, altijd wel in voor een lolletje, reageerden enthousiast en Mascotte zei tegen Roodstaart: "Ik ben benieuwd of ze goed klimmen kan want die vaas is hóóóóóg!"

Maar voor ze het in de gaten hadden hing RoosjeMijn al over de rand van de vaas en gooide het eerste hommeltje. "Nu jij Roodstaart!", zei ze. Roodstaart klom naar boven, boog over de rand en begon te roepen "eeeechooo". 

Mascotte rolde over de tafel van het lachen. "Hahaha, ik kom niet meer bij!" gilde hij en toen opeens werd het geluid doffer gevolgd door een plof...

Hahahaha toen zat Roodstaart dus onderin de vaas.

Het was nog een hele toer om hem er weer uit te halen. Maar met vereende krachten is het ze gelukt.

Deze drie zijn vanaf nu vrienden.  Dat is wel duidelijk. "Tot ziens!" Riepen ze bij het afscheid in koor en gelijk schoten ze weer in de lach :)

Tijd voor de tuin!

Ik blijf even in de bloemen en tuinenhoek hangen. Iets wat in deze tijd van het jaar nu eenmaal om aandacht vraagt. Want het moet gezegd... Onze tuin is echt niet om aan te zien. Niet dat er geen pogingen zijn ondernomen maar een blijvend succes is het tot nu toe niet geweest. Door omstandigheden zijn we gebonden aan bestrating en plantenbakken wat het altijd lastiger maakt (te nat of te droog) 

Afgelopen winterperiode hadden we maar weinig vogels rond het huis en opeens drong het tot me door dat dat komt door het overlijden van de oude buurvrouw en de veranderde tuin van haar opvolgster. Daatje was zo trots op haar eigen keukenhofje met altijd bloeiende planten, struiken en coniferen en de vogels waren er zo gelukkig. Toen zij er niet meer was verdwenen de coniferen en veranderde de tuin in boomschors en grind. Weg waren de vogels want helaas aan ons hadden ze ook niet veel.

Nu ik zo aan het rondhuppelen ben in de tuin van mijn ouders en enthousiast ben geworden door alles wat groeit en bloeit in de prachtige tuin van Tuinderij Ganzert ga ik eens flink aan de slag. Het hoeft geen keukenhofje te worden maar wel een zomer en winterparadijs voor de vogels en de insecten. 

We tuinieren dus nog even verder :)

Bloempjes zoeken

Vorige week zag RoosjeMijn op het blog van De Breimeisjes dat daar elke dinsdag een ware dinsdag  - poppendag op het blog komt dus je voelt hem vast al aankomen.... "Ohhh dát zou ik ook zooo leuk vinden...". Nou had ik haar beloofd dat ze met enige regelmaat op mijn blog mocht verschijnen maar door druk zijn met van alles maar niet met niks schiet dat er nogal bij in. Hoe leuk is het dus om de dinsdag voortaan uit te roepen tot  RoosjeMijn dag. Samen en als ik dan zonodig druk wil zijn dan doet ze het gewoon alleen :) 

Op de vraag waar ze zin in had zei ze dat ze graag naar bloemetjes wilde gaan zoeken. Ze had mij alweer bezig gezien voor mijn herbariumschrift en wil graag een eigen schriftje maken. Dus hop, fiets uit de schuur, tasje mee en gaan.

"Oh de paardenbloem. Die wil ik!" en voor ik het door had stond ze er al aan te sjorren. "Neem gelijk een blad mee" riep ik want het blad is natuurlijk net zo belangrijk als de bloem. Vaak helpt het je ook nog uit te vinden welke bloem het ook al weer was (Oké dat is bij de paardenbloem niet zo moeilijk) 

"Wat is dit?" hoorde ik achter me. "Dat is fluitenkruid pluk maar af".

"OH WAUW! Deze is groot! Ik kan er helemaal inklimmen". "Dat is raapzaad. Niet te verwarren met koolzaad en herik". "Hihi het lijkt wel biologieles" lachte ze naar me. 

"Hé paarden!" en weg was ze weer. "Paaaaardje kom dan...". Maar het paardje had geen zin.

Dus ging ze weer lollig doen tussen de bloemen. "Hatsjie - Pff ben ik even blij dat ik daar geen last van heb!" Zei ze met haar neus nog half in de dotterbloem.

En zo plukten we ook nog wat blauwe en paarse bloemetjes en gingen we snel weer huiswaarts. Als je te lang wacht worden de bloemen er niet mooier op. Thuis haalde ik een groot boek uit de kast waar de bloemetjes in gelegd konden worden om te drogen en daar is ze nu nog druk mee bezig. 

Ja dat was een gezellige middag. Ik heb alweer zin in volgende week en RoosjeMijn zeker weten ook :)

Met huid en haar

Een zonnige dag. Wat een heerlijk begin van de week. Vandaag was ik weer te vinden in de tuin van mijn ouders. Het zevenblad stort zich weer volop op de tuin dus werk aan de winkel! 

Zevenblad is best een leuke bodembedekker. Het gaat als een tierelier. Even maar want daarna wordt wel wat hoog maar als het eenmaal gaat bloeien ziet het er best gezellig uit. Maar op plekken waar je het niet hebben wil is het een ramp. Ze noemen het niet voor niets tuinmansverdriet :) Denk je dat je het verwijdert als je het aan de bovenkant wegtrekt. Mis, er zit nog een heel wortelstelsel onder de grond.

Maar ik zal het verwijderen, met huid en haar. Ik weet het een bijna onbegonnen klus. En als het denkt: Ik kom lekker toch weer terug dan is het bij deze gewaarschuwd. Ik ook! :)

Als ik daar dan zo ben in de tuin zou ik willen dat ik met mijn ogen foto's kon maken. Ik ben er van overtuigd dat dat er aan gaat komen (heb er volgens mij al iets over gehoord en kan niet wachten!) maar helaas is het nog niet zover. Tot die tijd zal het met woorden moeten. Zo heerlijk het gezang van de vogeltjes, het 'twittertje' van de spreeuw, het blauwtje (vlindertje) wat langs fladdert, de bij die voor mijn gezicht blijft zweven, de dagpauwoog die naast me komt zitten en ga zo maar door.  En terwijl ik daar nog dacht dat ik thuis zo weinig spreeuwen zie, kwamen er vanavond twee een maaltje halen op het (postzegel) grasveldje voor het huis. Laat mijn camara daar nou altijd grijpklaar staan :) 

(een merel kwam te dicht bij dus moest even op zijn rechten gewezen worden :)

Lekker onderweg

Met de ultieme reisgenote,

Een mooie lucht en een gezellig zonnetje

En het geweldige boek om te lezen voor de LEeSclub van Els

Kan een autorit niet lang genoeg duren. Inmiddels weer thuis maar het boek nog niet uit dus ik ga lezend het weekend in. Dan ben ik er donderdag weer bij als het boek hier besproken wordt.

Dan zeg ik voor nu weer: Fijn weekend en tot volgende week :)

Maar toch...

Vandaag was het wachten op de pakjesman. Nou ja, Bert wachtte want ik was de hort op. Lang leve track&trace. Zo kon ik toch zien of mijn pakketje bezorgd was. Dus toen ik thuis kwam stond hij daar. Dé doos. Het ging natuurlijk om de inhoud. 3x raden :) Oké komt íe...

Jáááá Playmobil. Deze keer gekocht bij 2ehandsplaymo. Ik denk dat ik daar mijn verzameling wel zo'n beetje compleet heb gekregen.  (Haha dat zeg ik ook steeds tegen Bert).  Meer van mijn heden en verleden heb ik niet kunnen vinden. Het 'Playmobloggen' kan dus beginnen :) Dat zeg ik nou wel, mijn collectie compleet...

...maar toch heb ik het gevoel dat er nog iets mist...

Ik ging met een missie

Eigenlijk had ik dit bericht voor gisteren bedoeld maar toen begon ik te twijfelen of het wel interessant genoeg was en haakte ik af. Wat een onzin eigenlijk. Wie ben ik om dat te bepalen...
Ja maar mijn blog 'moet' over creatief of de natuur gaan (en Playmobil natuurlijk :) en het viel niet binnen die categorieën. Volgende keer toch RoosjeMijn of Playmobil meenemen (of gewoon bloggen waar ik zin in heb en het aan jullie laten om te bepalen of het wel of niet interessant is).

Gisteren was ik weer te vinden in de Proloog (hoezo niet interessant?! :) Vandaag zijn ze (een beetje) open gegaan en er moest nog even hard gewerkt worden. Zo moesten o.a de ramen gezeemd worden. En ik geef het je te doen want dat zijn er heel wat. Van vloer tot plafond. Binnen én buiten.

Maar ik hoefde het niet alleen te doen. Met Elly in mijn kielzog werd het een hele gezellige klus. Het is fijn bezig zijn met zoveel gedeeld enthousiasme. En ik had een missie. Alle ramen moesten af. Geen pauzes maar gaan. Het laatste stukje had ik gehaald ware het niet dat mijn hulp weer ergens anders nodig was. Zowaar lukte het me om mijn doel bij te stellen (ik kan niet zo makkelijk loslaten) en dankzij Elly en Bernadette kan ik toch zeggen: Mission accomplished. 

Volgende keer met meubilair en nu als de wiedeweerga verder met de kleurplaten want ook voor de jonge gast moet het er een feestje zijn.

Met mijn handen in de klei

Zondag was het weer tuinweer! In het gezelschap van Mollie  en in mijn strijd tegen de brandnetels heb ik mijn handen weer flink vies gemaakt. De grond is natte klei en hun wortels zijn niet gewillig.

Maar ik ben niet bang voor vieze handen. Op zo'n mooie lentedag als gisteren steek ik ze graag in de grond. Heerlijk even één met de natuur. Om een mooie tuin te krijgen moet je er vroeg bij zijn en ik heb mij dus voorgenomen mijn handen uit de mouwen te steken in de meer dan mooie tuin van mijn ouders. Rond de vijver. Een fijn plekje om te zijn.

De vissen kwamen even kijken wat hun grond deed trillen en werden getrakteerd op een handje vijvervoer. Volgens mijn vader zouden dit nog steeds nazaten zijn van de visjes die ik 30 jaar geleden uit de sloot heb gevist... Zou het? Anders moeten ze uit de lucht gevallen zijn.

Mollie zat achter de kikkers aan. Zo jammer dat je dan je camera niet schietklaar hebt als er na een kattensprong 6 tegelijk in de vijver springen.

Pak me dan als je kan. Kwak kwak

Er zat zelfs een kikker met een kleine pad op zijn rug en ik hoorde al een bescheiden 'kikkerzang'

Ja, het is altijd genieten daar. De treurwilg komt langzaam weer in het blad,

De dotterbloem rukt op met al zijn gele pracht,

de  pieren zoeken snel een veilig heenkomen 

en de rups van de kleine wintervlinder zal ook niet blij geweest zijn met mijn aanwezigheid :)

Maar ik ben weer een paar uur lekker en nuttig bezig geweest en als ik dan het erf afrijdt en de mooie wolkenlucht zie kan mijn dag niet meer stuk :)

Wat een dag!

De zon scheen en het was een lekkere temperatuur. Dus ging ik wandelen met mijn grote vriendin...

Maakte de vogels blij (nestmateriaaaaal) en zij mij (met hun vrolijk gefluit)...

Genoot op een bankje van het uitzicht...

Ontdekte de 'explosie'van lieveheersbeestjes...

En verklaar het herbarium seizoen weer voor geopend.

Ja, zo wil ik er meer... Veel meer! Mmmm lente!

Fijn weekend :)

Plak je blij

Bij mij werkt het. Het is alweer even geleden dat ik blije moodboards kekvo-de  maar toen er van de week  wat leuke dingen in de folders stonden begon het weer te kriebelen. Met onderstaand resultaat.

De 3D printer, zomaar bij de bouwmarkt. Nou ja, zomaar... het kost wat (maar dan heb je ook wat :) Hoeveel draad zou er in een figuurtje gaan?

Macramé,  aardewerk cactussen, bladkussens... Van dit vel wil ik alles wel :)

Met een ander onderstel zijn deze stoelen helemaal mijn smaak/kleur. En schuine taps toelopende pootjes a lá Pastoe. Ja graag!

Mooi kleed, stoere jeanskussens (althans als ze van echte spijkerbroeken zijn). Brengt me terug naar mijn jeugd.

Knippen, plakken, niet kopen... Maar die aardewerk cactussen dus wel. Blokker here I come!

En een relaxte hangstoel. Ik ben altijd bang dat de haak uit het plafond komt. Maar hij is wel leuk. Lekker in zitten en een egeltje of een vosje haken :)

Ja moodboards. Ik word er blij van.